Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

πάλιν δ’ ἀντειπόντοσ ἔπεμπον ἑτέρουσ δέκα δεησομένουσ μηδὲν ἀνάξιον ποιεῖν τῆσ πατρίδοσ, μηδ’ ἐξ ἐπιτάγματοσ ἀλλ’ ἑκουσίουσ ἐᾶν γίγνεσθαι τὰσ συνθήκασ, αἰδούμενόν τε τὴν πατρίδα, καὶ τὸ τῶν προγόνων ἀξίωμα τιμῶντα τῶν ἐσ αὐτὸν οὐχ ἁμαρτόντων.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 2:2)
Ἡ δὲ ἔτι λέγοντοσ ἀγανακτήσασα καὶ τὰσ χεῖρασ ἐσ τὸν οὐρανὸν ἀνασχοῦσα, θεοὺσ γενεθλίουσ ἐμαρτύρατο δύο μὲν ἤδη πρεσβείασ γυναικῶν ἀπὸ Ῥώμησ ἐν μεγάλοισ ἐστάλθαι κακοῖσ, ἐπὶ Τατίου βασιλέωσ καὶ Γαϊού Μαρκίου, τούτοιν δὲ Τάτιον μέν, ὄντα ξένον καὶ ἀληθῆ πολέμιον, ἐνδοῦναι ταῖσ γυναιξὶν αἰδούμενον, Μάρκιον δ’ ὑπερορᾶν πρεσβείασ γυναικῶν τοσῶνδε, καὶ τῆσ γεγαμημένησ καὶ μητρὸσ ἐπὶ ταύταισ.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 5:1)
ἀτυχίαν μὴ ὀνειδίζειν, νέμεσιν αἰδούμενον.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ, Kef. d'. PITTAKOS 5:4)
ἐπεὶ δ’ εἶδεν αὐτὸν αἰδούμενον καὶ παρακαλύπτοντα, παίσασ τῇ βακτηρίᾳ κατάγνυσι τὴν χύτραν·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ISTORIWN Z, Kef. a'. ZHNWN 3:4)
τὸν μὲν γὰρ ἴσωσ καὶ σωφρονῆσαι δέει κολάσεωσ τὴν ἐπὶ τοῖσ παρῳχηκόσι συγγνώμην αἰδούμενον, ἀδιόρθωτον δὲ τὴν ἐπὶ τοῖσ παραναλωθεῖσι τιμωρίαν εἶναι.
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον δ. 136:1)
ἀποδοτέον οὖν φησι καὶ τῷ τοιούτῳ χρόνον οὐκ ὀλίγον καὶ προθέμενον ἅπαντα εἰσ μέσον αἱρεῖσθαι διαμέλλοντα καὶ βραδύνοντα καὶ πολλάκισ ἐπισκοποῦντα, μήτε ἡλικίαν τοῦ λέγοντοσ ἑκάστου μήτε σχῆμα ἢ δόξαν ἐπὶ σοφίᾳ αἰδούμενον, ἀλλὰ κατὰ τοὺσ Ἀρεοπαγίτασ αὐτὸ ποιοῦντα, οἳ ἐν νυκτὶ καὶ σκότῳ δικάζουσιν, ὡσ μὴ ἐσ τοὺσ λέγοντασ, ἀλλ̓ ἐσ τὰ λεγόμενα ἀποβλέποιεν·
(루키아노스, Ἑρμότιμοσ, Λυκῖνος 131:4)
ἐάν τισ διανοηθεὶσ τῇ βουλήσει κτεῖναί τινα φίλιον, πλὴν ὧν ὁ νόμοσ ἐφίησιν, τρώσῃ μέν, ἀποκτεῖναι δὲ ἀδυνατήσῃ, τὸν διανοηθέντα τε καὶ τρώσαντα οὕτωσ οὐκ ἄξιον ἐλεεῖν, οὐδὲ αἰδούμενον ἄλλωσ ἢ καθάπερ ἀποκτείναντα ὑπέχειν τὴν δίκην φόνου ἀναγκάζειν·
(플라톤, Laws, book 9 153:2)
οὕτωσ ὁ φιλόσοφοσ φθόνον μὲν ἐξαιρῶν νέου ψυχῆσ, ἀγεννὲσ βλάστημα καὶ δυστιθάσευτον, ἢ φιλαργυρίαν ἀώρον, ἢ φιληδονίαν ἐπικόπτων ἀκόλαστον αἱμάσσει καὶ πιέζει καὶ τομὴν ποιεῖ καὶ οὐλὴν βαθεῖαν ὅταν δὲ τρυφερῷ μέρει ψυχῆσ καὶ ἁπαλῷ κολούοντα προσαγάγῃ λόγον, οἱο͂́ν ἐστι τὸ δυσωπούμενον καὶ διατρεπόμενον, εὐλαβεῖται μὴ λάθῃ τούτοισ συναποκόψασ τὸ αἰδούμενον.
(플루타르코스, De vitioso pudore, section 2 4:1)
ἄνωθεν ἐπισκιάζειν, ἵνα κρίνῃ δικαίωσ ἡ δέ γε δυσωπία τοῖσ ἀτόνοισ καὶ ἀνάνδροισ ἐπικειμένη καὶ πρὸσ μηδὲν ἀνανεῦσαι μηδ’ ἀντειπεῖν ἰσχύουσα, καὶ δικάζοντασ ἀποτρέπει τοῦ δικαίου καὶ συμβουλεύοντασ ἐπιστομίζει καὶ λέγειν πολλὰ καὶ πράττειν ἀναγκάζει τῶν ἀβουλήτων ὁ δ’ ἀγνωμονέστατοσ ἀεὶ τοῦ τοιούτου δεσπότησ ἐστὶ καὶ κρατεῖ, τῷ μὴ αἰδεῖσθαι τὸ αἰδούμενον ἐκβιαζόμενοσ.
(플루타르코스, De vitioso pudore, section 3 4:1)
ὁ δὲ πολλὰσ μὲν ἀποδράσεισ καὶ παραγραφὰσ ἐμηχανᾶτο, τοὺσ δημάρχουσ ἐπικαλούμενοσ, ἐκείνων δὲ μὴ προσδεχομένων τὴν ἐπίκλησιν ἀρνήσει τὴν αἰτίαν ἔφευγε, καὶ μάρτυροσ οὐδενὸσ τῶν λόγων γεγονότοσ ἔδοξε μεταπέμπεσθαι τὸν παῖδα τῇ βουλῇ, παραγενομένου δ’ ἰδόντεσ ἐρύθημα καὶ δάκρυον καὶ μεμιγμένον ἀπαύστῳ τῷ θυμουμένῳ τὸ αἰδούμενον, οὐδενὸσ ἄλλου δεηθέντεσ τεκμηρίου κατεψηφίσαντο καὶ χρήμασιν ἐζημίωσαν Καπετωλῖνον, ἐξ ὧν ὁ Μάρκελλοσ ἀργυρᾶ λοιβεῖα ποιησάμενοσ τοῖσ θεοῖσ καθιέρωσεν.
(플루타르코스, Marcellus, chapter 2 4:1)
"συνετέθη γὰρ οἶμαι καλῶσ παρακάλυμμα τῆσ ἡδονῆσ τὸ σκότοσ προθεμένουσ ταῦτα πράσσειν, καὶ μὴ διὰ φωτὸσ ἐντυγχάνοντασ ἐξελαύνειν τῶν ὀμμάτων τὸ αἰδούμενον καὶ τῷ ἀκολάστῳ θάρσοσ ἐμποιεῖν καὶ μνήμασ ἐναργεῖσ, αἷσ τὸ ἐνδιατρίβειν αὖθισ ἐκριπίζει τὰσ ἐπιθυμίασ.
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 3, Περὶ καιροῦ συνουσίασ. 18:6)
οὕτω τῶν φίλων ἡ δυσωπουμένη παρρησία δυσωπεῖ μάλιστα, καὶ τὸ μετ’ εὐλαβείασ ἀτρέμα προσιέναι καὶ ἅπτεσθαι τοῦ ἁμαρτάνοντοσ ὑπερείπει καὶ διεργάζεται τὴν κακίαν ἀναπιμπλαμένην τοῦ αἰδεῖσθαι τὸ αἰδούμενον.
(플루타르코스, Quomodo adulator ab amico internoscatur, chapter, section 32 8:1)
οὐ γὰρ οἱο͂́ν τε πονηρὰ αὐτὸν ποιοῦντα ἀγαθὸν τὸν συνόντα ἀποδεῖξαι, οὐδέ γε ἀναισχυντίαν καὶ ἀκρασίαν παρεχόμενον ἐγκρατῆ καὶ αἰδούμενον τὸν ἐρώμενον ποιῆσαι.
(크세노폰, Works on Socrates, Συμπόσιον, chapter 8 28:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION