Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ ἕτερον μὲν διὰ τὴν ὕλην ἑτέρα γάρ, ταὐτὸ δὲ τῷ εἴδει ἄτομον γὰρ τὸ εἶδοσ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 7 120:1)
τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ ἔσχατον ἄτομον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 133:3)
καθ’ ὃν χρόνον τῆσ Ιοὐδαίασ ἐπετρόπευε Φῆλιξ θεασάμενοσ ταύτην, καὶ γὰρ ἦν κάλλει πασῶν διαφέρουσα, λαμβάνει τῆσ γυναικὸσ ἐπιθυμίαν, καὶ Ἄτομον ὀνόματι τῶν ἑαυτοῦ φίλων Ιοὐδαῖον, Κύπριον δὲ τὸ γένοσ, μάγον εἶναι σκηπτόμενον πέμπων πρὸσ αὐτὴν ἔπειθεν τὸν ἄνδρα καταλιποῦσαν αὐτῷ γήμασθαι, μακαρίαν ποιήσειν ἐπαγγελλόμενοσ μὴ ὑπερηφανήσασαν αὐτόν.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 20 173:1)
ἀλλὰ γὰρ ἡμῖν ἔτι καὶ τοῦτο σκεπτέον, ἆρ’ ἄτομον ἤδη ἐστὶ πᾶν ἤ τινα ἔχον διαίρεσιν ἀξίαν ἐπωνυμίασ.
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Σοφιστής 81:3)
αὐτῷ δ’ ἔργον μὲν ἦν τὸ τοὺσ φιλοσόφουσ συντελεῖν διαλόγουσ καὶ μεταφράζειν, καὶ τῶν διαλεκτικῶν ἢ φυσικῶν ὀνομάτων ἕκαστον εἰσ Ῥωμαϊκὴν μεταβάλλειν διάλεκτον ἐκεῖνοσ γάρ ἐστιν, ὥσ φασιν, ὁ καὶ τὴν φαντασίαν καὶ τὴν συγκατάθεσιν καὶ τὴν ἐποχὴν καὶ τὴν κατάληψιν, ἔτι δὲ τὸ ἄτομον, τὸ ἀμερέσ, τὸ κενὸν, ἄλλα τε πολλὰ τῶν τοιούτων ἐξονομάσασ πρῶτοσ ἢ μάλιστα Ῥωμαίοισ, τὰ μὲν μεταφοραῖσ, τὰ δ’ οἰκειότησιν ἄλλαισ γνώριμα καὶ προσήγορα μηχανησάμενοσ.
(플루타르코스, Cicero, chapter 40 2:1)
Ἐπικούρῳ μὲν γὰρ οὐδ’ ἀκαρὲσ ἐγκλῖναι τὴν ἄτομον συγχωροῦσιν, ὡσ ἀναίτιον ἐπεισάγοντι κίνησιν ἐκ τοῦ μὴ ὄντοσ·
(플루타르코스, De animae procreatione in Timaeo, section 6 15:1)
"ὁ δ’ ἑλκόμενοσ ἀὴρ ἐν αὐτοῖσ, ὑγροῦ μῖγμα καὶ πυρὸσ γεγονώσ, οὐδὲν ἐᾷ τοῦ σώματοσ ἡσυχίαν ἄγειν, ἀλλὰ πᾶσαν ἄτομον κλονεῖ καὶ ταράσσει καὶ μεθίστησιν ἐξ ἕδρασ, ἄχρι οὗ κατασβέσωμεν αὑτοὺσ πεπυρωμένουσ καὶ ζέοντασ.
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 8, Εἰ δυνατόν ἐστι συστῆναι νοσήματα καινὰ καὶ δι’ ἃσ αἰτίασ. 16:41)
ὥστε, ἐὰν εἴπῃ ἄτομον, ἄθραυστον λέγει καὶ ἀπαθῆ , ἀμέτοχον κενοῦ.
(위 플루타르코스, Placita Philosophorum, book 1, chapter 3 40:1)
οἱ ἀπὸ Δημοκρίτου ἀπαθῆ τὰ πρῶτα, τὴν ἄτομον καὶ τὸ κενὸν καὶ τὸ ἀσώματον.
(위 플루타르코스, Placita Philosophorum, book 1, Περὶ ὕλης 3:1)
ὦ Ζεῦ, τὸν Οἴτησ ἄτομον ὃσ λειμῶν’ ἔχεισ, ἔδωκασ ἡμῖν ἀλλὰ σὺν χρόνῳ χαράν.
(소포클레스, 트라키니아이, episode 2:14)

SEARCH

MENU NAVIGATION