Xenophon, Cyropaedia, Κύρου Παιδείασ Η, chapter 7 27:

καὶ τούτων μὲν ἴσωσ ἤδη ἅλισ. τὸ δ’ ἐμὸν σῶμα, ὦ παῖδεσ, ὅταν τελευτήσω, μήτε ἐν χρυσῷ θῆτε μήτε ἐν ἀργύρῳ μηδὲ ἐν ἄλλῳ μηδενί, ἀλλὰ τῇ γῇ ὡσ τάχιστα ἀπόδοτε. τί γὰρ τούτου μακαριώτερον τοῦ γῇ μειχθῆναι, ἣ πάντα μὲν τὰ καλά, πάντα δὲ τἀγαθὰ φύει τε καὶ τρέφει; ἐγὼ δὲ καὶ ἄλλωσ φιλάνθρωποσ ἐγενόμην καὶ νῦν ἡδέωσ ἄν μοι δοκῶ κοινωνῆσαι τοῦ εὐεργετοῦντοσ ἀνθρώπουσ.