Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

μόνον δὲ Αἰγαῖον οὐδὲ ἀτρύγετον ἔξεστιν εἰπεῖν, οὐ γὰρ γυμνὸσ οὐδὲ ἄκαρπόσ ἐστιν, ἀλλὰ διαφερόντωσ μὲν εὐοίνοσ, εὔφοροσ καὶ σίτου καὶ πάντων ὁπόσα ὡρ͂αι φύουσιν, εὐίχθυσ δὲ καὶ εὔθηροσ οἱάν μάλιστα Ὅμηροσ εἶναι ἔφη τὴν τῶν εὐδαιμόνων δεῖν θάλατταν, χρείασ πάσασ καὶ πάσασ ἡδονὰσ καὶ θεάματα ἔχων, μεστὸσ μὲν λιμένων, μεστὸσ δὲ ἱερῶν, μεστὸσ δ’ αὐλῶν καὶ παιάνων καὶ πηγῶν καὶ ποταμῶν, Διονύσου μὲν τροφεὺσ ὢν, Διοσκούροισ δὲ καὶ Νύμφαισ ὁμοίωσ κεχαρισμένοσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸ Αἰγαῖον πέλαγος 5:3)
κατὰ γῆν δὲ καὶ ἀτρύγετον μέλαν ὕδωρ φεῦγεν, Ζεὺσ δ’ ἐδίωκε·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 10 2:2)
ἣ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγοσ τέκεν, οἴδματι θυῖον, Πόντον, ἄτερ φιλότητοσ ἐφιμέρου·
(헤시오도스, 신들의 계보, Book Th. 13:6)
ἐμὲ δ’ οὐδ’ ὧσ θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴσ ὀδύνη Ἡρακλῆοσ θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλασ πέμψασ ἐπ’ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ’ εὖ ναιομένην ἀπένεικασ.
(호메로스, 일리아스, Book 15 2:11)
οὐδέ τί σε χρὴ πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον κακὰ πάσχειν οὐδ’ ἀλάλησθαι.
(호메로스, 오디세이아, Book 2 37:7)
πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.
(호메로스, 오디세이아, Book 5 6:19)
ἀλλ’ ἐπεὶ οὔ πωσ ἔστι Διὸσ νόον αἰγιόχοιο οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθ’ ἁλιῶσαι, ἐρρέτω, εἴ μιν κεῖνοσ ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον·
(호메로스, 오디세이아, Book 5 11:10)
ἤματα δ’ ἂμ πέτρῃσι καὶ ἠιόνεσσι καθίζων δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.
(호메로스, 오디세이아, Book 5 14:6)
ὣσ ἄρα φωνήσασ’ ἀπέβη γλαυκῶπισ Ἀθήνη πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον, λίπε δὲ Σχερίην ἐρατεινήν, ἵκετο δ’ ἐσ Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην, δῦνε δ’ Ἐρεχθῆοσ πυκινὸν δόμον.
(호메로스, 오디세이아, Book 7 9:1)
ἦ ἵνα που καὶ κεῖνοσ ἀλώμενοσ ἄλγεα πάσχῃ πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον·
(호메로스, 오디세이아, Book 13 50:3)
γαστέρα δ’ οὔ πωσ ἔστιν ἀποκρύψαι μεμαυῖαν, οὐλομένην, ἣ πολλὰ κάκ’ ἀνθρώποισι δίδωσι, τῆσ ἕνεκεν καὶ νῆεσ ἐύ̈ζυγοι ὁπλίζονται πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον, κακὰ δυσμενέεσσι φέρουσαι.
(호메로스, 오디세이아, Book 17 40:7)
καὶ ὅταν δνοφερῆσ ὑπὸ κεύθεσι γαίησ βῇσ πολυκωκύτουσ εἰσ Αἰ̈́δαο δόμουσ, οὐδέποτ’ οὐδὲ θανὼν ἀπολεῖσ κλέοσ, ἀλλὰ μελήσεισ ἄφθιτον ἀνθρώποισ αἰὲν ἔχων ὄνομα, Κύρνε, καθ’ Ἐλλάδα γῆν στρωφώμενοσ ἠδ’ ἀνὰ νήσουσ, ἰχθυόεντα περῶν πόντον ἐπ’ ἀτρύγετον, οὐχ ἵππων νώτοισιν ἐφήμενοσ, ἀλλά σε πέμψει ἀγλαὰ Μουσάων δῶρα ἰοστεφάνων πᾶσιν ὅσοισι μέμηλε, καὶ ἐσσομένοισιν ἀοιδὴ ἔσσῃ ὁμῶσ, ὄφρ’ ᾖ γῆ τε καὶ ἠέλιοσ.
(작자 미상, 비가, Θεόγνιδος, 1386-1389136)
ὑστάτιον, Φώκαια, κλυτὴ πόλι, τοῦτο Θεανὼ εἶπεν ἐσ ἀτρύγετον νύκτα κατερχομένη·
(작자 미상, Greek Anthology, Volume II, book 7, chapter 7351)

SEARCH

MENU NAVIGATION