Xenophon, Minor Works, Ἀγησίλαος, chapter 8

(크세노폰, Minor Works, Ἀγησίλαος, chapter 8)

ἀλλὰ μὴν ἄξιόν γε αὐτοῦ καὶ τὸ εὔχαρι μὴ σιωπᾶσθαι· ᾧ γε ὑπαρχούσησ μὲν τιμῆσ, παρούσησ δὲ δυνάμεωσ, πρὸσ δὲ τούτοισ βασιλείασ, καὶ ταύτησ οὐκ ἐπιβουλευομένησ ἀλλ’ ἀγαπωμένησ, τὸ μὲν μεγάλαυχον οὐκ εἶδέ τισ, τὸ δὲ φιλόστοργον καὶ θεραπευτικὸν τῶν φίλων καὶ μὴ ζητῶν κατενόησεν ἄν. καὶ μὴν μετεῖχε μὲν ἥδιστα παιδικῶν λόγων, συνεσπούδαζε δὲ πᾶν ὅ τι δέοι φίλοισ.

διὰ δὲ τὸ εὐέλπισ καὶ εὔθυμοσ καὶ ἀεὶ ἱλαρὸσ εἶναι πολλοὺσ ἐποίει μὴ τοῦ διαπράξασθαί τι μόνον ἕνεκα πλησιάζειν, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἥδιον διημερεύειν. ἥκιστα δ’ ὢν οἱο͂σ μεγαληγορεῖν ὅμωσ τῶν ἐπαινούντων αὑτοὺσ οὐ βαρέωσ ἤκουεν, ἡγούμενοσ βλάπτειν οὐδὲν αὐτούσ, ὑπισχνεῖσθαι δὲ ἄνδρασ ἀγαθοὺσ ἔσεσθαι. ἀλλὰ μὴν καὶ τῇ μεγαλογνωμοσύνῃ γε ὡσ εὐκαίρωσ ἐχρῆτο οὐ παραλειπτέον.

ἐκεῖνοσ γὰρ ὅτ’ ἦλθεν αὐτῷ ἐπιστολὴ παρὰ βασιλέωσ, ἣν ὁ μετὰ Καλλία τοῦ Λακεδαιμονίου Πέρσησ ἤνεγκε, περὶ ξενίασ τε καὶ φιλίασ αὐτῷ, ταύτην μὲν οὐκ ἐδέξατο, τῷ δὲ φέροντι εἶπεν ἀπαγγεῖλαι βασιλεῖ ὡσ ἰδίᾳ μὲν πρὸσ αὐτὸν οὐδὲν δέοι ἐπιστολὰσ πέμπειν, ἢν δὲ φίλοσ τῇ Λακεδαίμονι καὶ τῇ Ἑλλάδι εὔνουσ ὢν φαίνηται, ὅτι καὶ αὐτὸσ φίλοσ ἀνὰ κράτοσ αὐτῷ ἔσοιτο· ἢν μέντοι, ἔφη, ἐπιβουλεύων ἁλίσκηται, μηδ’ ἂν πάνυ πολλὰσ ἐπιστολὰσ δέχωμαι, φίλον ἕξειν με οἰέσθω. ἐγὼ οὖν καὶ τοῦτο ἐπαινῶ Ἀγησιλάου τὸ πρὸσ τὸ ἀρέσκειν τοῖσ Ἕλλησιν ὑπεριδεῖν τὴν βασιλέωσ ξενίαν.

ἄγαμαι δὲ κἀκεῖνο, ὅτι οὐχ ὁπότεροσ πλείω τε χρήματα ἔχοι καὶ πλειόνων ἄρχοι, τούτῳ ἡγήσατο μεῖζον φρονητέον εἶναι, ἀλλ’ ὁπότεροσ αὐτόσ τε ἀμείνων εἰή καὶ ἀμεινόνων ἡγοῖτο. ἐπαινῶ δὲ κἀκεῖνο τῆσ προνοίασ αὐτοῦ, ὅτι νομίζων ἀγαθὸν τοὺσ τῇ Ἑλλάδι ἀφίστασθαι τοῦ βασιλέωσ ὡσ πλείστουσ σατράπασ, οὐκ ἐκρατήθη οὔθ’ ὑπὸ δώρων οὔθ’ ὑπὸ τῆσ βασιλέωσ ῥώμησ ἐθελήσασ ξενωθῆναι αὐτῷ, ἀλλ’ ἐφυλάξατο μὴ ἄπιστοσ γενέσθαι τοῖσ ἀφίστασθαι βουλομένοισ.

ἐκεῖνό γε μὴν αὐτοῦ τίσ οὐκ ἂν ἀγασθείη;

ὁ μὲν γὰρ Πέρσησ, νομίζων, ἢν χρήματα πλεῖστα ἔχῃ, πάνθ’ ὑφ’ ἑαυτῷ ποιήσεσθαι, διὰ τοῦτο πᾶν μὲν τὸ ἐν ἀνθρώποισ χρυσίον, πᾶν δὲ τὸ ἀργύριον, πάντα δὲ τὰ πολυτελέστατα ἐπειρᾶτο πρὸσ ἑαυτὸν ἁθροίζειν. ὁ δὲ οὕτωσ ἀντεσκευάσατο τὸν οἶκον ὥστε τούτων μηδενὸσ προσδεῖσθαι. εἰ δέ τισ ταῦτα ἀπιστεῖ, ἰδέτω μὲν οἱά οἰκία ἤρκει αὐτῷ, θεασάσθω δὲ τὰσ θύρασ αὐτοῦ·

εἰκάσειε γὰρ ἄν τισ ἔτι ταύτασ ἐκείνασ εἶναι ἅσπερ Ἀριστόδημοσ ὁ Ἡρακλέουσ ὅτε κατῆλθε λαβὼν ἐπεστήσατο· πειράσθω δὲ θεάσασθαι τὴν ἔνδον κατασκευήν, ἐννοησάτω δὲ ὡσ ἐθοίναζεν ἐν ταῖσ θυσίαισ, ἀκουσάτω δὲ ὡσ ἐπὶ πολιτικοῦ καννάθρου κατῄει εἰσ Ἀμύκλασ <ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ>. τοιγαροῦν οὕτωσ ἐφαρμόσασ τὰσ δαπάνασ ταῖσ προσόδοισ οὐδὲν ἠναγκάζετο χρημάτων ἕνεκα ἄδικον πράττειν.

καίτοι καλὸν μὲν δοκεῖ εἶναι τείχη ἀνάλωτα κτᾶσθαι ὑπὸ πολεμίων· πολὺ μέντοι ἔγωγε κάλλιον κρίνω τὸ τὴν αὑτοῦ ψυχὴν ἀνάλωτον κατασκευάσαι καὶ ὑπὸ χρημάτων καὶ ὑπὸ ἡδονῶν καὶ ὑπὸ φόβου.

SEARCH

MENU NAVIGATION