Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ ἐκτεταμένωσ δὲ καὶ κατὰ συστολὴν λέγεται παρὰ Ἀττικοῖσ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 48 1:1)
"λέγεται παρὰ τοῖσ Ἀττικοῖσ οὕτωσ καὶ τὸ βοτανῶδεσ καὶ τὸ κνησμοῦ αἴτιον, Ἀριστοφάνησ Φοινίσσαισ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 52127)
Φιλήμων δ’ ἐν τοῖσ Ἀττικοῖσ Ὀνόμασιν ἢ Γλώτταισ προθεὶσ καλπίσ φησι·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 34 2:1)
ἥδιον οὐδὲν ἐστί μοι τῆσ ματτύησ, τοῦτ’ εἴτε πρῶτοι Μακεδόνεσ τοῖσ Ἀττικοῖσ κατέδειξαν ἡμῖν εἴτε πάντεσ οἱ θεοί·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 84 4:1)
οἶδα γὰρ τὸν Θυατειρηνὸν Νίκανδρον ἐν τοῖσ Ἀττικοῖσ Ὀνόμασι λέγοντα τάδε·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 23 1:3)
"Ἴστροσ δ’ ἐν τοῖσ Ἀττικοῖσ οὐδ’ ἐξάγεσθαί φησι τῆσ Ἀττικῆσ τὰσ ἀπ’ αὐτῶν γινομένασ ἰσχάδασ, ἵνα μόνοι ἀπολαύοιεν οἱ κατοικοῦντεσ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 612)
ἐοίκε δὲ καὶ οὗτοσ ἐπ’ ἀνθράκων γίνεσθαι, ὥσπερ καὶ ὁ παρ’ Ἀττικοῖσ ἐγκρυφίασ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 74 5:13)
οὐδέτεροσ ἡμῶν ἥδεται τοῖσ Ἀττικοῖσ δείπνοισ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 83)
οὕτωσ καὶ ὄρτυγα καὶ χοίνικα, πολὺ δὲ ἐστι τὸ ἐκτεινόμενον παρὰ τοῖσ Ἀττικοῖσ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 9, book 9, chapter 41 1:2)
λέγουσι δὲ καὶ τὴν δοτικὴν ταωνι, ὡσ ἐν τῷ αὐτῷ Ἀριστοφάνησ, ἀμήχανον δὲ παρὰ Ἀττικοῖσ καὶ Ιὤσιν ἐν τοῖσ ὑπὲρ μίαν συλλαβὴν ὀνόμασι τὴν τελευτῶσαν ἀπὸ φωνήεντοσ ἀρχομένην δασύνεσθαι.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 9, book 9, chapter 578)
τῇ δὲ λαγὼν ἡ διὰ τοῦ ω παραπλησίωσ προσαγορευομένη λαγῲ παρ’ Εὐπόλιδι ἐν Κόλαξιν ’ ἵνα πάρα μὲν βατίδεσ καὶ λαγῲ καὶ γυναῖκεσ εἱλίποδεσ εἰσὶν δ’ οἳ καὶ ταῦτ’ ἀλόγωσ κατὰ τὴν τελευτῶσαν συλλαβὴν περισπωμένωσ προφέρονται, δεῖ δὲ ὀξυτονεῖν τὴν λέξιν, ἐπειδὴ τὰ εἰσ οσ λήγοντα τῶν ὀνομάτων ὁμότονά ἐστι, κἂν μεταληφθῇ εἰσ τὸ ω παρ’ Ἀττικοῖσ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 9, book 9, chapter 6210)
ἐοίκε δ’ ὁ γραμματικὸσ τοῦτο πεφυλαχέναι παρά τοῖσ Ἀττικοῖσ, ἐπεί τοι Ὅμηρόσ πῃ μέν φησι·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 9, book 9, chapter 763)
καὶ τοῦτον τὸν νόμον γράψαντεσ ἐν στήλῃ λιθίνῃ ἔστησαν ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Διονύσου παρὰ τὸν βωμὸν ἐν Λίμναισ καὶ αὕτη ἡ στήλη ἔτι καὶ νῦν ἕστηκεν, ἀμυδροῖσ γράμμασιν Ἀττικοῖσ δηλοῦσα τὰ γεγραμμένα, μαρτυρίαν ποιούμενοσ ὁ δῆμοσ ὑπὲρ τῆσ αὑτοῦ εὐσεβείασ πρὸσ τὸν θεὸν καὶ παρακαταθήκην καταλείπων τοῖσ ἐπιγιγνομένοισ, ὅτι τήν γε θεῷ γυναῖκα δοθησομένην καὶ ποιήσουσαν τὰ ἱερὰ τοιαύτην ἀξιοῦμεν εἶναι.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Κατὰ Νεαίρας 115:1)
τοὺσ δὲ τοὐναντίον ἀφωμοίου τοῖσ Ἀττικοῖσ τετραδράχμοισ εἰκῆ μὲν κεκομμένοισ καὶ σολοίκωσ, καθέλκειν μέντοι πολλάκισ τὰσ κεκαλλιγραφημένασ [λέξεισ].
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ISTORIWN Z, Kef. a'. ZHNWN 18:4)
γέγραπται δὲ ἐπὶ τῷ τοίχῳ γράμμασιν Ἀττικοῖσ ἔργα εἶναι Πραξιτέλουσ.
(파우사니아스, Description of Greece, Ἀττικά, chapter 2 9:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION