Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ περιστάντεσ ἐδέοντο τοῦ Πιτταλάκου ἀναστῆναι, λέγοντεσ ὅτι τὸ ὅλον πρᾶγμα παροινία γέγονεν, καὶ αὐτὸσ οὗτοσ, οὔπω μὰ Δία ὥσπερ νῦν ἀργαλέοσ ὢν τὴν ὄψιν, ἀλλ’ ἔτι χρήσιμοσ, ὑπογενειάζων τὸν ἄνθρωπον καὶ πάντα φάσκων πράξειν ἃ ἂν ἐκείνῳ συνδοκῇ.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 611)
πέρασ πείθουσιν ἀναστῆναι ἀπὸ τοῦ βωμοῦ, ὡσ τευξόμενόν τινοσ τῶν δικαίων.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 612)
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν τὸ μήποτ’ αὖθισ μηδ’ ἀναστῆναι μέλειν.
(아이스킬로스, 아가멤논, episode 1:25)
εὑρ͂ον δέ τινασ λεγομένουσ ἀναστῆναι ὑπ’ αὐτοῦ, Καπανέα καὶ Λυκοῦργον, ὡσ Στησίχορόσ φησιν <ἐν> Ἐριφύλῃ, Ἱππόλυτον, ὡσ ὁ τὰ Ναυπακτικὰ συγγράψασ λέγει, Τυνδάρεων, ὥσ φησι Πανύασισ, Ὑμέναιον, ὡσ οἱ Ὀρφικοὶ λέγουσι, Γλαῦκον τὸν Μίνωοσ, ὡσ Μελησαγόρασ λέγει.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 3, chapter 10 4:20)
εἰσὶν οἵ φασιν ἀναστῆναι κείμενοι, ὁμολογούμενα δή που λέγοντεσ καὶ πάλαι τῷ θεῷ μελετώμενα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λαλιὰ εἰσ Ἀσκληπιόν 3:4)
ἔδει γὰρ ἀναστῆναι κεκεντρωμένον εἰσ λόγουσ καὶ παρεσκευασμένον ἐκ νυκτὸσ, ὥσπερ ὅταν ἀθλητὴσ προγυμνάσηται τὰ ἑωθινά.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 7:7)
θέρουσ ὡρ́ᾳ πονήρωσ εἶχεν ὁ στόμαχοσ καὶ δίψοσ ἦν νύκτα καὶ ἡμέραν καὶ ἱδρὼσ ἀμύθητοσ καὶ λύσισ τοῦ σώματοσ, καὶ μόλισ ἂν δύο καὶ τρεῖσ εἷλκον ἀπὸ τῆσ κλίνησ ἀναστῆναι δεόμενον·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 1:1)
ὁ δ’ ὥσπερ τυφὼσ ἢ πρηστὴρ ἐμπεσὼν ἐλαύνει κατάκρασ αἰγίδι λαμπρᾷ πάντα τὰ πράγματα, οὐδὲν παριεὶσ, τοῖσ μὲν ὅπλα, τοῖσ δὲ λόγουσ προσφέρων, μόνον οὐκ ἐπαναγκάζων ἅπαντασ ἀναστῆναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Συμμαχικὸσ α# 11:3)
ἃ χρὴ λογιζομένουσ μήτε ὑπερασχάλλειν τῷ συμβεβηκότι μήτ’ ἀπαλγήσαντασ ἐᾶν, ἀλλ’ ἐκεῖνο ὁρᾶν ὅτι ὥσπερ ἐκ τῆσ μεγίστησ εὐτυχίασ εἰσ τοὔσχατον ἦλθεν, οὕτωσ οὐδὲν ἀπεικὸσ καὶ οὕτωσ πεπραγυῖαν ἀναστῆναι πάλιν καὶ προσδέχεσθαι τὴν ἐπὶ θάτερον τῆσ τύχησ ἤδη μεταβολὴν, ὅσῳ καὶ συνηθέστερον τῇ πόλει τὸ εὖ πράττειν τοῦ κακῶσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥοδιακός 17:7)
τὸν μὲν γὰρ οὐδεὶσ ἦν ὅστισ οὐκ ἂν εὔξαιτο ἀναστῆναι, ὥστε κἀν τοῖσ δράμασιν ὡσ ἀνεστῶτα ὁρῶντεσ εὐφραίνοντο, τὸν δ’ οὐκ ἔστιν ὅστισ οὐκ ἂν ἐβούλετο ἀντ’ ἐκείνου κεῖσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 148:1)
καὶ τίσ ὦ πρὸσ θεῶν οὕτω παῖσ ἐστιν ὥστε πεισθῆναι ὡσ Ἀχιλλεὺσ ἀγαπᾷ ζῶν καὶ διὰ ταῦτα ἔξω βελῶν ἐστιν, ὅτι οὐχ οἱο͂́ν τε ἀποθανόντα ἀναστῆναι;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρεσβευτικὸσ πρὸσ Ἀχιλλέα 9:14)
ἀδύνατον γὰρ ἔσται ἀναστῆναι ὅ γε μὴ δύναται ἀναστῆναι.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 32:3)
πλεῖον γὰρ ὑπερέχειν φαίνεται, ὅθεν καὶ ὁ ποιητήσ φησι πεῖσαι τὸν Μελέαγρον ἀναστῆναι ὅσσα κάκ’ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 7 31:3)
ὡσ δὲ ἐσ Καλλισθένην ἧκεν ἡ πρόποσισ, ἀναστῆναι μὲν Καλλισθένην καὶ ἐκπιεῖν τὴν φιάλην, καὶ προσελθόντα ἐθέλειν φιλῆσαι οὐ προσκυνήσαντα.
(아리아노스, Anabasis, book 4, chapter 12 4:1)
οὕτω δὲ κακῶσ ἔχοντα κατέλιπον, ὥστε μήτ’ ἀναστῆναι μήτε φθέγξασθαι δύνασθαι.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Κατὰ Κόνωνοσ Αἰκείας 13:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION