Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

εἰ μὲν εὐπορήσουσιν ἑτέρων Λακεδαιμόνιοι συμμάχων ὑμῶν ἁμαρτόντεσ, τισ ἂν μείζων αἰσχύνη γένοιτο τῶν πασῶν ἢ τὸ πρῶτον μὲν ἐζητηκέναι τινὰσ ἄλλουσ, εἶτα καὶ ἀνευρηκέναι τοὺσ συνδιατηρήσοντασ τὴν Σπάρτην αὐτὴν, ὄντων Ἀθηναίων, εἰ δ’ οὐδένων ἑτέρων τεύξονται βοηθῶν, ὑμῖν οὐκ ἀμελητέον, οὓσ ἔχουσι μόνουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ γ# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων δεύτερος 9:11)
ὅτι γὰρ οὐκ ἀτιμαστέον αὖ τοὺσ πολλοὺσ οὐδὲ ἀμελητέον τῆσ δόξησ τῆσ παρ’ αὐτῶν, ἀλλ’ ἔνι τι κἀν τούτοισ εὔστοχον θείᾳ τινὶ μοίρᾳ τῆσ ἀληθείασ ἐφαπτόμενον, αὐτὸσ Πλάτων ὁ διδάσκων καὶ λέγων ἐστίν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 35:1)
καὶ τῆσ κενώσεωσ ἄρα φροντιστέον αὐτῆσ μόνησ, ἀμελητέον δὲ τῆσ γενέσεωσ;
(갈레노스, On the Natural Faculties., B, section 83)
Νὴ Δί̓, ὦ Ἑρμότιμε, πάντων μάλιστα ἐπὶ τούτῳ σπουδαστέον, τῶν δ̓ ἄλλων ἀμελητέον, καὶ μήτε πατρίδοσ τῆσ ἐνταῦθα ἐπιλαμβανομένησ πολὺν ποιεῖσθαι τὸν λόγον μήτε παίδων ἢ γονέων, ὅτῳ εἰσίν, ἐπικατεχόντων καὶ κλαυθμυριζομένων ἐπικλᾶσθαι, ἀλλὰ μάλιστα μὲν κἀκείνουσ παρακαλεῖν ἐπὶ τὴν αὐτὴν ὁδόν, εἰ δὲ μὴ ἐθέλοιεν ἢ μὴ δύναιντο, ἀποσεισάμενον αὐτοὺσ χωρεῖν εὐθὺ τῆσ πανευδαίμονοσ ἐκείνησ πόλεωσ καὶ αὐτὸ ἀπορρίψαντα τὸ ἱμάτιον, εἰ τούτου ἐπειλημμένοι κατερύκοιεν, ἐσσύμενον ἐκεῖσε·
(루키아노스, Ἑρμότιμοσ, Λυκῖνος 46:3)
ἓν γάρ, ὡσ ἔφην, τοῦτο ἴδιον ἱστορίασ, καὶ μόνῃ θυτέον τῇ ἀληθείᾳ, εἴ τισ ἱστορίαν γράψων ἰῄ, τῶν δὲ ἄλλων ἁπάντων ἀμελητέον αὐτῷ, καὶ ὅλωσ πῆχυσ εἷσ καὶ μέτρον ἀκριβέσ, ἀποβλέπειν μὴ εἰσ τοὺσ νῦν ἀκούοντασ, ἀλλ̓ εἰσ τοὺσ μετὰ ταῦτα συνεσομένουσ τοῖσ συγγράμμασιν.
(루키아노스, Quomodo historia conscribenda sit, chapter 39 1:2)
δαίμονασ δὲ χαίροντασ ἀνθρώπων αἵματι καὶ φόνῳ πιστεύειν μὲν ἴσωσ ἐστὶν ἀβέλτερον, ὄντων δὲ τοιούτων ἀμελητέον ὡσ ἀδυνάτων·
(플루타르코스, Pelopidas, chapter 21 4:3)
ᾧ τοίνυν οὐδὲ τούτων ἐπιμελητέον ἐστὶ παρέργωσ, ἦπου τῶν περὶ τὸν βίον καὶ τὸ ἦθοσ ἀμελητέον ὅπωσ ψόγου καθαρὰ καὶ διαβολῆσ ἁπάσησ;
(플루타르코스, Praecepta gerendae reipublicae, chapter, section 4 7:1)
οὐ μὴν ἀμελητέον γε διὰ τοῦτο τῆσ περὶ τὸν λόγον χάριτοσ καὶ δυνάμεωσ ἐν ἀρετῇ θεμένουσ τὸ σύμπαν, ἀλλὰ τὴν ῥητορικὴν νομίσαντασ μὴ δημιουργὸν ἀλλά τοι συνεργὸν εἶναι πειθοῦσ, ἐπανορθωτέον τὸ τοῦ Μενάνδρου τρόποσ ἔσθ’ ὁ πείθων τοῦ λέγοντοσ, οὐ λόγοσ·
(플루타르코스, Praecepta gerendae reipublicae, chapter, section 51)

SEARCH

MENU NAVIGATION