Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

μὲν ἐρεθιζόμενον τῆσ ἐκκλησίασ μέροσ ἔπτηξεν, οἱᾶ δὴ κρατούμενον ἀνάγκῃ ἀφύκτῳ, τὸν δὲ Φουφέττιον ἀγανακτοῦντα ἔτι καὶ κεκραγότα μόνον τάσ τε συνθήκασ ἀνακαλούμενον, ἃσ αὐτὸσ ἐξηλέγχθη παρασπονδῶν, καὶ οὐδ’ ἐν κακοῖσ τοῦ θράσουσ ὑφιέμενον οἱ ῥαβδοῦχοι κελεύσαντοσ τοῦ βασιλέωσ Τύλλου συλλαβόντεσ καὶ τὴν ἐσθῆτα περικαταρρήξαντεσ ἔξαινον τὸ σῶμα μάστιξι πάνυ πολλαῖσ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 30 8:1)
ἐπειδὰν γὰρ ἐν τῷ πηλῷ ἀσκηθῶσιν συνέχειν τὸ διαδιδρᾶσκον ὑπὸ γλισχρότητοσ, ἐθίζονται ἐκφεύγειν αὐτοὶ ληφθέντεσ ἐκ τῶν χειρῶν, καὶ ταῦτα ἐν ἀφύκτῳ ἐχόμενοι.
(루키아노스, Anacharsis, (no name) 29:2)
ἐκείνη μὲν οὖν ‐ καὶ γὰρ ἔτυχε γυμνὴ οὖσα ‐ οὐκ εἶχεν ὅπωσ ἐγκαλύψαιτο αἰδουμένη, ὁ δὲ Ἄρησ τὰ μὲν πρῶτα διαφυγεῖν ἐπειρᾶτο καὶ ἤλπιζε ῥήξειν τὰ δεσμά, ἔπειτα δὲ συνεὶσ ἐν ἀφύκτῳ ἐχόμενον ἑαυτὸν ἱκέτευε.
(루키아노스, Dialogi deorum, Ἀπόλλων, Ἑρμῆσ. 2:1)
ὅτι οὐδὲν ἑκόντεσ οἱ ἄνθρωποι ποιοῦμεν, ἀλλά τινι ἀνάγκῃ ἀφύκτῳ κεκελευσμένοι, εἴ γε ἀληθῆ ἐκεῖνά ἐστι τὰ ἔμπροσθεν ὡμολογημένα, ὡσ ἡ Μοῖρα πάντων αἰτία·
(루키아노스, Juppiter confuatus, (no name) 18:18)
ἡμεῖσ δὲ τὴν χώραν ἐπελθόντεσ ἔρημον ἤδη οὖσαν τῶν πολεμίων τὸ λοιπὸν ἀδεῶσ κατῳκοῦμεν, τὰ πολλὰ γυμνασίοισ τε καὶ κυνηγεσίοισ χρώμενοι καὶ ἀμπελουργοῦντεσ καὶ τὸν καρπὸν συγκομιζόμενοι τὸν ἐκ τῶν δένδρων, καὶ ὅλωσ ἐῴκειμεν τοῖσ ἐν δεσμωτηρίῳ μεγάλῳ καὶ ἀφύκτῳ τρυφῶσι καὶ λελυμένοισ.
(루키아노스, Verae Historiae, book 1 39:4)
ἐπεὶ περικτίονασ ἐνίκασε δή ποτε καὶ κεῖνοσ ἄνδρασ ἀφύκτῳ χερὶ κλονέων.
(핀다르, Odes, isthmian odes, isthmian 8 ΚΛΕΑΝΔΡῼ ΑΙΓΙΝΗΤῌ ΠΑΓΚΡΑΤΙῼ 20:3)
τί γὰρ χρήσῃ ἀφύκτῳ ἐρωτήματι, τὸ λεγόμενον ἐν φρέατι συσχόμενοσ, ὅταν ἐρωτᾷ ἀνέκπληκτοσ ἀνήρ, καταλαβὼν τῇ χειρὶ σοῦ τὸν ἕτερον ὀφθαλμόν, εἰ ὁρᾷσ τὸ ἱμάτιον τῷ κατειλημμένῳ;
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 142:7)
λέγω δὲ ὃσ ἂν ἑαυτὸν κτείνῃ, τὴν τῆσ εἱμαρμένησ βίᾳ ἀποστερῶν μοῖραν, μήτε πόλεωσ ταξάσησ δίκῃ, μήτε περιωδύνῳ ἀφύκτῳ προσπεσούσῃ τύχῃ ἀναγκασθείσ, μηδὲ αἰσχύνησ τινὸσ ἀπόρου καὶ ἀβίου μεταλαχών, ἀργίᾳ δὲ καὶ ἀνανδρίασ δειλίᾳ ἑαυτῷ δίκην ἄδικον ἐπιθῇ.
(플라톤, Laws, book 9 128:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION