Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἀρκτέον δὲ, φασὶν, ἐξ ἀρχῆσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸν Σάραπιν 5:10)
ἡ δὲ ὅθεν ἂν κάλλιστα ἕκαστον γένοιτο, οἱο͂ν καὶ μαθήσεωσ οὐκ ἀπὸ τοῦ πρώτου καὶ τῆσ τοῦ πράγματοσ ἀρχῆσ ἐνίοτε ἀρκτέον ἀλλ’ ὅθεν ῥᾷστ’ ἂν μάθοι·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 6:1)
ἀρκτέον μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν γνωρίμων, ταῦτα δὲ διττῶσ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 24:1)
ἴσωσ οὖν ἡμῖν γε ἀρκτέον ἀπὸ τῶν ἡμῖν γνωρίμων.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 24:3)
περὶ δὲ τοῦ μηθὲν εἶναι πρακτικωτέρουσ διὰ τὴν φρόνησιν τῶν καλῶν καὶ δικαίων, μικρὸν ἄνωθεν ἀρκτέον, λαβόντασ ἀρχὴν ταύτην.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 95:2)
οὐ μὴν ἀλλ’ εἰ τοῦτο τοιοῦτ’ ἐστὶν τὰ μάλιστα, ὁ νόμοσ δὲ λέγει τἀναντία, οὐχ ὅτι πολλάκισ ἡμάρτηται δήπου πρότερον, διὰ τοῦτ’ ἐπεξαμαρτητέον ἐστὶ καὶ νῦν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἀρκτέον, ὡσ ὁ νόμοσ κελεύει, τὰ τοιαῦτα ποιεῖν ἀναγκάζειν ἀπὸ σοῦ πρώτου.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀνδροτίωνοσ Παρανόμων 8:3)
ἆρ’ οὖν κατὰ Ἡσίοδον ἄνδρα ἀγαθὸν καὶ Μούσαισ φίλον ἀρκτέον, ὡσ ἐκεῖνοσ μάλα ἐμφρόνωσ οὐκ αὐτὸσ ἐτόλμησενἄρξασθαι παρ’ αὑτοῦ διανοηθείσ, ἀλλὰ τὰσ Μούσασ παρακαλεῖ διηγήσασθαι περὶ τοῦ σφετέρου πατρόσ;
(디오, 크리소토모스, 연설, Ὀλυμπικὸσ ἢ περὶ τῆσ πρώτησ τοῦ θεοῦ ἐννοίας 28:1)
καὶ πρῶτόν γε ἀρκτέον ἀπὸ τῆσ Ιὠνικῆσ φιλοσοφίασ, ἧσ καθηγήσατο Θαλῆσ, οὗ διήκουσεν Ἀναξίμανδροσ.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ, Kef. ia'. FEREKUDHS 7:16)
ἀρκτέον δὴ ἀπὸ τῆσ πρώτησ, ὀλίγα προειπόντα περὶ τῆσ διαιρέσεωσ τῆσ κατ’ αὐτὸν φιλοσοφίασ.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, I, EPIKOUROS 29:5)
εἴπερ οὖν μεθόδῳ μέλλοιμεν ἐξευρήσειν, ὁπόσαι τε καὶ ὁποῖαί τινεσ αἱ δυνάμεισ εἰσίν, ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῶν ἀρκτέον·
(갈레노스, On the Natural Faculties., ΓΑΛΗΝΟΥ ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ Α, section 45)
πάνυ ἀνιάσεται, ἢν πάντεσ Ἀβδηρῖται ἑκόντεσ Ἀνδρομέδαν τραγῳδῶσι Διττοῦ δὲ ὄντοσ τοῦ τῆσ συμβουλῆσ ἔργου, τὰ μεν γὰρ αἱρεῖσθαι, τὰ δὲ φεύγειν διδάσκει, φέρε πρῶτα εἴπωμεν ἅτινα φευκτέον τῷ ἱστορίαν συγγράφοντι καὶ ὧν μάλιστα καθαρευτέον, ἔπειτα οἷσ χρώμενοσ οὐκ ἂν ἁμάρτοι τῆσ ὀρθῆσ καὶ ἐπ̓ εὐθὺ ἀγούσησ, ἀρχήν τε οἱάν αὐτῷ ἀρκτέον καὶ τάξιν ἥντινα τοῖσ ἔργοισ ἐφαρμοστέον καὶ μέτρον ἑκάστου καὶ ἃ σιωπητέον καὶ οἷσ ἐνδιατριπτέον καὶ ὅσα παραδραμεῖν ἄμεινον καὶ ὅπωσ ἑρμηνεῦσαι αὐτὰ καὶ συναρμόσαι.
(루키아노스, Quomodo historia conscribenda sit, chapter 5 2:1)
ὧδε οὖν πάλιν ἀναχωρητέον, καὶ λαβοῦσιν αὐτῶν τούτων προσήκουσαν ἑτέραν ἀρχὴν αὖθισ αὖ, καθάπερ περὶ τῶν τότε νῦν οὕτω περὶ τούτων πάλιν ἀρκτέον ἀπ’ ἀρχῆσ.
(플라톤, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, Τίμαιος 194:3)
οἱ δ’ αὐτοσχέδιοι τῶν λόγων πολλῆσ εὐχερείασ καὶ ῥᾳδιουργίασ εἰσὶ πλήρεισ, οὔθ’ ὅθεν ἀρκτέον οὔθ’ ὅπου παυστέον ἐστὶν εἰδότων.
(플루타르코스, De liberis educandis, section 9 5:2)
ἀλλ’ οὐδὲν ἔργον ταῦτα θρηνεῖσθαι μάτην, ἀλλ’ ἀρκτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί.
(소포클레스, Ajax, episode 3:13)
ἀρκτέον γ’ ὅμωσ.
(소포클레스, 오이디푸스 튀란노스, episode 3:16)

SEARCH

MENU NAVIGATION