Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

τῷ ῥοπάλῳ δὲ τὰσ κεφαλὰσ κόπτων οὐδὲν ἀνύειν ἠδύνατο·
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 2, chapter 5 2:6)
ἡδεῖα δ’ ἡ τοιαύτη καὶ εὐμαθήσ, ἡδεῖα μὲν διὰ τὸ ἐναντίωσ ἔχειν τῷ ἀπεράντῳ, καὶ ὅτι ἀεί τὶ οἰέται ἔχειν ὁ ἀκροατὴσ καὶ πεπερθ́νθαι τι αὑτῷ, τὸ δὲ μηδὲν προνοεῖν μηδὲ ἀνύειν ἀηδέσ·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 3, chapter 9 3:3)
ἀλλ’ οὐ μέλλειν χρῆν σ’, ἀλλ’ ἀνύειν.
(아리스토파네스, Plutus, Agon, pnigos9)
κατὰ δὲ τὰσ τῶν χειρῶν ἐξελκώσεισ τοσοῦτο πλῆθοσ ἐκπίπτει τῶν ἑρπετῶν ὥστε μηδὲν ἀνύειν τοὺσ ἀπολέγοντασ, ὡσ ἂν ἄλλων ἐπ’ ἄλλοισ ἐκφαινομένων καθάπερ ἔκ τινοσ ἀγγείου πολλαχῶσ κατατετρημένου.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 29 7:2)
θεασαμένη δ’ αὐτοὺσ ἀναζεύξαντασ ἡ γυνὴ καὶ μηδένα φόβον τοῖσ νεανίσκοισ ἀπ’ αὐτῶν ἔτι συλλήψεωσ εἶναι, ἀνιμήσασα τὴν προκειμένην ὁδὸν ἀνύειν παρεκελεύσατο·
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 7 276:1)
ἐοίκεν οὖν ὁ τὸ τρίτον ἐξαπατῶν οὗτοσ οὐδὲν ἀνύειν ἀλλ’ εὐθὺσ γεγονέναι κατάφωροσ καὶ μένειν ἔτι τὸ ἐξ ἀρχῆσ ἄπορον Ἐρασιστράτῳ τε καὶ τοῖσ ἄλλοισ ἅπασι πλὴν Ἱπποκράτουσ.
(갈레노스, On the Natural Faculties., ΓΑΛΗΝΟΥ ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ Α, section 1735)
Ἐργαζόμενον μὲν, ταχέωσ, ἀπόνωσ, εὐπόρωσ, εὐρύθμωσ‧ ταχέωσ μὲν, ἀνύειν τὰ ἔργα‧ ἀπόνωσ δὲ, Ῥηῖδίωσ δρῇν‧ εὐπόρωσ δὲ, ἐσ πᾶν ἑτοίμωσ‧ εὐρύθμωσ δὲ, ὁρῆσθαι ἡδέωσ‧ ἄφ’ ὧν δὲ ταῦτα ἀσκημάτων, εἴρηται.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., KAT' IHTREION., 7.2)
ἐπειδὴ κεκμήκαμεν συντόνωσ ὁδεύοντεσ, ὁπότε κατῄειμεν ἑώθεν ἐσ τὸν Πειραιᾶ, καὶ νῦν ἤδη τριάκοντά που σταδίουσ προκεχωρήκαμεν καὶ ὁ ἥλιοσ πολύσ, κατὰ μεσημβρίαν γὰρ ἤδη μάλιστα, ἐνταῦθά που ἐπὶ τὰσ ἐλαίασ ἐπὶ τῆσ ἀνατετραμμένησ στήλησ καθίσαντασ ἀναπαύσασθαι, εἶτα οὕτωσ ἀναστάντασ ἀνύειν τὸ λοιπὸν ἐσ τὸ ἄστυ.
(루키아노스, Λυκῖνοσ, Τιμόλαοσ, Σάμιπποσ, Ἀδείμαντος 60:8)
ὥστε ἄκουε, τό γε ἐπ’ ἐμοὶ καὶ πάνυ θαρρῶν ὡσ τάχιστα δεινὸσ ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃσ αὐτὸσ ἐμμένειν οἷσ ἂν ἀκούσῃσ παρ’ ἡμῶν καὶ φιλοπόνωσ αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμωσ ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ’ ἂν ἀφίκῃ πρὸσ τὸ τέρμα.
(루키아노스, Rhetorum praeceptor, (no name) 1:5)
Οἱ δὲ Καρχηδόνιοι καταφθείραντεσ τοὺσ προειρημένουσ τόπουσ ὑπερέβαλον τὸν Ἀπεννῖνον καὶ κατάραντεσ εἰσ τὴν Σαυνῖτιν χώραν, οὖσαν εὐδαίμονα καὶ πολλῶν χρόνων ἀπολέμητον, ἐν τοιαύτῃ περιουσίᾳ τῶν ἐπιτηδείων ἦσαν ὥστε μήτε χρωμένουσ μήτε καταφθείροντασ ἀνύειν δύνασθαι τὰσ λείασ.
(폴리비오스, Histories, book 3, chapter 90 7:1)
οὐδαμῶσ δὲ δυνάμενοσ ἀνύειν οὐδὲν αὖτισ ἀνεχώρησεν εἰσ τὴν Σπάρτην.
(폴리비오스, Histories, book 5, chapter 17 2:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION