Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

νῦν δὲ ἀπείρωσ τε πολέμου, καὶ ὑπ’ ἀγνοίασ τοῦ θορύβου τῶν Καίσαροσ, καὶ ὄκνου, μὴ μάχησ περὶ δείλην ἑσπέραν ἄρχειν, οἱ μὲν αὐτῶν ἐσ Κόκκυνον ἄκραν ὡρμίσαντο, οἱ πεζοὶ δ’ οὐκ ἀξιοῦντεσ ἀγχοῦ τῶν πολεμίων στρατοπεδεύειν ἐσ Φοίνικα πόλιν ἀνεχώρουν.
(아피아노스, The Civil Wars, book 5, chapter 12 2:7)
τὸν οἰκονομεῖν μέλλοντά τι κατὰ τρόπον τῶν τε τόπων, περὶ οὓσ ἂν πραγματεύηται, μὴ ἀπείρωσ ἔχειν, καὶ τῇ φύσει εὐφυῆ εἶναι καὶ τῇ προαιρέσει φιλόπονόν τε καὶ δίκαιον·
(아리스토텔레스, 경제학, Book 2 3:1)
ὥσπερ ἐν τέχνῃ, δἰ ὀλίγων ἐδήλωσα ἱκανὰ ὑπέρ γε τῶν πάλαι Ἑλληνικῶν τε καὶ Μακεδονικῶν τάξεων, ὅστισ μηδὲ τούτων ἀπείρωσ ἐθέλοι ἔχειν·
(아리아노스, chapter 32 4:1)
τοῦτο δὲ ὁ Ποντικὸσ Χαμαιλέων ἐκδέδεκται τῆσ Ἀλκαίου φιλοινίασ ἀπείρωσ ἔχων.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 10, book 10, chapter 35 2:3)
ὁ γὰρ Εὐκτήμων ὁ πεντηκόνταρχοσ, ὡσ ἐκ τοῦ Ἑλλησπόντου ἀπεστάλη οἴκαδε ἀσθενήσασ, ἐπειδὴ κατέπλευσε καὶ ἤκουσε τοῦτον ἐμοὶ διάδοχον καθεστηκότα, εἰδὼσ τόν τε χρόνον ἐξήκοντά μοι τῆσ τριηραρχίασ καὶ ἤδη ἐπιτριηραρχοῦντά με, παραλαβὼν Δεινίαν τὸν κηδεστὴν τὸν ἐμὸν προσέρχεται αὐτῷ ἐν τῷ δείγματι, καὶ ἐκέλευεν αὐτὸν ὡσ τάχιστα ἐπὶ τὴν ναῦν ἀποπλεῖν, ὡσ τῶν ἀναλωμάτων πολλῶν ὄντων ἃ καθ’ ἡμέραν ἑκάστην πρὸσ τῷ παρὰ τοῦ στρατηγοῦ σιτηρεσίῳ εἰσ τὴν ναῦν διδομένῳ ἀνηλίσκετο, καθ’ ἕκαστον αὐτῷ διεξιὼν τούσ τε μισθοὺσ τοὺσ τῇ ὑπηρεσίᾳ καὶ τοῖσ ἐπιβάταισ κατὰ μῆνα διδομένουσ, τοῖσ τε ναύταισ οὓσ αὐτὸσ ἐκ τῆσ Λαμψάκου ἐμισθώσατο, καὶ τοῖσ ὕστερον ἐπεμβᾶσιν ἀντὶ τῶν ἀπολιπόντων, ἔτι δὲ ὃ τῶν ἀρχαίων ναυτῶν ἑκάστῳ προσέθηκα δεηθέντι, ἐπειδή μοι ὁ χρόνοσ ἐξῆκε τῆσ τριηραρχίασ, καὶ τἄλλα ὅσα ἦν τὰ καθ’ ἡμέραν ἑκάστην ἀναλισκόμενα εἰσ τὴν ναῦν, οὐκ ἀπείρωσ ἔχων·
(데모스테네스, Speeches 41-50, Πρὸσ Πολυκλέα περὶ τοῦ Ἐπιτριηραρχήματος 30:2)
διαχλευάσαντοσ δ’ αὐτοῦ με καὶ ἀπειλήσαντοσ ἃ οὐδ’ ἂν ὑμεῖσ ἀγνοήσαιτε τοῦ γὰρ τρόπου τοῦ Καλλίππου οὐκ ἀπείρωσ ἔχετε, λέγω αὐτῷ ὅτι ἀκούω σε πλεῖν ἐπὶ Καλλίστρατον.
(데모스테네스, Speeches 41-50, Πρὸσ Πολυκλέα περὶ τοῦ Ἐπιτριηραρχήματος 59:2)
δέομαι οὖν ὑμῶν, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, ἅπερ ἡγοῦμαι προσήκειν δεηθῆναι νέον τε ὄντα καὶ ἀπείρωσ ἔχοντα τοῦ λέγειν, συνήγορόν με κελεῦσαι καλέσαι τῷ ἀγῶνι τούτῳ Ἀπολλόδωρον.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Κατὰ Νεαίρας 19:3)
τῆσ γὰρ γεωμετρίασ καὶ τῆσ ἄλλησ τῆσ τοιαύτησ παιδείασ ἀπείρωσ μὲν ἔχειν αἰσχρόν, ἄκρον δ’ ἀγωνιστὴν γενέσθαι ταπεινότερον τῆσ σῆσ ἀξίασ·
(데모스테네스, Speeches 51-61, Ἐρωτικός 52:2)
οὐδὲ γὰρ ἐξ ἀρχῆσ ὡσ παντελῶσ ἀπείρωσ ἔχοντόσ σου περὶ αὐτῶν ἐμνήσθην, ἀλλ’ ἡγούμενοσ τὰσ τοιαύτασ παρακλήσεισ τοὺσ μὲν ἀγνοοῦντασ προτρέπειν, τοὺσ δ’ εἰδότασ παροξύνειν.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Ἐρωτικός 55:4)
ἐπεὶ δ’ ᾐσθάνετο κάμνοντα ἤδη καὶ πολὺ τῆσ πρότερον ὑφεικότα ὁρμῆσ, ἅτε οὐ ταμιευσάμενον ἐν τῷ ἀγῶνι, καὶ ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ κοπωθέντα μείζονοσ ἐρρυηκότοσ ἀπείρωσ διαβαίνοντα, καὶ ὑπό τε Ἀστεροπαίου τοῦ Παίονοσ τετρωμένον, Αἰνείαν τε συστάντα αὐτῷ καὶ μαχεσάμενον ἐπὶ πλέον, ὁπότε δὲ ἐβουλήθη ἀσφαλῶσ ἀποχωρήσαντα, Ἀγήνορα δὲ οὐ καταλαβόντα ὁρμήσαντα διώκειν·
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 119:1)
καὶ μὴν τῆσ ἁπλῆσ καὶ πρεσβυτάτησ ἐννοίασ περὶ θεῶν καὶ ξυγγενῶσ πᾶσιν ἀνθρώποισ ἅμα τῷ λόγῳ φυομένησ πρὸσ τοῖσ τρισὶ τούτοισ ἑρμηνεῦσι καὶ διδασκάλοισ τέταρτον ἀνάγκη παραλαβεῖν, οὐδαμῇ ῥᾴθυμον οὐδὲ ἀπείρωσ ἡγούμενον ἔχειν ὑπὲρ αὐτῶν, λέγω δὲ τὸν φιλόσοφον ἄνδρα, λόγῳ ἐξηγητὴν καὶ προφήτην τῆσ ἀθανάτου φύσεωσ ἀληθέστατον ἴσωσ καὶ τελειότατον.
(디오, 크리소토모스, 연설, Ὀλυμπικὸσ ἢ περὶ τῆσ πρώτησ τοῦ θεοῦ ἐννοίας 60:1)
τῶν δὲ Πριάμου παθημάτων καὶ τῶν Ἀνδρομάχησ καὶ Ἑκάβησ θρήνων καὶ ὀδυρμῶν καὶ τῆσ Ἀχιλλέωσ τε καὶ Ἕκτοροσ ἀνδρείασ οὐκ ἀπείρωσ ἔχουσιν.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΟΜΗΡΟΥ. 13:2)
ἐνταῦθα δή φημι δεῖν, κἂν εἴ τισ ἐντυχὼν τῇ παραινέσει τῶν πάνυ ἀκριβῶν αἰτιάσεται, μηδὲ τῶν νεωτέρων καὶ ὀλίγον πρὸ ἡμῶν ἀπείρωσ ἔχειν·
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΛΟΓΟΥ ΑΣΚΗΣΕΩΣ. 22:1)
ῥᾳδίωσ δὲ χειρωσάμενοσ τοὺσ ἐγχωρίουσ διὰ τὸ τῶν ἐν τοῖσ πολέμοισ κινδύνων ἀπείρωσ ἔχειν, τούτοισ μὲν ἔταξε τελεῖν κατ’ ἐνιαυτὸν ὡρισμένουσ φόρουσ, τὸν δὲ βασιλέα τῶν καταπολεμηθέντων λαβὼν μετὰ τῶν τέκνων αἰχμάλωτον ἀπέκτεινε.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 2, chapter 1 7:3)
καὶ Γλαύκωνα μὲν τὸν Πλάτωνοσ ἀδελφὸν θέλοντα πολιτεύεσθαι ἀπέστησε διὰ τὸ ἀπείρωσ ἔχειν, ὥσ φησι Ξενοφῶν·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, B, Kef. e'. SWKRATHS 12:7)

SEARCH

MENU NAVIGATION