Strabo, Geography, Book 7, chapter 5

(스트라본, 지리학, Book 7, chapter 5)

λοιπὴ δ’ ἐστὶ τῆσ Εὐρώπησ ἡ ἐντὸσ Ἴστρου καὶ τῆσ κύκλῳ θαλάττησ, ἀρξαμένη ἀπὸ τοῦ μυχοῦ τοῦ Ἀδριατικοῦ μέχρι τοῦ ἱεροῦ στόματοσ τοῦ Ἴστρου, ἐν ᾗ ἔστιν ἥ τε Ἑλλὰσ καὶ τὰ τῶν Μακεδόνων καὶ τῶν Ἠπειρωτῶν ἔθνη καὶ τὰ ὑπὲρ τούτων πρὸσ τὸν Ἴστρον καθήκοντα καὶ πρὸσ τὴν ἐφ’ ἑκάτερα θάλατταν τήν τε Ἀδριατικὴν καὶ τὴν Ποντικήν, πρὸσ μὲν τὴν Ἀδριατικὴν τὰ Ἰλλυρικά, πρὸσ δὲ τὴν ἑτέραν μέχρι Προποντίδοσ καὶ Ἑλλησπόντου τὰ Θρᾴκια καὶ εἴ τινα τούτοισ ἀναμέμικται Σκυθικὰ ἢ Κελτικά. δεῖ δ’ ἀπὸ τοῦ Ἴστρου τὴν ἀρχὴν ποιήσασθαι τὰ ἐφεξῆσ λέγοντασ τοῖσ περιοδευθεῖσι τόποισ· ταῦτα δ’ ἔστι τὰ συνεχῆ τῇ Ἰταλίᾳ τε καὶ ταῖσ Ἄλπεσι καὶ Γερμανοῖσ καὶ Δακοῖσ καὶ Γέταισ. δίχα δ’ ἄν τισ καὶ ταῦτα διέλοι· τρόπον γάρ τινα τῷ Ἴστρῳ παράλληλά ἐστι τά τε Ἰλλυρικὰ καὶ τὰ Παιονικὰ καὶ τὰ Θρᾴκια ὄρη, μίαν πωσ γραμμὴν ἀποτελοῦντα διήκουσαν ἀπὸ τοῦ Ἀδρίου μέχρι πρὸσ τὸν Πόντον· ἧσ προσάρκτια μέν ἐστι μέρη τὰ μεταξὺ τοῦ Ἴστρου καὶ τῶν ὀρῶν, πρὸσ νότον δ’ ἥ τε Ἑλλὰσ καὶ ἡ συνεχὴσ βάρβαροσ μέχρι τῆσ ὀρεινῆσ. πρὸσ μὲν οὖν τῷ Πόντῳ τὸ Αἷμον ἔστιν ὄροσ, μέγιστον τῶν ταύτῃ καὶ ὑψηλότατον, μέσην πωσ διαιροῦν τὴν Θρᾴκην· ἀφ’ οὗ φησι Πολύβιοσ ἀμφοτέρασ καθορᾶσθαι τὰσ θαλάττασ, οὐκ ἀληθῆ λέγων· καὶ γὰρ τὸ διάστημα μέγα τὸ πρὸσ τὸν Ἀδρίαν καὶ τὰ ἐπισκοτοῦντα πολλά. πρὸσ δὲ τῷ Ἀδρίᾳ πᾶσα ἡ Ἀρδία σχεδόν τι, μέση δ’ ἡ Παιονία καὶ αὐτὴ πᾶσα ὑψηλή. ἐφ’ ἑκάτερα δ’ αὐτῆσ ἐπὶ μὲν τὰ Θρᾴκια ἡ Ῥοδόπη ὁμορεῖ, ὑψηλότατον ὄροσ μετὰ τὸν Αἷμον, ἐπὶ δὲ θάτερα πρὸσ ἄρκτον τὰ Ἰλλυρικὰ ἥ τε τῶν Αὐταριατῶν χώρα καὶ ἡ Δαρδανική. λέγωμεν δὴ τὰ Ἰλλυρικὰ πρῶτα συνάπτοντα τῷ τε Ἴστρῳ καὶ ταῖσ Ἄλπεσιν, αἳ κεῖνται μεταξὺ τῆσ Ἰταλίασ καὶ τῆσ Γερμανίασ, ἀρξάμεναι ἀπὸ τῆσ λίμνησ τῆσ κατὰ τοὺσ Ουἰνδολικοὺσ καὶ Ῥαιτοὺσ καὶ Ἑλουηττίουσ. μέροσ μὲν δή τι τῆσ χώρασ ταύτησ ἠρήμωσαν οἱ Δακοὶ καταπολεμήσαντεσ Βοίουσ καὶ Ταυρίσκουσ, ἔθνη Κελτικὰ τὰ ὑπὸ Κριτασίρῳ, φάσκοντεσ εἶναι τὴν χώραν σφετέραν, καίπερ ποταμοῦ διείργοντοσ τοῦ Παρίσου, ῥέοντοσ ἀπὸ τῶν ὀρῶν ἐπὶ τὸν Ἴστρον κατὰ τοὺσ Σκορδίσκουσ καλουμένουσ Γαλάτασ·

καὶ γὰρ οὗτοι τοῖσ Ἰλλυρικοῖσ ἔθνεσι καὶ τοῖσ Θρᾳκίοισ ἀναμὶξ ᾤκησαν· ἀλλ’ ἐκείνουσ μὲν οἱ Δακοὶ κατέλυσαν, τούτοισ δὲ καὶ συμμάχοισ ἐχρήσαντο πολλάκισ. τὸ δὲ λοιπὸν ἔχουσι Παννόνιοι μέχρι Σεγεστικῆσ καὶ Ἴστρου πρὸσ ἄρκτον καὶ ἑώ· πρὸσ δὲ τἆλλα μέρη ἐπὶ πλέον διατείνουσιν. ἡ δὲ Σεγεστικὴ πόλισ ἐστὶ Παννονίων ἐν συμβολῇ ποταμῶν πλειόνων, ἁπάντων πλωτῶν, εὐφυὲσ ὁρμητήριον τῷ πρὸσ Δακοὺσ πολέμῳ· ὑποπέπτωκε γὰρ ταῖσ Ἄλπεσιν, αἳ διατείνουσι μέχρι τῶν Ιἀπόδων, Κελτικοῦ τε ἅμα καὶ Ἰλλυρικοῦ ἔθνουσ· ἐντεῦθεν δὲ καὶ ποταμοὶ ῥέουσι πολλοὶ καταφέροντεσ εἰσ αὐτὴν τόν τε ἄλλον καὶ τὸν ἐκ τῆσ Ἰταλίασ φόρτον. εἰσ γὰρ Ναύπορτον ἐξ Ἀκυληίασ ὑπερτιθεῖσι τὴν Ὄκραν εἰσὶ στάδιοι τριακόσιοι πεντήκοντα, εἰσ ἣν αἱ ἁρμάμαξαι κατάγονται, τῶν Ταυρίσκων οὖσαν κατοικίαν· ἔνιοι δὲ πεντακοσίουσ φασίν. ἡ δ’ Ὄκρα ταπεινότατον μέροσ τῶν Ἄλπεών ἐστι τῶν διατεινουσῶν ἀπὸ τῆσ Ῥαιτικῆσ μέχρι Ιἀπόδων· ἐντεῦθεν δ’ ἐξαίρεται τὰ ὄρη πάλιν ἐν τοῖσ Ιἄποσι καὶ καλεῖται Ἄλβια. ὁμοίωσ δὲ καὶ ἐκ Τεργέστε κώμησ Καρνικῆσ ὑπέρθεσίσ ἐστι διὰ τῆσ Ὄκρασ εἰσ ἕλοσ Λούγεον καλούμενον. πλησίον δὲ τοῦ Ναυπόρτου ποταμόσ ἐστι Κορκόρασ ὁ δεχόμενοσ τὰ φορτία· οὗτοσ μὲν οὖν εἰσ τὸν Σάβον ἐμβάλλει, ἐκεῖνοσ δ’ εἰσ τὸν Δράβον, ὁ δὲ εἰσ τὸν Νόαρον κατὰ τὴν Σεγεστικήν. ἐντεῦθεν δ’ ἤδη ὁ Νόαροσ πλήθει προσλαβὼν τὸν διὰ τῶν Ιἀπόδων ῥέοντα ἐκ τοῦ Ἀλβίου ὄρουσ Κόλαπιν συμβάλλει τῷ Δανουίῳ κατὰ τοὺσ Σκορδίσκουσ. ὁ δὲ πλοῦσ τὰ πολλὰ τοῖσ ποταμοῖσ ἐπὶ τὰσ ἄρκτουσ ἐστίν· ὁδὸσ δ’ ἀπὸ Τεργέστε ἐπὶ τὸν Δανούιον σταδίων ὅσον χιλίων καὶ διακοσίων. ἐγγὺσ δὲ τῆσ Σεγεστικῆσ ἐστι καὶ ἡ Σισκία φρούριον καὶ Σίρμιον ἐν ὁδῷ κείμεναι τῇ εἰσ Ἰταλίαν. ἔθνη δ’ ἐστὶ τῶν Παννονίων Βρεῦκοι καὶ Ἀνδιζήτιοι καὶ Διτίωνεσ καὶ Πειροῦσται καὶ Μαζαῖοι καὶ Δαισιτιᾶται, ὧν Βάτων ἡγεμών, καὶ ἄλλα ἀσημότερα μικρά, ἃ διατείνει μέχρι Δαλματίασ σχεδὸν δέ τι καὶ Ἀρδιαίων ἰόντι πρὸσ νότον·

ὁ δὲ πᾶσ Ἰστρικὸσ παράπλουσ χίλια τριακόσια. ἅπασα δ’ ἡ ἀπὸ τοῦ μυχοῦ τοῦ Ἀδρίου παρήκουσα ὀρεινὴ μέχρι τοῦ Ῥιζονικοῦ κόλπου καὶ τῆσ Ἀρδιαίων γῆσ . . . μεταξὺ πίπτουσα τῆσ τε θαλάττησ καὶ τῶν Παννονίων ἐθνῶν. σχεδὸν δέ τι καὶ ἐντεῦθεν τὴν ἀρχὴν ποιητέον τῆσ συνεχοῦσ περιοδείασ ἀναλαβοῦσι μικρὰ τῶν λεχθέντων πρότερον. ἔφαμεν δ’ ἐν τῇ περιοδείᾳ τῆσ Ἰταλίασ Ἴστρουσ εἶναι πρώτουσ τῆσ Ἰλλυρικῆσ παραλίασ συνεχεῖσ τῇ Ἰταλίᾳ καὶ τοῖσ Κάρνοισ, καὶ διότι μέχρι Πόλασ, Ἰστρικῆσ πόλεωσ, προήγαγον οἱ νῦν ἡγεμόνεσ τοὺσ τῆσ Ἰταλίασ ὁρ́ουσ. οὗτοι μὲν οὖν περὶ ὀκτακοσίουσ σταδίουσ εἰσὶν ἀπὸ τοῦ μυχοῦ. τοσοῦτοι δ’ εἰσὶ καὶ ἀπὸ τῆσ ἄκρασ τῆσ πρὸ τῶν Πολῶν ἐπὶ Ἀγκῶνα ἐν δεξιᾷ ἔχοντι τὴν Ἑνετικήν. ἑξῆσ δ’ ἐστὶν ὁ Ιἀποδικὸσ παράπλουσ χιλίων σταδίων·

ἵδρυνται γὰρ οἱ Ιἄποδεσ ἐπὶ τῷ Ἀλβίῳ ὄρει τελευταίῳ τῶν Ἄλπεων ὄντι ὑψηλῷ σφόδρα, τῇ μὲν ἐπὶ τοὺσ Παννονίουσ καὶ τὸν Ἴστρον καθήκοντεσ τῇ δ’ ἐπὶ τὸν Ἀδρίαν, ἀρειμάνιοι μὲν ἐκπεπονημένοι δὲ ὑπὸ τοῦ Σεβαστοῦ τελέωσ· πόλεισ δ’ αὐτῶν Μέτουλον Ἀρουπῖνοι Μονήτιον Ουἔνδων· λυπρὰ δὲ τὰ χωρία, καὶ ζειᾷ καὶ κέγχρῳ τὰ πολλὰ τρεφομένων· ὁ δ’ ὁπλισμὸσ Κελτικόσ· κατάστικτοι δ’ ὁμοίωσ τοῖσ ἄλλοισ Ἰλλυριοῖσ καὶ Θρᾳξί. μετὰ δὲ τὸν τῶν Ιἀπόδων ὁ Λιβυρνικὸσ παράπλουσ ἐστί, μείζων τοῦ προτέρου σταδίοισ πεντακοσίοισ, ἐν δὲ τῷ παράπλῳ ποταμὸσ φορτίοισ ἀνάπλουν ἔχων μέχρι Δαλματέων, καὶ Σκάρδων Λιβυρνὴ πόλισ. παρ’ ὅλην δ’ ἣν εἶπον παραλίαν νῆσοι μὲν αἱ Ἀψυρτίδεσ, περὶ ἃσ ἡ Μήδεια λέγεται διαφθεῖραι τὸν ἀδελφὸν Ἄψυρτον διώκοντα αὐτήν.

ἔπειτα ἡ Κυρικτικὴ κατὰ τοὺσ Ιἄποδασ· εἶθ’ αἱ Λιβυρνίδεσ περὶ τετταράκοντα τὸν ἀριθμόν· εἶτ’ ἄλλαι νῆσοι, γνωριμώταται δ’ Ἴσσα, Τραγούριον, Ἰσσέων κτίσμα, Φάροσ ἡ πρότερον Πάροσ, Παρίων κτίσμα, ἐξ ἧσ Δημήτριοσ ὁ Φάριοσ. εἶτα ἡ τῶν Δαλματέων παραλία καὶ τὸ ἐπίνειον αὐτῶν Σάλων. ἔστι δὲ τῶν πολὺν χρόνον πολεμησάντων πρὸσ Ῥωμαίουσ τὸ ἔθνοσ τοῦτο· κατοικίασ δ’ ἔσχεν ἀξιολόγουσ εἰσ πεντήκοντα, ὧν τινὰσ καὶ πόλεισ, Σάλωνά τε καὶ Πρώμωνα καὶ Νινίαν καὶ Σινώτιον τό τε νέον καὶ τὸ παλαιόν, ἃσ ἐνέπρησεν ὁ Σεβαστόσ. ἔστι δὲ καὶ Ἀνδήτριον ἐρυμνὸν χωρίον, Δέλμιον δὲ μεγάλη πόλισ, ἧσ ἐπώνυμον τὸ ἔθνοσ· μικρὰν δ’ ἐποίησε Νασικᾶσ καὶ τὸ πεδίον μηλόβοτον διὰ τὴν πλεονεξίαν τῶν ἀνθρώπων. ἴδιον δὲ τῶν Δαλματέων τὸ διὰ ὀκταετηρίδοσ χώρασ ἀναδασμὸν ποιεῖσθαι· τὸ δὲ μὴ χρῆσθαι νομίσμασι πρὸσ μὲν τοὺσ ἐν τῇ παραλίᾳ ταύτῃ ἴδιον, πρὸσ ἄλλουσ δὲ τῶν βαρβάρων πολλοὺσ κοινόν. Ἄδριον δὲ ὄροσ ἐστὶ μέσην τέμνον τὴν Δαλματικήν, τὴν μὲν ἐπιθαλάττιον τὴν δ’ ἐπὶ θάτερα. εἶθ’ ὁ Νάρων ποταμὸσ καὶ οἱ περὶ αὐτὸν Δαόριζοι καὶ Ἀρδιαῖοι καὶ Πληραῖοι, ὧν τοῖσ μὲν πλησιάζει νῆσοσ ἡ μέλαινα Κόρκυρα καλουμένη καὶ πόλισ, Κνιδίων κτίσμα, τοῖσ δὲ Ἀρδιαίοισ ἡ Φάροσ, Πάροσ λεγομένη πρότερον· Παρίων γάρ ἐστι κτίσμα. Ουἀρδαίουσ δ’ οἱ ὕστερον ἐκάλεσαν τοὺσ Ἀρδιαίουσ·

ἀπέωσαν δ’ αὐτοὺσ εἰσ τὴν μεσόγαιαν ἀπὸ τῆσ θαλάττησ Ῥωμαῖοι, λυμαινομένουσ αὐτὴν διὰ τῶν λῃστηρίων, καὶ ἠνάγκασαν γεωργεῖν. τραχεῖα δὲ χώρα καὶ λυπρὰ καὶ οὐ γεωργῶν ἀνθρώπων, ὥστ’ ἐξέφθαρται τελέωσ τὸ ἔθνοσ, μικροῦ δὲ καὶ ἐκλέλοιπε. τοῦτο δὲ καὶ τοῖσ ἄλλοισ ἔθνεσι τοῖσ ταύτῃ συνέβη· οἱ γὰρ πλεῖστον δυνάμενοι πρότερον τελέωσ ἐταπεινώθησαν καὶ ἐξέλιπον, Γαλατῶν μὲν Βοῖοι καὶ Σκορδίσται, Ἰλλυριῶν δὲ Αὐταριᾶται καὶ Ἀρδιαῖοι καὶ Δαρδάνιοι, Θρᾳκῶν δὲ Τριβαλλοί, ὑπ’ ἀλλήλων μὲν ἐξ ἀρχῆσ, ὕστερον δ’ ὑπὸ Μακεδόνων καὶ Ῥωμαίων ἐκπολεμούμενοι. μετὰ δ’ οὖν τὴν τῶν Ἀρδιαίων καὶ Πληραίων παραλίαν ὁ Ῥιζονικὸσ κόλποσ ἐστὶ καὶ Ῥίζων πόλισ καὶ ἄλλα πολίχνια, καὶ Δρίλων ποταμὸσ ἀνάπλουν ἔχων πρὸσ ἑώ μέχρι τῆσ Δαρδανικῆσ, ἣ συνάπτει τοῖσ Μακεδονικοῖσ ἔθνεσι καὶ τοῖσ Παιονικοῖσ πρὸσ μεσημβρίαν, καθάπερ καὶ οἱ Αὐταριᾶται καὶ Δασαρήτιοι, ἄλλοι κατ’ ἄλλα μέρη συνεχεῖσ ἀλλήλοισ ὄντεσ καὶ τοῖσ Αὐταριάταισ.

τῶν δὲ Δαρδανιατῶν εἰσι καὶ οἱ Γαλάβριοι, παρ’ οἷσ . . . πόλισ ἀρχαία, καὶ οἱ Θουνάται, οἳ Μαίδοισ ἔθνει Θρᾳκίῳ πρὸσ ἑώ συνάπτουσιν. ἄγριοι δ’ ὄντεσ οἱ Δαρδάνιοι τελέωσ, ὥσθ’ ὑπὸ ταῖσ κοπρίαισ ὀρύξαντεσ σπήλαια ἐνταῦθα διαίτασ ποιεῖσθαι, μουσικῆσ δ’ ὅμωσ ἐπεμελήθησαν ἀεὶ χρώμενοι καὶ αὐλοῖσ καὶ τοῖσ ἐντατοῖσ ὀργάνοισ. οὗτοι μὲν οὖν ἐν τῇ μεσογαίᾳ· μνησθησόμεθα δ’ αὐτῶν καὶ ὕστερον. μετὰ δὲ τὸν Ῥιζονικὸν κόλπον Λίσσοσ ἐστὶ πόλισ καὶ Ἀκρόλισσοσ καὶ Ἐπίδαμνοσ Κερκυραίων κτίσμα, ἡ νῦν Δυρράχιον ὁμωνύμωσ τῇ χερρονήσῳ λεγομένη ἐφ’ ἧσ ἵδρυται.

εἶθ’ ὁ Ἄψοσ ποταμὸσ καὶ ὁ Αωὄσ, ἐφ’ ᾧ Ἀπολλωνία πόλισ εὐνομωτάτη, κτίσμα Κορινθίων καὶ Κερκυραίων, τοῦ ποταμοῦ μὲν ἀπέχουσα σταδίουσ δέκα τῆσ θαλάττησ δὲ ἑξήκοντα. τὸν δ’ Αωὄν Αἰάντα καλεῖ Ἑκαταῖοσ καί φησιν ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ τόπου τοῦ περὶ Λάκμον, μᾶλλον δὲ τοῦ αὐτοῦ μυχοῦ, τόν τε Ἴναχον ῥεῖν εἰσ Ἄργοσ πρὸσ νότον καὶ τὸν Αἰάντα πρὸσ ἑσπέραν καὶ πρὸσ τὸν Ἀδρίαν. ἐν δὲ τῇ χώρᾳ τῶν Ἀπολλωνιατῶν καλεῖταί τι νυμφαῖον· πέτρα δ’ ἐστὶ πῦρ ἀναδιδοῦσα, ὑπ’ αὐτῇ δὲ κρῆναι ῥέουσι χλιαροῦ καὶ ἀσφάλτου, καιομένησ, ὡσ εἰκόσ, τῆσ βώλου τῆσ ἀσφαλτίτιδοσ· μέταλλον δ’ αὐτῆσ ἔστι πλησίον ἐπὶ λόφου· τὸ δὲ τμηθὲν ἐκπληροῦται πάλιν τῷ χρόνῳ, τῆσ ἐγχωννυμένησ εἰσ τὰ ὀρύγματα γῆσ μεταβαλλούσησ εἰσ ἄσφαλτον, ὥσ φησι Ποσειδώνιοσ. λέγει δ’ ἐκεῖνοσ καὶ τὴν ἀμπελῖτιν γῆν ἀσφαλτώδη τὴν ἐν Σελευκείᾳ τῇ Πιερίᾳ μεταλλευομένην ἄκοσ τῆσ φθειριώσησ ἀμπέλου· χρισθεῖσαν γὰρ μετ’ ἐλαίου φθείρειν τὸ θηρίον πρὶν ἐπὶ τοὺσ βλαστοὺσ τῆσ ῥίζησ ἀναβῆναι· τοιαύτην δ’ εὑρεθῆναι καὶ ἐν Ῥόδῳ πρυτανεύοντοσ αὐτοῦ, πλείονοσ δ’ ἐλαίου δεῖσθαι. μετὰ δ’ Ἀπολλωνίαν Βυλλιακὴ καὶ Ὠρικὸν καὶ τὸ ἐπίνειον αὐτοῦ ὁ Πάνορμοσ καὶ τὰ Κεραύνια ὄρη, ἡ ἀρχὴ τοῦ στόματοσ τοῦ Ιὀνίου κόλπου καὶ τοῦ Ἀδρίου. τὸ μὲν οὖν στόμα κοινὸν ἀμφοῖν ἐστι, διαφέρει δὲ ὁ Ιὄνιοσ διότι τοῦ πρώτου μέρουσ τῆσ θαλάττησ ταύτησ ὄνομα τοῦτ’ ἐστίν, ὁ δ’ Ἀδρίασ τῆσ ἐντὸσ μέχρι τοῦ μυχοῦ, νυνὶ δὲ καὶ τῆσ συμπάσησ.

τοιαῦτα δὲ καὶ τοῦ Ἐρατοσθένουσ ἔνια παρακούσματά ἐστι λαοδογματικά, καθάπερ Πολύβιόσ φησι καὶ περὶ αὐτοῦ καὶ τῶν ἄλλων λέγων συγγραφέων. φησὶ δ’ ὁ Θεόπομποσ τῶν ὀνομάτων τὸ μὲν ἥκειν ἀπὸ ἀνδρὸσ ἡγησαμένου τῶν τόπων ἐξ Ἴσσησ τὸ γένοσ, τὸν Ἀδρίαν δὲ ποταμοῦ ἐπώνυμον γεγονέναι. στάδιοι δ’ ἀπὸ τῶν Λιβυρνῶν ἐπὶ τὰ Κεραύνια μικρῷ πλείουσ ἢ δισχίλιοι. Θεόπομποσ δὲ τὸν πάντα ἀπὸ τοῦ μυχοῦ πλοῦν ἡμερῶν ἓξ εἴρηκε, πεζῇ δὲ τὸ μῆκοσ τῆσ Ἰλλυρίδοσ καὶ τριάκοντα· πλεονάζειν δέ μοι δοκεῖ. καὶ ἄλλα δ’ οὐ πιστὰ λέγει, τό τε συντετρῆσθαι τὰ πελάγη . . . ἀπὸ τοῦ εὑρίσκεσθαι κέραμόν τε Χῖον καὶ Θάσιον ἐν τῷ Νάρωνι, καὶ τὸ ἄμφω κατοπτεύεσθαι τὰ πελάγη ἀπό τινοσ ὄρουσ, καὶ τῶν νήσων τῶν Λιβυρνίδων τινὰ τιθείσ, ὥστε κύκλον ἔχειν σταδίων καὶ πεντακοσίων, καὶ τὸ τὸν Ἴστρον ἑνὶ τῶν στομάτων εἰσ τὸν Ἀδρίαν ἐμβάλλειν. τὸν μὲν οὖν παράπλουν ἅπαντα τὸν Ἰλλυρικὸν σφόδρα εὐλίμενον εἶναι συμβαίνει καὶ ἐξ αὐτῆσ τῆσ συνεχοῦσ ᾐόνοσ καὶ ἐκ τῶν πλησίον νήσων, ὑπεναντίωσ τῷ Ἰταλικῷ τῷ ἀντικειμένῳ ἀλιμένῳ ὄντι·

ἀλεεινοὶ δὲ καὶ χρηστόκαρποι ὁμοίωσ· ἐλαιόφυτοι γὰρ καὶ εὐάμπελοι, πλὴν εἴ τί που σπάνιον ἐκτετράχυνται τελέωσ. τοιαύτη δ’ οὖσα ὠλιγωρεῖτο πρότερον ἡ Ἰλλυρικὴ παραλία, τάχα μὲν καὶ κατ’ ἄγνοιαν τῆσ ἀρετῆσ, τὸ μέντοι πλέον διὰ τὴν ἀγριότητα τῶν ἀνθρώπων καὶ τὸ λῃστρικὸν ἔθοσ. ἡ δ’ ὑπερκειμένη ταύτησ πᾶσα ὀρεινὴ καὶ ψυχρὰ καὶ νιφόβολόσ ἐστιν, ἡ δὲ προσάρκτιοσ καὶ μᾶλλον, ὥστε καὶ τῶν ἀμπέλων σπάνιν εἶναι καὶ ἐν ταῖσ ὑψώσεσι καὶ ἐν τοῖσ ἐπιπεδωτέροισ. ὀροπέδια δ’ ἐστὶ ταῦτα ἃ κατέχουσιν οἱ Παννόνιοι, πρὸσ νότον μὲν μέχρι Δαλματέων καὶ Ἀρδιαίων διατείνοντα, πρὸσ ἄρκτον δὲ ἐπὶ τὸν Ἴστρον τελευτῶντα, πρὸσ ἑώ δὲ Σκορδίσκοισ συνάπτοντα . . . τῇ δὲ παρὰ τὰ ὄρη τῶν Μακεδόνων καὶ Θρᾳκῶν. Αὐταριᾶται μὲν οὖν τὸ μέγιστον καὶ ἄριστον τῶν Ἰλλυριῶν ἔθνοσ ὑπῆρξεν, ὃ πρότερον μὲν πρὸσ Ἀρδιαίουσ συνεχῶσ ἐπολέμει περὶ ἁλῶν ἐν μεθορίοισ πηγνυμένων ἐξ ὕδατοσ ῥέοντοσ ὑπὸ ἄγκει τινὶ τοῦ ἐάροσ·

ἀρυσαμένοισ γὰρ καὶ ἀποθεῖσιν ἡμέρασ πέντε ἐξεπήγνυντο οἱ ἅλεσ. συνέκειτο δὲ παρὰ μέροσ χρῆσθαι τῷ ἁλοπηγίῳ, παραβαίνοντεσ δὲ τὰ συγκείμενα ἐπολέμουν· καταστρεψάμενοι δέ ποτε οἱ Αὐταριᾶται Τριβαλλοὺσ ἀπὸ Ἀγριάνων μέχρι τοῦ Ἴστρου καθήκοντασ ἡμερῶν πεντεκαίδεκα ὁδὸν ἐπῆρξαν καὶ τῶν ἄλλων Θρᾳκῶν τε καὶ Ἰλλυριῶν· κατελύθησαν δ’ ὑπὸ Σκορδίσκων πρότερον, ὕστερον δ’ ὑπὸ Ῥωμαίων, οἳ καὶ τοὺσ Σκορδίσκουσ αὐτοὺσ κατεπολέμησαν πολὺν χρόνον ἰσχύσαντασ. ὠίκησαν δ’ οὗτοι παρὰ τὸν Ἴστρον διῃρημένοι δίχα, οἱ μὲν μεγάλοι Σκορδίσκοι καλούμενοι οἱ δὲ μικροί·

οἱ μὲν μεταξὺ δυεῖν ποταμῶν ἐμβαλλόντων εἰσ τὸν Ἴστρον, τοῦ τε Νοάρου τοῦ παρὰ τὴν Σεγεστικὴν ῥέοντοσ καὶ τοῦ Μάργου τινὲσ δὲ Βάργον φασίν, οἱ δὲ μικροὶ τούτου πέραν, συνάπτοντεσ Τριβαλλοῖσ καὶ Μυσοῖσ. εἶχον δὲ καὶ τῶν νήσων τινὰσ οἱ Σκορδίσκοι· ἐπὶ τοσοῦτον δ’ ηὐξήθησαν ὥστε καὶ μέχρι τῶν Ἰλλυρικῶν καὶ τῶν Παιονικῶν καὶ Θρᾳκίων προῆλθον ὀρῶν· κατέσχον οὖν καὶ τὰσ νήσουσ τὰσ ἐν τῷ Ἴστρῳ τὰσ πλείουσ, ἦσαν δὲ καὶ πόλεισ αὐτοῖσ Εὅρτα καὶ Καπέδουνον. μετὰ δὲ τὴν τῶν Σκορδίσκων χώραν παρὰ μὲν τὸν Ἴστρον ἡ τῶν Τριβαλλῶν καὶ Μυσῶν ἔστιν, ὧν ἐμνήσθημεν πρότερον, καὶ τὰ ἕλη τὰ τῆσ μικρᾶσ καλουμένησ Σκυθίασ τῆσ ἐντὸσ Ἴστρου· καὶ τούτων ἐμνήσθημεν. ὑπεροικοῦσι δ’ οὗτοί τε καὶ Κρόβυζοι καὶ οἱ Τρωγλοδύται λεγόμενοι τῶν περὶ Κάλλατιν καὶ Τομέα καὶ Ἴστρον τόπων. εἶθ’ οἱ περὶ τὸ Αἷμον καὶ οἱ ὑπὲρ αὐτοῦ οἰκοῦντεσ μέχρι τοῦ Πόντου Κόραλλοι καὶ Βέσσοι καὶ Μαίδων τινὲσ καὶ Δανθηλητῶν. πάντα μὲν οὖν ταῦτα λῃστρικώτατα ἔθνη, Βέσσοι δέ, οἵπερ τὸ πλέον τοῦ ὄρουσ νέμονται τοῦ Αἵμου, καὶ ὑπὸ τῶν λῃστῶν λῃσταὶ προσαγορεύονται, καλυβῖταί τινεσ καὶ λυπρόβιοι, συνάπτοντεσ τῇ τε Ῥοδόπῃ καὶ τοῖσ Παίοσι καὶ τῶν Ἰλλυριῶν τοῖσ τε Αὐταριάταισ καὶ τοῖσ Δαρδανίοισ. μεταξὺ δὲ τούτων τε καὶ τῶν Ἀρδιαίων οἱ Δασαρήτιοι εἰσὶ καὶ Ἀγριᾶνεσ καὶ ἄλλα ἄσημα ἔθνη, ἃ ἐπόρθουν οἱ Σκορδίσκοι μέχρι ἠρήμωσαν τὴν χώραν καὶ δρυμῶν ἀβάτων ἐφ’ ἡμέρασ πλείουσ ἐποίησαν μεστήν.

SEARCH

MENU NAVIGATION