Xenophon, Works on Socrates, Συμπόσιον, chapter 7

(크세노폰, Works on Socrates, Συμπόσιον, chapter 7)

ἐκ τούτου δὲ τῶν ἄλλων οἱ μὲν ἐκέλευον εἰκάζειν, οἱ δὲ ἐκώλυον. θορύβου δὲ ὄντοσ ὁ Σωκράτησ αὖ πάλιν εἶπεν· ἆρα ἐπειδὴ πάντεσ ἐπιθυμοῦμεν λέγειν, νῦν ἂν μάλιστα καὶ ἅμα ᾄσαιμεν; καὶ εὐθὺσ τοῦτ’ εἰπὼν ἦρχεν ᾠδῆσ. ἐπεὶ δ’ ᾖσεν, εἰσεφέρετο τῇ ὀρχηστρίδι τροχὸσ τῶν κεραμεικῶν, ἐφ’ οὗ ἔμελλε θαυματουργήσειν.

ἔνθα δὴ εἶπεν ὁ Σωκράτησ· ὦ Συρακόσιε, κινδυνεύω ἐγώ, ὥσπερ σὺ λέγεισ, τῷ ὄντι φροντιστὴσ εἶναι· νῦν γοῦν σκοπῶ ὅπωσ ἂν ὁ μὲν παῖσ ὅδε ὁ σὸσ καὶ ἡ παῖσ ἥδε ὡσ ῥᾷστα διάγοιεν, ἡμεῖσ δ’ ἂν μάλιστα εὐφραινοίμεθα θεώμενοι αὐτούσ· ὅπερ εὖ οἶδα ὅτι καὶ σὺ βούλει. δοκεῖ οὖν μοι τὸ μὲν εἰσ μαχαίρασ κυβιστᾶν κινδύνου ἐπίδειγμα εἶναι, ὃ συμποσίῳ οὐδὲν προσήκει.

καὶ μὴν τό γε ἐπὶ τοῦ τροχοῦ ἅμα περιδινουμένου γράφειν τε καὶ ἀναγιγνώσκειν θαῦμα μὲν ἴσωσ τί ἐστιν, ἡδονὴν δὲ οὐδὲ ταῦτα δύναμαι γνῶναι τίν’ ἂν παράσχοι. οὐδὲ μὴν τό γε διαστρέφοντασ τὰ σώματα καὶ τροχοὺσ μιμουμένουσ ἥδιον ἢ ἡσυχίαν ἔχοντασ τοὺσ καλοὺσ καὶ ὡραίουσ θεωρεῖν. καὶ γὰρ δὴ οὐδὲ πάνυ τι σπάνιον τό γε θαυμασίοισ ἐντυχεῖν, εἴ τισ τούτου δεῖται, ἀλλ’ ἔξεστιν αὐτίκα μάλα τὰ παρόντα θαυμάζειν, τί ποτε ὁ μὲν λύχνοσ διὰ τὸ λαμπρὰν φλόγα ἔχειν φῶσ παρέχει, τὸ δὲ χαλκεῖον λαμπρὸν ὂν φῶσ μὲν οὐ ποιεῖ, ἐν αὑτῷ δὲ ἄλλα ἐμφαινόμενα παρέχεται·

καὶ πῶσ τὸ μὲν ἔλαιον ὑγρὸν ὂν αὔξει τὴν φλόγα, τὸ δὲ ὕδωρ, ὅτι ὑγρόν ἐστι, κατασβέννυσι τὸ πῦρ. ἀλλὰ γὰρ καὶ ταῦτα μὲν οὐκ εἰσ ταὐτὸν τῷ οἴνῳ ἐπισπεύδει· εἰ δὲ ὀρχοῖντο πρὸσ τὸν αὐλὸν σχήματα ἐν οἷσ Χάριτέσ τε καὶ Ὧραι καὶ Νύμφαι γράφονται, πολὺ ἂν οἶμαι αὐτούσ γε ῥᾷον διάγειν καὶ τὸ συμπόσιον πολὺ ἐπιχαριτώτερον εἶναι.

ὁ οὖν Συρακόσιοσ, ἀλλὰ ναὶ μὰ τὸν Δί’, ἔφη, ὦ Σώκρατεσ, καλῶσ τε λέγεισ καὶ ἐγὼ εἰσάξω θεάματα ἐφ’ οἷσ ὑμεῖσ εὐφρανεῖσθε.

SEARCH

MENU NAVIGATION