Strabo, Geography, Book 7, chapter 6

(스트라본, 지리학, Book 7, chapter 6)

λοιπὴ δ’ ἐστὶ τῆσ μεταξὺ Ἴστρου καὶ τῶν ὀρῶν τῶν ἐφ’ ἑκάτερα τῆσ Παιονίασ ἡ Ποντικὴ παραλία, ἡ ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ στόματοσ τοῦ Ἴστρου μέχρι τῆσ περὶ τὸν Αἷμον ὀρεινῆσ καὶ μέχρι τοῦ στόματοσ τοῦ κατὰ Βυζάντιον. καθάπερ δὲ τὴν Ἰλλυρικὴν παραλίαν ἐπιόντεσ μέχρι τῶν Κεραυνίων ὀρῶν προὔβημεν ἔξω τῆσ Ἰλλυρικῆσ πιπτόντων ὀρεινῆσ, ἐχόντων δέ τι οἰκεῖον πέρασ, τὰ μεσόγαια δ’ ἔθνη τούτοισ ἀφωρίσμεθα, νομίζοντεσ σημειωδεστέρασ ἔσεσθαι τὰσ τοιαύτασ περιγραφὰσ καὶ πρὸσ τὰ νῦν καὶ πρὸσ τὰ ὕστερον, οὕτω κἀνταῦθα ἡ παραλία, κἂν ὑπερπίπτῃ τὴν ὀρεινὴν γραμμήν, ὅμωσ εἰσ οἰκεῖόν τι πέρασ τελευτήσει τὸ τοῦ Πόντου στόμα καὶ πρὸσ τὰ νῦν καὶ πρὸσ τὰ ἐφεξῆσ. ἔστιν οὖν ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ στόματοσ τοῦ Ἴστρου ἐν δεξιᾷ ἔχοντι τὴν συνεχῆ παραλίαν Ἴστροσ πολίχνιον ἐν πεντακοσίοισ σταδίοισ, Μιλησίων κτίσμα· εἶτα Τόμισ, ἕτερον πολίχνιον ἐν διακοσίοισ πεντήκοντα σταδίοισ· εἶτα πόλισ Κάλλατισ ἐν διακοσίοισ ὀγδοήκοντα, Ἡρακλεωτῶν ἄποικοσ· εἶτ’ Ἀπολλωνία ἐν χιλίοισ τριακοσίοισ σταδίοισ, ἄποικοσ Μιλησίων, τὸ πλέον τοῦ κτίσματοσ ἱδρυμένον ἔχουσα ἐν νησίῳ τινί, ὅπου ἱερὸν τοῦ Ἀπόλλωνοσ, ἐξ οὗ Μάρκοσ Λεύκολλοσ τὸν κολοσσὸν ἦρε καὶ ἀνέθηκεν ἐν τῷ Καπετωλίῳ τὸν τοῦ Ἀπόλλωνοσ, Καλάμιδοσ ἔργον. ἐν τῷ μεταξὺ δὲ διαστήματι τῷ ἀπὸ Καλλάτιδοσ εἰσ Ἀπολλωνίαν Βιζώνη τέ ἐστιν, ἧσ κατεπόθη πολὺ μέροσ ὑπὸ σεισμῶν, καὶ Κρουνοὶ καὶ Ὀδησσὸσ Μιλησίων ἄποικοσ, καὶ Ναύλοχοσ Μεσημβριανῶν πολίχνιον· εἶτα τὸ Αἷμον ὄροσ μέχρι τῆσ δεῦρο θαλάττησ διῆκον· εἶτα Μεσημβρία Μεγαρέων ἄποικοσ, πρότερον δὲ Μενεβρία, οἱο͂ν Μένα πόλισ, τοῦ κτίσαντοσ Μένα καλουμένου, τῆσ δὲ πόλεωσ βρίασ καλουμένησ θρᾳκιστί· ὡσ καὶ ἡ τοῦ Σήλυοσ πόλισ Σηλυμβρία προσηγόρευται, ἥ τε Αἶνοσ Πολτυμβρία ποτὲ ὠνομάζετο· εἶτ’ Ἀγχιάλη πολίχνιον Ἀπολλωνιατῶν καὶ αὐτὴ Ἀπολλωνία. ἐν δὲ ταύτῃ τῇ παραλίᾳ ἐστὶν ἡ Τίριζισ ἄκρα, χωρίον ἐρυμνόν, ᾧ ποτε καὶ Λυσίμαχοσ ἐχρήσατο γαζοφυλακίῳ. πάλιν δ’ ἀπὸ τῆσ Ἀπολλωνίασ ἐπὶ Κυανέασ στάδιοί εἰσι περὶ χιλίουσ καὶ πεντακοσίουσ, ἐν δὲ τῷ μεταξὺ ἥ τε Θυνιὰσ τῶν Ἀπολλωνιατῶν χώρα, καὶ Φινόπολισ καὶ Ἀνδριακή, συνάπτουσαι τῷ Σαλμυδησσῷ. ἔστι δ’ οὗτοσ ἔρημοσ αἰγιαλὸσ καὶ λιθώδησ, ἀλίμενοσ, ἀναπεπταμένοσ πολὺσ πρὸσ τοὺσ βορέασ, σταδίων ὅσον ἑπτακοσίων μέχρι Κυανέων τὸ μῆκοσ, πρὸσ ὃν οἱ ἐκπίπτοντεσ ὑπὸ τῶν Ἀστῶν διαρπάζονται τῶν ὑπερκειμένων, Θρᾳκίου ἔθνουσ. αἱ δὲ Κυάνεαι πρὸσ τῷ στόματι τοῦ Πόντου εἰσὶ δύο νησίδια, τὸ μὲν τῇ Εὐρώπῃ προσεχὲσ τὸ δὲ τῇ Ἀσίᾳ, πορθμῷ διειργόμενα ὅσον εἴκοσι σταδίων. τοσοῦτον δὲ διέχει καὶ τοῦ ἱεροῦ τοῦ Βυζαντίων καὶ τοῦ ἱεροῦ τοῦ Χαλκηδονίων, ὅπερ ἐστὶ τοῦ στόματοσ τοῦ Εὐξείνου τὸ στενώτατον· προϊόντι γὰρ δέκα σταδίουσ ἄκρα ἐστὶ πενταστάδιον ποιοῦσα τὸν πορθμόν, εἶτα διίσταται ἐπὶ πλέον καὶ ποιεῖν ἄρχεται τὴν Προποντίδα. ἀπὸ μὲν οὖν τῆσ ἄκρασ τῆσ τὸ πενταστάδιον ποιούσησ ἐπὶ τὸν ὑπὸ τῇ Συκῇ καλούμενον λιμένα στάδιοι πέντε καὶ τριάκοντα, ἐντεῦθεν δ’ ἐπὶ τὸ Κέρασ τὸ Βυζαντίων πέντε.

ἔστι δὲ τὸ Κέρασ προσεχὴσ τῷ Βυζαντίων τείχει κόλποσ ἀνέχων ὡσ πρὸσ δύσιν ἐπὶ σταδίουσ ἑξήκοντα, ἐοικὼσ ἐλάφου κέρατι· εἰσ γὰρ πλείστουσ σχίζεται κόλπουσ ὡσ ἂν κλάδουσ τινάσ, εἰσ οὓσ ἐμπίπτουσα ἡ πηλαμὺσ ἁλίσκεται ῥᾳδίωσ διά τε τὸ πλῆθοσ αὐτῆσ καὶ τὴν βίαν τοῦ συνελαύνοντοσ ῥοῦ καὶ τὴν στενότητα τῶν κόλπων, ὥστε καὶ χερσὶν ἁλίσκεσθαι. γεννᾶται μὲν οὖν τὸ ζῷον ἐν τοῖσ ἕλεσι τῆσ Μαιώτιδοσ, ἰσχῦσαν δὲ μικρὸν ἐκπίπτει διὰ τοῦ στόματοσ ἀγεληδὸν καὶ φέρεται παρὰ τὴν Ἀσιανὴν ᾐόνα μέχρι Τραπεζοῦντοσ καὶ Φαρνακείασ· ἐνταῦθα δὲ πρῶτον συνίστασθαι συμβαίνει τὴν θήραν, οὐ πολλὴ δ’ ἐστίν· οὐ γάρ πω τὸ προσῆκον ἔχει μέγεθοσ· εἰσ δὲ Σινώπην προϊοῦσα ὡραιοτέρα πρόσ τε τὴν θήραν καὶ τὴν ταριχείαν ἐστίν· ἐπειδὰν δὲ ἤδη συνάψῃ ταῖσ Κυανέαισ καὶ παραλλάξῃ ταύτασ, ἐκ τῆσ Χαλκηδονιακῆσ ἀκτῆσ λευκή τισ πέτρα προπίπτουσα φοβεῖ τὸ ζῷον ὥστ’ εὐθὺσ εἰσ τὴν περαίαν τρέπεσθαι· παραλαβὼν δ’ ὁ ἐνταῦθα ῥοῦσ, ἅμα καὶ τῶν τόπων εὐφυῶν ὄντων πρὸσ τὸ τὸν ἐκεῖ ῥοῦν τῆσ θαλάττησ ἐπὶ τὸ Βυζάντιον καὶ τὸ πρὸσ αὐτῷ Κέρασ τετράφθαι, φυσικῶσ συνελαύνεται δεῦρο καὶ παρέχει τοῖσ Βυζαντίοισ καὶ τῷ δήμῳ τῶν Ῥωμαίων πρόσοδον ἀξιόλογον. Χαλκηδόνιοι δ’ ἐπὶ τῆσ περαίασ ἱδρυμένοι πλησίον οὐ μετέχουσι τῆσ εὐπορίασ ταύτησ διὰ τὸ μὴ προσπελάζειν τοῖσ λιμέσιν αὐτῶν τὴν πηλαμύδα· ᾗ δὴ καὶ τὸν Ἀπόλλω φασὶ τοῖσ κτίσασι τὸ Βυζάντιον ὕστερον μετὰ τὴν ὑπὸ Μεγαρέων Χαλκηδόνοσ κτίσιν χρηστηριαζομένοισ προστάξαι ποιήσασθαι τὴν ἵδρυσιν ἀπεναντίον τῶν τυφλῶν, τυφλοὺσ καλέσαντα τοὺσ Χαλκηδονίουσ, ὅτι πρότεροι πλεύσαντεσ τοὺσ τόπουσ, ἀφέντεσ τὴν πέραν κατασχεῖν τοσοῦτον πλοῦτον ἔχουσαν, εἵλοντο τὴν λυπροτέραν. Μέχρι μὲν δὴ Βυζαντίου προήλθομεν, ἐπειδὴ πόλισ ἐπιφανὴσ πλησιάζουσα μάλιστα τῷ στόματι εἰσ γνωριμώτερον πέρασ ἀπὸ τοῦ Ἴστρου τὸν παράπλουν τελευτῶντα ἀπέφαινεν. ὑπέρκειται δὲ τοῦ Βυζαντίου τὸ τῶν Ἀστῶν ἔθνοσ, ἐν ᾧ πόλισ Καλύβη, Φιλίππου τοῦ Ἀμύντου τοὺσ πονηροτάτουσ ἐνταῦθα ἱδρύσαντοσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION