Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἔνθα μὲν γὰρ δίεσισ ἔνθα δὲ τὸ φωνῆεν ἢ ἄφωνον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 83:3)
ἔστιν ἄρα τι ἡ συλλαβή, οὐ μόνον τὰ στοιχεῖα τὸ φωνῆεν καὶ ἄφωνον ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι, καὶ ἡ σὰρξ οὐ μόνον πῦρ καὶ γῆ ἢ τὸ θερμὸν καὶ ψυχρὸν ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι ‐ εἰ τοίνυν ἀνάγκη κἀκεῖνο ἢ στοιχεῖον ἢ ἐκ στοιχείων εἶναι, εἰ μὲν στοιχεῖον, πάλιν ὁ αὐτὸσ ἔσται λόγοσ ἐκ τούτου γὰρ καὶ πυρὸσ καὶ γῆσ ἔσται ἡ σὰρξ καὶ ἔτι ἄλλου, ὥστ’ εἰσ ἄπειρον βαδιεῖται·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 7 267:1)
τὸν δὲ ἄφωνον μὲν εἶναι λέγουσι παραπορευομένησ τῆσ στρατιᾶσ, δεξιοῦσθαι δὲ ὡσ ἑκάστουσ τήν τε κεφαλὴν ἐπαίροντα μόγισ καὶ τοῖν ὀφθαλμοῖν ἐπισημαίνοντα.
(아리아노스, Anabasis, book 7, chapter 26 1:3)
ἴσωσ οὖν παρειλήφατε ὑμεῖσ λόγον τινὰ ἀληθῆ καὶ ξυμβουλὴν συμφέρουσαν, ἥντινα ξυνεβούλευσε φιλοσοφία τοῖσ πρότερον Ἕλλησιν, ἣν οἱ τότε μὲν ἠγνόησαν καὶ ἠτίμασαν, οἱ δὲ νῦν ὑπομιμνήσκονται καί μοι προσίασι διὰ τὸ σχῆμα, φιλοσοφίαν τιμῶντεσ ὥσπερ τὴν γλαῦκα ἄφωνον τό γε ἀληθὲσ καὶ ἀπαρρησίαστον οὖσαν.
(디오, 크리소토모스, 연설, Ὀλυμπικὸσ ἢ περὶ τῆσ πρώτησ τοῦ θεοῦ ἐννοίας 10:2)
ἐμοῦ δὲ κεκραγότοσ καὶ ἀμυνομένου τοσαῦτα ὅσα ἐδυνάμην, ἐκεῖνον ἤδη νεκρὸν κείμενον ἀφεὶσ ἐμὲ πάλιν ἔπαιε καὶ οὐ πρότερον ἐπαύσατο, πρὶν ἀκίνητόν τε καὶ ἄφωνον εἶδεν ἐρριμμένον, δόξασ εἶναι νεκρόν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 7 6:1)
οὔτε γὰρ φωνήεντι φωνῆεν οὔτε ἡμιφώνῳ ἡμίφωνον ἢ ἄφωνον, ἃ δὴ τραχύνειν πέφυκεν καὶ διἱστάναι τὰσ ἁρμονίασ, οὐδέν ἐστι παρακείμενον.
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 2048)
τῷ τε χάριν τὸ θεοὶ παρακείμενον ἀνακόπτει τὸν ἦχον καὶ ποιεῖ διερεισμὸν ἀξιόλογον τῶν μορίων, τοῦ μὲν εἰσ ἡμίφωνον λήγοντοσ τὸ ν, τοῦ δὲ ἄφωνον ἔχοντοσ ἡγούμενον τὸ θ·
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 2251)
ἡμιφώνῳ γὰρ ἄφωνον συνάπτεται τῷ ν τὸ τ καὶ διαβέβηκεν ἀξιόλογον διάβασιν ὁ μεταξὺ τοῦ τε προσηγορικοῦ τοῦ πανδαίδαλον καὶ τῆσ συναλοιφῆσ τῆσ συναπτομένησ αὐτῷ χρόνοσ·
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 2257)
Τὸ δὲ ἄφωνον τινὰ ἐξαίφνησ γενέσθαι, φλεβῶν ἀπολήψιεσ λυπέουσιν, ἢν ὑγιαίνοντι τόδε ξυμβῇ ἄνευ προφάσιοσ ἢ ἄλλησ αἰτίησ ἰσχυρῆσ‧ φλεβοτομέειν οὖν χρὴ τὸν βραχίονα τὸν δεξιὸν τὴν ἔσω φλέβα, καὶ ἀφαιρέειν τοῦ αἵματοσ, κατὰ τὴν ἕξιν καὶ τὴν ἡλικίην διαλογιζόμενον τὸ πλεῖον καὶ τὸ ἔλασσον.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ ΝΟΘΑ., 4.1)
Ἐκ τουτέων δὲ σκίδναται ἐσ τὰ λοιπὰ μέρεα κατὰ τὰσ φλέβασ‧ καὶ ὅσον μὲν ἐσ τὴν κοιλίην ἔρχεται, τοῦτο μὲν τὴν κοιλίην διαψύχει, καὶ ἄλλο τι οὐδὲν ξυμβάλλεται‧ ὁ δ’ ἐσ τὸν πλεύμονά τε καὶ τὰσ φλέβασ ἀὴρ ξυμβάλλεται ἐσ τὰσ κοιλίασ ἐσιὼν καὶ ἐσ τὸν ἐγκέφαλον, καὶ οὕτω τὴν φρόνησιν καὶ τὴν κίνησιν τοῖσι μέλεσι παρέχει, ὥστε, ἐπειδὰν ἀποκλεισθῶσιν αἱ φλέβεσ τοῦ ἠέροσ ὑπὸ τοῦ φλέγματοσ καὶ μὴ παραδέχωνται, ἄφωνον καθιστᾶσι καὶ ἄφρονα τὸν ἄνθρωπον.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΙΕΡΗΣ ΝΟΥΣΟΥ., 7.3)
0ὐδὲ γὰρ οὐδὲ ὁμοίωσ ἡδὺ, οἶμαι, μόνον ἐμπίπλασθαι, ὥσπερ τοὺσ λέοντάσ φασι καὶ τοὺσ μονιοὺσ τῶν λύκων, καὶ συνόντασ δεξιοῖσ ἀνδράσι καὶ πάντα χαρίζεσθαι πειρωμενοισ, οἳ πρῶτα μὲν οὐ κωφὸν καὶ ἄφωνον ἐάσουσι τὸ συμπόσιον εἶναι, ἀλλ̓ ἐν μύθοισ συμποτικοῖσ καὶ σκώμμασιν ἀνεπαχθέσι καὶ φιλοφροσύναισ ποικίλαισ συνέσονται, οἱαῖ ἥδισται διατριβαί, φίλαι μὲν Διονύσῳ καὶ Ἀφροδίτῃ, φίλαι δὲ Χάρισιν, ἔπειτα δὲ πρὸσ ἅπαντασ ἐσ τὴν ὑστεραίαν διηγούμενοι ὑμῶν τὴν δεξιότητα φιλεῖσθαι παρασκευάσουσι.
(루키아노스, Saturnalia, letter 3 4:1)
ὑποζύγιον ἄφωνον ἐν ἀνθρώπου φωνῇ φθεγξάμενον ἐκώλυσεν τὴν τοῦ προφήτου παραφρονίαν.
(PETROU B, chapter 1 41:1)
τοσαῦτα εἰ τύχοι γένη φωνῶν εἰσὶν ἐν κόσμῳ, καὶ οὐδὲν ἄφωνον·
(PROS KORINQIOUS A, chapter 8 176:1)
μηδὲ πολλάκισ δέηται τῶν Εὐριπιδείων ἐκείνων εἴθ’ ἦν ἄφωνον σπέρμα δυστήνων βροτῶν·
(플루타르코스, Praecepta gerendae reipublicae, chapter, section 5 9:1)
μὴ γὰρ αἵδε δαίμονεσ θεῖέν μ’ ἄφωνον τῆσδε τῆσ ἀρᾶσ ἔτι, ὅσ μ’, ὦ κάκιστε, ψιλὸν ὄμμ’ ἀποσπάσασ πρὸσ ὄμμασιν τοῖσ πρόσθεν ἐξοίχει βίᾳ.
(소포클레스, Oedipus at Colonus, episode 3:16)

SEARCH

MENU NAVIGATION