Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

οἱ δὲ νῦν ἀπειροκάλωσ τὸ ταῦ ἐπεμβαλόντεσ μαντικὴν ἐκάλεσαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 13:5)
ἃ μὲν τοίνυν περὶ τῶν ἀνδρῶν εἰκὸσ ἦν εἰπεῖν μήτε τῶν ἀναγκαίων εἰρῆσθαι μηδὲν παριέντασ μήτε πάντα ἐφεξῆσ οἰομένουσ δεῖν λέγειν, ὡσ ἂν μή τῳ δοκοίημεν ἀπειροκάλωσ ἔχειν, ταῦτά ἐστιν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 109:8)
ὅταν δὲ κατακόρωσ καὶ ἀπειροκάλωσ, μήτε τοὺσ καιροὺσ διορίζων μήτε τὴν ποσότητα ὁρῶν, μεμπτόσ.
(디오니시오스, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 51 1:1)
ἔτι τούτων πλείω περὶ Σαούλου καὶ τῆσ εὐψυχίασ λέγειν ἠδυνάμην ὕλην ἡμῖν χορηγησάσησ τῆσ ὑποθέσεωσ, ἀλλ’ ἵνα μὴ φανῶμεν ἀπειροκάλωσ αὐτοῦ χρῆσθαι τοῖσ ἐπαίνοισ, ἐπάνειμι πάλιν ἀφ’ ὧν εἰσ τούτουσ ἐξέβην.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 6 442:1)
ζῆλοσ δ’ ἐμπίπτει τῶν Ἡρώδῃ πεπραγμένων Φασαήλῳ τῷ ἀδελφῷ, καὶ πρὸσ τὴν εὐδοκίμησιν αὐτοῦ κινηθεὶσ ἐφιλοτιμεῖτο μὴ ἀπολειφθῆναι τῆσ ὁμοίασ εὐφημίασ, καὶ τοὺσ ἐν τοῖσ Ιἑροσολύμοισ εὐνουστέρουσ ἐποιεῖτο, δι’ αὐτοῦ μὲν ἔχων τὴν πόλιν, οὔτε δὲ ἀπειροκάλωσ τοῖσ πράγμασι προσφερόμενοσ οὔτ’ ἐξυβρίζων εἰσ τὴν ἐξουσίαν.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 14 205:1)
πρὸσ δὲ τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλοσ ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν ἔριν τοὺσ ἐν τοῖσ Ιἑροσολύμοισ εὐνουστέρουσ καθιστάμενοσ καὶ δι’ αὑτοῦ μὲν ἔχων τὴν πόλιν μηδὲν δὲ ἀπειροκάλωσ εἰσ τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων.
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον α. 293:1)
Ἔπειθ’ οἱ μὲν ἀπειροκάλωσ ἐξυβρίζοντεσ εἰσ τὴν τύχην ἔσκωπτόν τε τοὺσ Ῥωμαίουσ δελεασθέντασ ἀπάτῃ καὶ τοὺσ θυρεοὺσ ἀνασείοντεσ ἐσκίρτων καὶ μετὰ χαρᾶσ ἀνεβόων.
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον ε. 138:1)
ἢν δέ ποτε καὶ ἀπέλθῃ ἐπὶ δεῖπνον λαβοῦσα μίσθωμα, οὔτε μεθύσκεται, ‐ καταγέλαστον γὰρ καὶ μισοῦσιν οἱ ἄνδρεσ τὰσ τοιαύτασ ‐ οὔτε ὑπερεμφορεῖται τοῦ ὄψου ἀπειροκάλωσ, ἀλλὰ προσάπτεται μὲν ἄκροισ τοῖσ δακτύλοισ, σιωπῇ δὲ τὰσ ἐνθέσεισ οὐκ ἐπ̓ ἀμφοτέρασ παραβύεται τὰσ γνάθουσ, πίνει δὲ ἠρέμα, οὐ χανδόν, ἀλλ̓ ἀναπαυομένη.
(루키아노스, Dialogi meretricii, Κρωβύλη καὶ Κόρινανα. 3:3)
καὶ πᾶσι τούτοισ μέτρον ἐπέστω, μὴ ἐσ κόρον μηδὲ ἀπειροκάλωσ μηδὲ νεαρῶσ, ἀλλὰ ῥᾳδίωσ ἀπολυέσθω·
(루키아노스, Quomodo historia conscribenda sit, chapter 501)
μάλιστα δὲ σωφρονητέον ἐν ταῖσ τῶν ὀρῶν ἢ τειχῶν ἢ ποταμῶν ἑρμηνείαισ, ὡσ μὴ δύναμιν λόγων ἀπειροκάλωσ παρεπιδείκνυσθαι δοκοίησ καὶ τὸ σαυτοῦ δρᾶν παρεὶσ τὴν ἱστορίαν, ἀλλ̓ ὀλίγον προσαψάμενοσ, τοῦ χρησίμου καὶ σαφοῦσ ἕνεκα, μεταβήσῃ ἐκφυγὼν τὸν ἰξὸν τὸν ἐν τῷ πράγματι καὶ τὴν τοιαύτην ἅπασαν λιχνείαν, οἱο͂ν ὁρᾷσ καὶ Ὅμηροσ ὁ μεγαλόφρων ποιεῖ·
(루키아노스, Quomodo historia conscribenda sit, chapter 571)
ἀλλ’ ὡσ καλοῦ ὄντοσ, ὅταν θείᾳ μοίρᾳ γίγνηται, οὕτω νομίσαντεσ ἔθεντο, οἱ δὲ νῦν ἀπειροκάλωσ τὸ ταῦ ἐπεμβάλλοντεσ μαντικὴν ἐκάλεσαν.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 119:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION