Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐνταῦθα γὰρ ἀφαιροῦνται καὶ ταύτησ τῆσ ἀρχῆσ τὴν δύναμιν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 6 26:1)
δἰ ὀλίγου τε ξυντελεῖται ἅπαν καὶ ξὺν πολλῷ θορύβῳ, καὶ τὸ τεταγμένον ἐν τῷ δρωμένῳ ὅμωσ οὐκ ἄπεστιν, οἵ τε παρακελευσμοὶ ὡσ τύχοιεν κατὰ ναῦν ἑκάστην καὶ αἱ ἐπιτιμήσεισ τοῦ ἐκλιποῦσ οὔτε τὴν κατάκουσιν τῶν παραγγελμάτων οὔτε τὴν ὀξύτητα τοῦ ἔργου ἀφαιροῦνται.
(아리아노스, Anabasis, book 5, chapter 7 5:2)
οὐχὶ δεκατεύουσι γὰρ τὰσ οὐσίασ ἐν ταῖσ πόλεσι καθήμενοι, ὅλασ δ’ ἀφαιροῦνται καθ’ ἑκάστην ἡμέραν;
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 7 3:3)
ἐπειδὰν γὰρ μὴ ἐθέλωσιν ἀποδοῦναι ἃ ἔλαβον, τί ἄν τισ ἄλλο ὄνομα ἔχοι θέσθαι τοῖσ τοιούτοισ ἢ ὅτι ἀφαιροῦνται βίᾳ τὰ ἀλλότρια;
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ τὴν Λάκριτον Παραγραφὴν 42:3)
τὸ δὲ μεγίστην εἶναι τῶν τιμῶν, ἣν ἀφαιροῦνται τοὺσ εἰληφότασ πρότερον ἐκ τούτων ὡμολόγηται.
(디오, 크리소토모스, 연설, ΡΟΔΙΑΚΟΣ. 35:2)
οἱ μὲν δὴ πρέσβεισ οὐδὲν εὑρόμενοι τῶν δικαίων ἀγανακτοῦντεσ ἀπῄεσαν, ἀκολουθήσαντεσ δ’ αὐτοῖσ τῶν Σαβίνων τινὲσ ὑπ’ ὀργῆσ, ἐσκηνωμένοισ παρὰ τὴν ὁδόν ἑ̔σπέρα γὰρ αὐτοὺσ κατέλαβεν’ ἐπιτίθενται καθεύδουσι καὶ τά τε χρήματ’ αὐτοὺσ ἀφαιροῦνται καὶ ὁπόσουσ ἐν ταῖσ κοίταισ ἔτι κατέλαβον ἀποσφάττουσιν, ὅσοισ δὲ ταχεῖα τῆσ ἐπιβουλῆσ αὐτῶν αἴσθησισ ἐγένετο καὶ τοῦ διαφυγεῖν δύναμισ εἰσ τὴν πόλιν ἀφικνοῦνται.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 2, chapter 51 4:1)
τὴν βοήθειαν ἅπασιν, ἧσ ἐξ ἴσου μεθέξουσιν οἱ πονηροὶ τοῖσ χρηστοῖσ, καὶ μὴ ἐκ τῶν ἰδίων, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἀλλοτρίων τινὰσ εὖ ποιεῖν, καὶ ὧν τὰ χρήματα ἀφαιροῦνται, τούτοισ μηδὲ τὰσ ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν καταλιπεῖν χάριτασ, ἥκιστα τῇ Ῥωμαίων ἀρετῇ προσήκειν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 5, chapter 68 4:1)
ἔχοντεσ δὲ πολλὴν καὶ συντεταγμένην δύναμιν ἐμβάλλουσιν εἰσ αὐτούσ, καὶ τήν τε λείαν ἀφαιροῦνται, καὶ τοὺσ ὁμόσε χωροῦντασ, οὓσ μὲν ἀποκτείνουσιν, οὓσ δ’ εἰσ φυγὴν τρέπουσι·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 14 4:1)
οἱ δ’ ἠκολούθουν, καὶ τάσ τε σημαίασ αὐτῶν ἀφαιροῦνται καὶ τοὺσ τραυματίασ συλλαμβάνουσι καὶ τῶν νεκρῶν γίνονται κύριοι.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 23 11:2)
ὅτι τὰσ ὕλασ θαυμάζομεν, ὧν ἡμᾶσ ἀφαιροῦνται.
(에픽테토스, Works, book 1, Ὅτι οὐ δεῖ χαλεπαίνειν τοῖσ ἁμαρτανομένοισ. 11:8)
εἰ δ’ ἐκείνη μᾶλλον, ἀναμάρτητον εἶναι, διὰ τί οὐχὶ διὰ τὸ μὴ πληροῦν τὴν ἐπαγγελίαν ἀφαιροῦνται αὐτὸν τῆσ προσηγορίασ;
(에픽테토스, Works, book 4, Πρὸσ τοὺσ ταχέωσ ἐπὶ τὸ σχῆμα τῶν φιλοσόφων ἐπιπηδῶντασ. 6:2)
ὅταν τινὰ ἴδωσι παρὰ τὸ ἐπάγγελμα τὸ τοῦ φιλοσόφου ποιοῦντα, οὐχὶ τῆσ προσηγορίασ ἀφαιροῦνται αὐτόν, ἀλλὰ θέντεσ εἶναι φιλόσοφον, εἶτ’ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ γινομένου λαβόντεσ, ὅτι ἀσχημονεῖ, ἐπάγουσι μηδὲν ὄφελοσ εἶναι τοῦ φιλοσοφεῖν.
(에픽테토스, Works, book 4, Πρὸσ τοὺσ ταχέωσ ἐπὶ τὸ σχῆμα τῶν φιλοσόφων ἐπιπηδῶντασ. 9:1)
ὅταν δὲ χρῄζωσ’, αὔτ’ ἀφαιροῦνται πάλιν.
(에우리피데스, Phoenissae, episode, lyric 11:9)
ἀλλὰ τιμῶσι μὲν [τοὺσ] πολλὰ ταλαιπωρήσαντασ, τιμήσαντεσ δὲ φθονοῦσι, καὶ παραγαγόντεσ εἰσ ἐπιφάνειαν οὐ ταύτησ ἀφαιροῦνται μόνον τοὺσ τετυχηκότασ, ἀλλὰ διὰ ταύτην καὶ τοῦ ζῆν ἐπὶ πονηραῖσ αἰτίαισ καὶ δι’ ὑπερβολὴν αὐτῶν ἀπιθάνοισ·
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 6 342:1)
τούτων ἡμᾶσ ἀφαιροῦνται κατ’ ἐπήρειαν, χρήματα μὲν ἃ τῷ θεῷ συμφέρομεν ἐπώνυμα διαφθείροντεσ καὶ φανερῶσ ἱεροσυλοῦντεσ, τέλη δ’ ἐπιτιθέντεσ κἀν ταῖσ ἑορταῖσ ἄγοντεσ ἐπὶ δικαστήρια καὶ πραγματείασ ἄλλασ, οὐ κατὰ χρείαν τῶν συναλλαγμάτων, ἀλλὰ κατ’ ἐπήρειαν τῆσ θρησκείασ, ἣν συνίσασιν ἡμῖν, μῖσοσ οὐ δίκαιον οὐδ’ αὐτεξούσιον αὐτοῖσ πεπονθότεσ.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 16 53:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION