Theocritus, Idylls, ἐκ τῆσ Βερενίκησ ατηεναευσ ϝιι. 284.

(테오크리토스, Idylls, ἐκ τῆσ Βερενίκησ ατηεναευσ ϝιι. 284.)

Καἴ τισ ἀνὴρ αἰτεῖται ἐπαγροσύνην τε καὶ ὄλβον, ἐξ ἁλὸσ ᾧ ζωή, τὰ δὲ δίκτυα κείνῳ ἄροτρα, σφάζων ἀκρόνυχοσ ταύτῃ θεῷ ἱερὸν ἰχθύν, ὃν λεῦκον καλέουσιν, ὁ γὰρ φιερώτατοσ ἄλλων, καί κε λίνα στήσαιτο καὶ ἐξερύσαιτο θαλάσσησ ἔμπλεα.

SEARCH

MENU NAVIGATION