Strabo, Geography, book 15, chapter 1 48:

(스트라본, 지리학, book 15, chapter 1 48:)

τοῦτο δ’ οἱ μὲν περὶ Ἀριστόβουλον οὐκ ἂν συγχωροῖεν οἱ φάσκοντεσ μὴ ὑέσθαι τὰ πεδία. Ὀνησικρίτῳ δὲ δοκεῖ τόδε τὸ ὕδωρ αἴτιον εἶναι τῶν ἐν τοῖσ ζῴοισ ἰδιωμάτων, καὶ φέρει σημεῖον τὸ καὶ τὰσ χρόασ τῶν πινόντων βοσκημάτων ξενικῶν ἀλλάττεσθαι πρὸσ τὸ ἐπιχώριον. τοῦτο μὲν οὖν εὖ, οὐκέτι δὲ καὶ [τὸ] τοῦ μέλανασ εἶναι καὶ οὐλότριχασ τοὺσ Αἰθίοπασ ἐν ψιλοῖσ τοῖσ ὕδασι τὴν αἰτίαν τιθέναι, μέμφεσθαι δὲ τὸν Θεοδέκτην εἰσ αὐτὸν τὸν ἥλιον ἀναφέροντα τὸ αἴτιον, ὅσ φησιν οὕτωσ "οἷσ ἀγχιτέρμων ἥλιοσ διφρηλατῶν σκοτεινὸν ἄνθοσ ἐξέχρωσε λιγνύοσ εἰσ σώματ’ ἀνδρῶν, "καὶ συνέστρεψεν κόμασ μορφαῖσ ἀναυξήτοισι συντήξασ πυρόσ. " ἔχοι δ’ ἄν τινα λόγον· φησὶ γὰρ μήτε ἐγγυτέρω τοῖσ Αἰθίοψιν εἶναι τὸν ἥλιον ἢ τοῖσ ἄλλοισ, ἀλλὰ μᾶλλον κατὰ κάθετον εἶναι, καὶ διὰ τοῦτο ἐπικαίεσθαι πλέον, ὥστ’ οὐκ εὖ λέγεσθαι ἀγχιτέρμονα αὐτοῖσ τὸν ἥλιον ἴσον πάντων διέχοντα· μήτε τὸ θάλποσ εἶναι τοῦ τοιούτου πάθουσ αἴτιον· μηδὲ γὰρ τοῖσ ἐν γαστρί, ὧν οὐχ ἅπτεται ἥλιοσ. βελτίουσ δὲ οἱ τὸν ἥλιον αἰτιώμενοι καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ ἐπίκαυσιν κατ’ ἐπίλειψιν σφοδρὰν τῆσ ἐπιπολῆσ ἰκμάδοσ· καθ’ ὃ καὶ τοὺσ Ἰνδοὺσ μὴ οὐλοτριχεῖν φαμεν, μηδ’ οὕτωσ ἀπεφεισμένωσ ἐπικεκαῦσθαι τὴν χρόαν, ὅτι ὑγροῦ κοινωνοῦσιν ἀέροσ. ἐν δὲ τῇ γαστρὶ ἤδη κατὰ σπερματικὴν διάδοσιν τοιαῦτα γίνεται οἱᾶ τὰ γεννῶντα· καὶ γὰρ πάθη συγγενικὰ οὕτω λέγεται καὶ ἄλλαι ὁμοιότητεσ. καὶ τὸ πάντων δ’ ἴσον ἀπέχειν τὸν ἥλιον πρὸσ αἴσθησιν λέγεται, οὐ πρὸσ λόγον· καὶ πρὸσ αἴσθησιν, οὐχ ὡσ ἔτυχεν ἀλλ’ ὥσ φαμεν σημείου λόγον ἔχειν τὴν γῆν πρὸσ τὴν τοῦ ἡλίου σφαῖραν· ἐπεὶ πρόσ γε τὴν τοιαύτην αἴσθησιν καθ’ ἣν θάλπουσ ἀντιλαμβανόμεθα, ἐγγύθεν μὲν μᾶλλον πόρρωθεν δὲ ἧττον, οὐκ ἴσον· οὕτω δ’ ἀγχιτέρμων ὁ ἥλιοσ λέγεται τοῖσ Αἰθίοψιν, οὐχ ὡσ Ὀνησικρίτῳ δέδοκται.

상위

Geography (지리학)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION