Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

εἶτ’ ἐγὼ Φλιασίουσ ἢ τοὺσ δεῖνασ τῶν ἐπὶ τοῦ πολέμου κακῶν αἰτιῶμαι, καὶ τούτοισ ἀνατιθῶ τὰσ πράξεισ, ἀλλ’ οὐ τοῖσ ἐφ’ ἡμᾶσ τούτοισ χρησαμένοισ, ἵν’ αὐτοὶ τῆσ Ἑλλάδοσ ἄρχωσιν;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ β# ὑπὲρ Θηβαίων πρῶτος 7:10)
ἐγὼ μὲν γὰρ οὐδέν πω λέγω περὶ οὐδενὸσ οὐδ’ αἰτιῶμαι, οὐδ’ ἀναγκασθέντ’ αὐτῶν οὐδένα δεῖ δοκεῖν χρηστὸν εἶναι τήμερον, ἀλλὰ δι’ αὑτὸν καὶ τὸ μὴ κεκοινωνηκέναι τῶν ἀδικημάτων.
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τῆσ Παραπρεσβείας 203:3)
ἐγὼ γὰρ Αἰσχίνην οὐδενὸσ αἰτιῶμαι τῶν ἐν τῷ πολέμῳ πραχθέντων τούτων γάρ εἰσιν οἱ στρατηγοὶ ὑπεύθυνοι, οὐδὲ τοῦ ποιήσασθαι τὴν πόλιν εἰρήνην, ἀλλ’ ἄχρι τούτου πάντ’ ἀφίημι.
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τῆσ Παραπρεσβείας 424:1)
ἐν τούτοισ οὐ μέμφομαι τὸν ἄνδρα τοῦ λήματοσ γενναία γὰρ ἡ διάνοια καὶ δυναμένη κινῆσαι πάθοσ, τὸ δὲ τῆσ λέξεωσ λεῖον καὶ μαλακὸν αἰτιῶμαι.
(디오니시오스, De Demosthene, chapter 19 5:2)
ἐγὼ γὰρ πάλαι ὁρῶσά σε νέον ὄντα καὶ καλὸν ὁποῖον οὐκ οἶδα εἴ τινα ἕτερον ἡ Φρυγία τρέφει, μακαρίζω μὲν τοῦ κάλλουσ, αἰτιῶμαι δὲ τὸ μὴ ἀπολιπόντα τοὺσ σκοπέλουσ καὶ ταυτασὶ τὰσ πέτρασ κατ’ ἄστυ ζῆν, ἀλλὰ διαφθείρειν τὸ κάλλοσ ἐν ἐρημίᾳ.
(루키아노스, Dearum judicium, (no name) 13:3)
Οὐκοῦν ταύτησ αἰτιῶμαι τῆσ διατάξεωσ·
(루키아노스, Dialogi mortuorum, Τερψίων καὶ Πλούτων. 3:1)
καὶ αἰτιῶμαί γε, ὦ Ἑρμόγενεσ, μάλιστα αὐτὴν ἀπὸ Εὐθύφρονοσ τοῦ Προσπαλτίου προσπεπτωκέναι μοι·
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Κρατύλος 80:2)
αἰτιῶμαι δὲ τοῦ νῦν παρόντοσ παθήματοσ τοὺσ ἔμπροσθεν λόγουσ αἰτίουσ εἶναι, ὥστε φαίνεσθαι νῦν ἐν τῷ παρόντι τοὺσ ἄκοντασ τούτων ἕκαστα ποιοῦντασ πονηροτέρουσ ἢ τοὺσ ἑκόντασ.
(플라톤, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, Ἱππίασ Ἐλαττών 59:2)
καὶ ἔγωγε, ὦ Φαῖδρε, αἰτιῶμαι τοὺσ ἐντοπίουσ θεούσ·
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 240:1)
οὐκ αἰτιῶμαι δὲ τὸν ἐν τοιούτοισ πράγμασι μέγιστον ἰσχῦσαι διαπραξάμενον, ἀλλὰ σημεῖον οὐ τίθεμαι τοῦ βέλτιστον εἶναι τὸ γενέσθαι πρῶτον οὕτω πονηρὰ πραττούσησ τῆσ πόλεωσ, ὁ δὲ ἀπὸ τῆσ Σπάρτησ εὐνομουμένησ τότε μάλιστα καὶ σωφρονούσησ ἐπὶ τὰσ μεγίστασ ἐκπεμπόμενοσ ἡγεμονίασ καὶ πράξεισ σχεδὸν ἀρίστων ἄριστοσ ἐκρίνετο καὶ πρώτων πρῶτοσ.
(플루타르코스, Comparison of Lysander and Sulla, chapter 1 3:1)
δωρησαμένουσ τὸν θεόν, ὡσ καρπῶν δοτῆρα καὶ πατρῷον καὶ γενέσιον καὶ φιλάνθρωπον αἰτιῶμαι δὲ Μεγαρεῖσ, ὅτι μόνοι σχεδὸν ἐνταῦθα λόγχην ἔχοντα τὸν θεὸν ἔστησαν ἀπὸ τῆσ μάχησ, ἣν Ἀθηναίουσ μετὰ τὰ Περσικὰ τὴν πόλιν ἔχοντασ αὐτῶν νικήσαντεσ ἐξέβαλον.
(플루타르코스, De Pythiae oraculis, section 16 6:1)
"τῶν εἰρημένων αἰτιῶμαι·
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 7, Διὰ τί τοῖσ πάλαι Ῥωμαίοισ ἔθοσ ἦν μήτε τράπεζαν αἰρομένην περιορᾶν κενὴν μήτε λύχνον σβεννύμενον. 11:2)
"πανταχοῦ δεῖ πρόχειρον εἶναι τὸ λεῖπέ τι καὶ ξένοισ ἐπελθοῦσιν ὡσ ἔγωγε καὶ τοῦ Ἀχιλλέωσ κενὴν ἀεὶ καὶ λιμώδη καταλαμβανομένην αἰτιῶμαι τὴν τράπεζαν·
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 7, Διὰ τί τοῖσ πάλαι Ῥωμαίοισ ἔθοσ ἦν μήτε τράπεζαν αἰρομένην περιορᾶν κενὴν μήτε λύχνον σβεννύμενον. 13:3)
κοὐκ αἰτιῶμαι κεῖνον ὡσ τοὺσ ἐν τέλει·
(소포클레스, 필록테테스, episode 4:20)
ταῦτα οὐκ ἐγὼ τὸν Ἀρχίλοχον αἰτιῶμαι, ἀλλὰ Κριτίασ.
(작자 미상, 비가, Ἀρχιλόχου, unknown102)

SEARCH

MENU NAVIGATION