Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

οὐκ ἀφέξεται δέ, ὥσ φασιν, οὐδὲ τῶν Ὁμήρου ποιημάτων οὐδὲ τῶν ὀνομάτων τῶν ἡρωικῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν λεγομένην γενέσθαι φιλίαν δι’ ἔρωτα Πατρόκλου καὶ Ἀχιλλέωσ ὑμνήσει, καὶ τὸ κάλλοσ, ὥσπερ οὐ πάλαι μακαριζόμενον, ἂν τύχῃ σωφροσύνησ, νῦν ἐγκωμιάσεται.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1331)
ἐπειδὴ δὲ Ἀχιλλέωσ καὶ Πατρόκλου μέμνησθε καὶ Ὁμήρου καὶ ἑτέρων ποιητῶν, ὡσ τῶν μὲν δικαστῶν ἀνηκόων παιδείασ ὄντων, ὑμεῖσ δὲ εὐσχήμονέσ τινεσ καὶ περιφρονοῦντεσ ἱστορίᾳ τὸν δῆμον, ἵν’ εἰδῆτε ὅτι καὶ ἡμεῖσ τι ἤδη ἠκούσαμεν καὶ ἐμάθομεν, λέξομέν τι καὶ περὶ τούτων.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1411)
ἐκεῖνοσ γὰρ πολλαχοῦ μεμνημένοσ περὶ Πατρόκλου καὶ Ἀχιλλέωσ, τὸν μὲν ἔρωτα καὶ τὴν ἐπωνυμίαν αὐτῶν τῆσ φιλίασ ἀποκρύπτεται, ἡγούμενοσ τὰσ τῆσ εὐνοίασ ὑπερβολὰσ καταφανεῖσ εἶναι τοῖσ πεπαιδευμένοισ τῶν ἀκροατῶν.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1422)
λέγει γάρ που Ἀχιλλεὺσ ὀδυρόμενοσ τὸν τοῦ Πατρόκλου θάνατον, ὡσ ἕν τι τοῦτο τῶν λυπηροτάτων ἀναμιμνῃσκόμενοσ, ὅτι τὴν ὑπόσχεσιν τὴν πρὸσ τὸν πατέρα τὸν Πατρόκλου Μενοίτιον ἄκων ἐψεύσατο·
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1431)
οὐ τοίνυν ἐνταῦθα μόνον σχετλιάζων φαίνεται, ἀλλ’ οὕτωσ αὐτὸν ἰσχυρῶσ ἐπένθησεν, ὥστε παρὰ Θέτιδοσ τῆσ αὑτοῦ μητρὸσ προακούσασ ὅτι μὴ μετελθὼν μὲν τοὺσ ἐχθρούσ, ἀλλ’ ἐάσασ ἀτιμώρητον τὸν τοῦ Πατρόκλου θάνατον, ἐπανελθὼν οἴκαδε γηραιὸσ ἐν τῇ αὑτοῦ πατρίδι ἀποθανεῖται, τιμωρησάμενοσ δὲ διὰ ταχέων μέλλοι τὸν βίον τελευτᾶν, εἵλετο τὴν τοῦ τεθνεῶτοσ πίστιν μᾶλλον ἢ τὴν σωτηρίαν.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1451)
οὕτω δὲ μεγαλοψύχωσ ἠπείγετο τὸν φονέα τὸν ἐκείνου τιμωρήσασθαι, ὥστε πάντων αὐτὸν παραμυθουμένων καὶ κελευόντων λούσασθαι καὶ σῖτον προσενέγκασθαι, ἀπόμνυσι μηδὲν τούτων πράξειν, πρὶν ἂν τὴν τοῦ Ἕκτοροσ κεφαλὴν ἐπὶ τὸν τοῦ Πατρόκλου τάφον ἐνέγκῃ.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1452)
καθεύδοντοσ δ’ αὐτοῦ ἐπὶ τῇ πυρᾷ, ὥσ φησιν ὁ ποιητήσ, εἴδωλον ἐφίσταται Πατρόκλου, καὶ τοιούτων ἐπεμνήσθη καὶ τοιαῦτα ἐπέσκηψε τῷ Ἀχιλλεῖ, ἐφ’ οἷσ καὶ δακρῦσαι καὶ ζηλῶσαι τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν φιλίαν ἄξιον αὐτῶν ἐστιν.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1461)
ὡσ τοίνυν ἐξῆν αὐτῷ σωθῆναι μὴ τιμωρησαμένῳ τὸν τοῦ Πατρόκλου θάνατον, ἀνάγνωθι ἃ λέγει ἡ Θέτισ.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1501)
θάπτουσι δὲ αὐτὸν ἐν Λευκῇ νήσῳ μετὰ Πατρόκλου, τὰ ἑκατέρων ὀστᾶ συμμίξαντεσ.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book E, chapter 5 9:1)
Ἡφαιστίωνα δὲ λέγουσιν ὅτι τοῦ Πατρόκλου τὸν τάφον ἐστεφάνωσε·
(아리아노스, Anabasis, book 1, chapter 12 1:6)
ἐπεὶ καὶ αὐτῷ Ἀλεξάνδρῳ ἡ Ἡφαιστίωνοσ τελευτὴ οὐ σμικρὰ ξυμφορὰ γεγένητο, ἧσ καὶ αὐτὸσ Ἀλέξανδροσ προαπελθεῖν ἂν δοκεῖ μοι ἐθελῆσαι μᾶλλον ἢ ζῶν πειραθῆναι, οὐ μεῖον ἢ καὶ Ἀχιλλέα δοκῶ ἂν ἑλέσθαι προαποθανεῖν Πατρόκλου μᾶλλον ἢ τοῦ θανάτου αὐτῷ τιμωρὸν γενέσθαι.
(아리아노스, Anabasis, book 7, chapter 16 8:1)
ἔστιν δὲ ἃ καὶ τοῦ Πατρόκλου·
(아리아노스, Periplus Ponti Euxini, chapter 21 3:4)
οὗτοσ γὰρ εἶπεν ὡσ ἡ τοῦ Πατρόκλου ψυχὴ Αἴδόσδε κατῆλθεν ὃν πότμον γοόωσα, λιποῦσ1’ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 117 1:2)
οὐ δεόντωσ γοῦν Πλάτων τὸν Μενέλεων ἐνόμισεν εἶναι δειλόν, ὃν ἀρηίφιλον Ὅμηροσ λέγει καὶ μόνον ὑπὲρ Πατρόκλου ἀριστεύσαντα καὶ τῷ Ἕκτορι πρὸ πάντων πρόθυμον μονομαχεῖν, καίπερ ὄντα τῇ ῥώμῃ καταδεέστερον, ἐφ’ οὗ μόνου τῶν στρατευσαμένων εἴρηκεν ἐν δ’ αὐτὸσ κίεν ᾗσι προθυμίῃσι πεποιθώσ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 5 1:5)
οὐ γὰρ εἴ τι λέγεται παρ’ Ὁμήρῳ, τοῦθ’ Ὅμηροσ λέγει, πῶσ γὰρ ἂν εἰή μαλθακὸσ Μενέλαοσ ὁ τὸν Ἕκτορα μόνοσ ἀπείρξασ τοῦ Πατρόκλου καὶ Εὔφορβον ἀποκτείνασ τε καὶ σκυλεύσασ ἐν μέσοισ τοῖσ Τρωσί;
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 5 3:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION