Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ ὁ μὲν ἐχείμαζεν ἐνταῦθα, ἄνευ σημείων ἡγεμονίασ, ἰδιώτου σχῆμα καὶ βίον ἔχων, εἴθ’ ὡσ ἐν ἀλλοτρίᾳ τε ἀρχῇ καὶ βασιλευούσῃ πόλει, εἴτε τὴν χειμασίαν ὡσ πανήγυριν ἄγων, ἐπεὶ καὶ φροντίδασ ἀπετέθειτο καὶ ἡγεμόνων θεραπείαν, καὶ στολὴν εἶχε τετράγωνον Ἑλληνικὴν ἀντὶ τῆσ πατρίου, καὶ ὑπόδημα ἦν αὐτῷ λευκὸν Ἀττικόν, ὃ καὶ Ἀθηναίων ἔχουσιν ἱερεῖσ καὶ Ἀλεξανδρέων, καὶ καλοῦσι φαικάσιον.
(아피아노스, The Civil Wars, book 5, chapter 1 11:2)
Ταῦτα διαθέμενοσ ἐχείμαζεν ἐν ταῖσ Ἀθήναισ μετὰ τῆσ Ὀκταουίασ, καθὰ καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ μετὰ τῆσ Κλεοπάτρασ, τὰ μὲν ἐκ τῶν στρατοπέδων ἐπιστελλόμενα ἐφορῶν μόνα, ἀφέλειαν δὲ ἰδιωτικὴν αὖθισ ἐξ ἡγεμονίασ καὶ σχῆμα τετράγωνον ἔχων καὶ ὑπόδημα Ἀττικὸν καὶ θύρασ ἠρεμούσασ.
(아피아노스, The Civil Wars, book 5, chapter 8 10:1)
ἐφ’ οἷσ ἄρα συμπαθὴσ ὁ Λεύκολλοσ γενόμενόσ τε, καὶ φιλοτιμούμενόσ γε καὶ ὅδε ἐπὶ Ἀλεξάνδρῳ περὶ γένοσ Ἀττικόν, αὐτόνομον ἠφίει τὴν πόλιν καὶ τοὺσ Ἀμισέασ κατὰ τάχοσ συνεκάλει.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 12 5:8)
δευτέρων δὲ εὐφημιῶν Θησεύσ τε ἀρχηγέτησ καὶ Σμύρνα ὄνομα τῇ πόλει ταύτῃ, καὶ γένοσ Ἀττικὸν, καὶ Ιὤνων ὕστερον ὡσ εἰσ οἰκείαν εἴσοδοσ, καὶ τρίτη δὴ θέσισ καὶ κατοίκισισ τὸν Ἀλέξανδρον, οὗ δύο ταῦτα κάλλιστα καὶ μέγιστα μνημεῖα, ἥδε τε ἡ πόλισ καὶ ἡ τοῦ Νείλου πρόσοικοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Προσφωνητικόσ Σμυρναϊκός 2:7)
ὡσ τοῦτ’ ἀληθῶσ Ἀττικὸν τὸ χωρίον.
(아리스토파네스, Clouds, Prologue 6:38)
ἐπὶ τοῦ προσώπου τ’ ἐστὶν Ἀττικὸν βλέποσ.
(아리스토파네스, Clouds, Lyric-Scene, lyric 1:5)
ἧσ οἱ γινόμενοι οἶνοί εἰσι μὲν ἠρέμα ὑπόχλωροι, ἐμφαίνοντέσ τι ἐν αὑτοῖσ λιπαρόν, ὃ κατὰ τὴν τοῦ ὕδατοσ κρᾶσιν ἀναλύεται κατὰ βραχύ, ὡσ καὶ τὸ μέλι τὸ Ἀττικὸν ἀνακιρνάμενον.
(아테나이오스, The Deipnosophists, book 1, chapter 60 2:1)
βοσκήματ’, ἔρια, μύρτα, θύμα, πυρούσ, ὕδωρ, ὥστε καὶ γνοίην ἂν εὐθὺσ Ἀττικὸν πίνων ὕδωρ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 18 1:2)
τοῦτο Ἀττικόν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 524)
Ἡρόδοτοσ δ’ ἐν τῇ πέμπτῃ τῶν Ἱστοριῶν νόμον φησὶ θέσθαι Ἀργείουσ καὶ Αἰγινήτασ Ἀττικὸν μηδὲν προσφέρειν πρὸσ τὰσ θυσίασ μηδὲ κέραμον,1 ἀλλ’ ἐκ χυτρίδων ἐπιχωρίων τὸ λοιπὸν αὐτόθι εἶναι πίνειν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 107 1:1)
ἐμοὶ μὲν γὰρ οὐδὲν ἐλάττων εἶναι νομίζεται τοῦ παλαιοῦ Ἀμοιβέωσ, ὅν φησιν Ἀριστέασ ἐν τῷ περὶ Κιθαρῳδῶν ἐν Ἀθήναισ κατοικοῦντα καὶ πλησίον τοῦ θεάτρου οἰκοῦντα, εἰ ἐξέλθοι ᾀσόμενοσ, τάλαντον Ἀττικὸν τῆσ ἡμέρασ λαμβάνειν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 17 6:2)
"Ἀττικὸν μέν, οὗ μνημονεύει Ἀντιφάνησ ἐν Ὁμωνύμοισ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 67)
κἂν διαφυλάξῃσ τὸ μὴ σπουδάζειν ἐπὶ τοῖσ ὀνόμασι, πλουσιώτεροσ καὶ εἰσ γῆρασ ἀναφανήσῃ φρονήσεωσ οἶδα δὲ καὶ Ἡρῴδην τὸν Ἀττικὸν ῥήτορα ὀνομάζοντα τροχοπέδην τὸ διαβαλλόμενον ξύλον διὰ τῶν τροχῶν, ὅτε κατάντεισ ὁδοὺσ ὀχούμενοσ ἐπορεύετο, καίτοι Σιμαρίστου ἐν τοῖσ Συνωνύμοισ ἐποχέα τὸ ξύλον τοῦτο ἐπονομάσαντοσ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 55 1:1)
ἀλλὰ πλακοῦντα αἴνει Ἀθήνησιν γεγενημένον εἰ δὲ μή, ἄν που αὐτὸν ἔχῃσ ἑτέρωθι, μέλι ζήτησον ἀπελθὼν Ἀττικόν, ὡσ τοῦτ’ ἐστὶν ὃ ποιεῖ κεῖνον ὑβριστήν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 59 2:3)
μήποτε δὲ καὶ Ἀντιφάνησ ἐν Καρσὶ κατὰ τὸ Ἀττικὸν ἔθοσ τῆσ ὀρχήσεωσ κωμῳδεῖ τινα τῶν σοφῶν ὡσ παρὰ δεῖπνον ὀρχούμενον λέγων οὕτωσ ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 126)

SEARCH

MENU NAVIGATION