Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐν μὲν οὖν τοῖσ ἀρχαίοισ χρόνοισ παρ’ ἐνίοισ ἦν δοῦλον τὸ βάναυσον ἢ ξενικόν, διόπερ οἱ πολλοὶ τοιοῦτοι καὶ νῦν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 75:2)
ἡ δὲ βελτίστη πόλισ οὐ ποιήσει βάναυσον πολίτην.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 75:3)
ἐπεὶ γὰρ πλείουσ εἰσὶν αἱ πολιτεῖαι, καὶ εἴδη πολίτου ἀναγκαῖον εἶναι πλείω, καὶ μάλιστα τοῦ ἀρχομένου πολίτου, ὥστ’ ἐν μὲν τινὶ πολιτείᾳ τὸν βάναυσον ἀναγκαῖον εἶναι καὶ τὸν θῆτα πολίτασ, ἐν τισὶ δ’ ἀδύνατον, οἱο͂ν εἴ τίσ ἐστιν ἣν καλοῦσιν ἀριστοκρατικὴν καὶ ἐν ᾗ κατ’ ἀρετὴν αἱ τιμαὶ δίδονται καὶ κατ’ ἀξίαν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 77:1)
οὐ γὰρ οἱο͂́ν τ’ ἐπιτηδεῦσαι τὰ τῆσ ἀρετῆσ ζῶντα βίον βάναυσον ἢ θητικόν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 78:1)
ἐν δὲ ταῖσ ὀλιγαρχίαισ θῆτα μὲν οὐκ ἐνδέχεται εἶναι πολίτην ἀπὸ τιμημάτων γὰρ μακρῶν αἱ μεθέξεισ τῶν ἀρχῶν, βάναυσον δὲ ἐνδέχεται·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 78:2)
καὶ τὸν μὲν γεωργικὸν δῆμον ὁρῶμεν ὄντα, τὸν δ’ ἀγοραῖον, τὸν δὲ βάναυσον.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 4 29:1)
μὲν οὖν ἐστι τὸ περὶ τὴν τροφὴν πλῆθοσ, οἱ καλούμενοι γεωργοί, δεύτερον δὲ τὸ καλούμενον βάναυσον ἔστι δὲ τοῦτο τὸ περὶ τὰσ τέχνασ ὧν ἄνευ πόλιν ἀδύνατον οἰκεῖσθαι·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 4 54:1)
δύο γάρ εἰσιν αἰτίαι δι’ ἅσπερ αἱ δημοκρατίαι πλείουσ εἰσί, πρῶτον μὲν ἡ λεχθεῖσα πρότερον, ὅτι διάφοροι οἱ δῆμοι γίνεται γὰρ τὸ μὲν γεωργικὸν πλῆθοσ, τὸ δὲ βάναυσον καὶ θητικόν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 6 12:2)
τὸ γὰρ βάναυσον οὐ μετέχει τῆσ πόλεωσ, οὐδ’ ἄλλο οὐθὲν γένοσ ὃ μὴ τῆσ ἀρετῆσ δημιουργόν ἐστιν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 139:4)
οὔτε γὰρ γεωργὸν οὔτε βάναυσον ἱερέα καταστατέον ὑπὸ γὰρ τῶν πολιτῶν πρέπει τιμᾶσθαι τοὺσ θεούσ·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 141:3)
πρέπει δ’ ὑπὸ μὲν τοῦτον τὸν τόπον τοιαύτησ ἀγορᾶσ εἶναι κατασκευὴν οἱάν καὶ περὶ Θετταλίαν νομίζουσιν ἣν ἐλευθέραν καλοῦσιν, αὕτη δ’ ἐστὶν ἣν δεῖ καθαρὰν εἶναι τῶν ὠνίων πάντων, καὶ μήτε βάναυσον μήτε γεωργὸν μήτ’ ἄλλον μηδένα τοιοῦτον παραβάλλειν μὴ καλούμενον ὑπὸ τῶν ἀρχόντων.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 7 189:1)
ὅτι δὲ οὐ πάντα, διῃρημένων τῶν τε ἐλευθερίων ἔργων καὶ τῶν ἀνελευθερίων φανερόν, καὶ ὅτι τῶν τοιούτων δεῖ μετέχειν ὅσα τῶν χρησίμων ποιήσει τὸν μετέχοντα μὴ βάναυσον.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 8 13:1)
βάναυσον δ’ ἔργον εἶναι δεῖ τοῦτο νομίζειν καὶ τέχνην ταύτην καὶ μάθησιν, ὅσαι πρὸσ τὰσ χρήσεισ καὶ τὰσ πράξεισ τὰσ τῆσ ἀρετῆσ ἄχρηστον ἀπεργάζονται τὸ σῶμα τῶν ἐλευθέρων ἢ τὴν ψυχὴν ἢ τὴν διάνοιαν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 8 13:2)
τὸ δὲ πρέπον καὶ τὸ μὴ πρέπον ταῖσ ἡλικίαισ οὐ χαλεπὸν διορίσαι, καὶ λῦσαι πρὸσ τοὺσ φάσκοντασ βάναυσον εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 8 87:2)
φανερὸν τοίνυν ὅτι δεῖ τὴν μάθησιν αὐτῆσ μήτε ἐμποδίζειν πρὸσ τὰσ ὕστερον πράξεισ, μήτε τὸ σῶμα ποιεῖν βάναυσον καὶ ἄχρηστον πρὸσ τὰσ πολεμικὰσ καὶ πολιτικὰσ ἀσκήσεισ, πρὸσ μὲν τὰσ χρήσεισ ἤδη πρὸσ δὲ τὰσ χρήσεισ ὕστερον.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 8 92:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION