Strabo, Geography, book 1, chapter 3 8:

(스트라본, 지리학, book 1, chapter 3 8:)

μάλιστα δέ φησι ζήτησιν παρασχεῖν πῶσ ἐν δισχιλίοισ καὶ τρισχιλίοισ ἀπὸ θαλάττησ σταδίοισ κατὰ τὴν μεσόγαιαν ὁρᾶται πολλαχοῦ κόγχων καὶ ὀστρέων καὶ χηραμύδων πλῆθοσ καὶ λιμνοθάλατται, καθάπερ φησὶ περὶ τὸ ἱερὸν τοῦ Ἄμμωνοσ καὶ τὴν ἐπ’ αὐτῷ ὁδὸν τρισχιλίων σταδίων οὖσαν· πολλὴν γὰρ εἶναι χύσιν ὀστρέων, ἅλασ τε καὶ νῦν ἔτι εὑρίσκεσθαι πολλούσ, ἀναφυσήματά τε θαλάττησ εἰσ ὕψοσ ἀναβάλλειν· πρὸσ ᾧ καὶ ναυάγια θαλαττίων πλοίων δείκνυσθαι, ἃ ἔφασαν διὰ τοῦ χάσματοσ ἐκβεβράσθαι, καὶ ἐπὶ στυλιδίων ἀνακεῖσθαι δελφῖνασ ἐπιγραφὴν ἔχοντασ Κυρηναίων θεωρῶν. ταῦτα δ’ εἰπὼν τὴν Στράτωνοσ ἐπαινεῖ δόξαν τοῦ φυσικοῦ, καὶ ἔτι Ξάνθου τοῦ Λυδοῦ· τοῦ μὲν Ξάνθου λέγοντοσ ἐπὶ Ἀρταξέρξου γενέσθαι μέγαν αὐχμὸν ὥστ’ ἐκλιπεῖν ποταμοὺσ καὶ λίμνασ καὶ φρέατα· αὐτόν τε εἰδέναι πολλαχῆ πρόσω ἀπὸ τῆσ θαλάττησ λίθον τε κογχυλιώδη καὶ τὰ κτενώδεα καὶ χηραμύδων τυπώματα καὶ λιμνοθάλατταν ἐν Ἀρμενίοισ καὶ Ματιηνοῖσ καὶ ἐν Φρυγίᾳ τῇ κάτω, ὧν ἕνεκα πείθεσθαι τὰ πεδία ποτὲ θάλατταν γενέσθαι. τοῦ δὲ Στράτωνοσ ἔτι μᾶλλον ἁπτομένου τῆσ αἰτιολογίασ, ὅτι φησὶν οἰέσθαι τὸν Εὔξεινον μὴ ἔχειν πρότερον τὸ κατὰ Βυζάντιον στόμα, τοὺσ δὲ ποταμοὺσ βιάσασθαι καὶ ἀνοῖξαι τοὺσ εἰσ αὐτὸν ἐμβάλλοντασ, εἶτ’ ἐκπεσεῖν τὸ ὕδωρ εἰσ τὴν Προποντίδα καὶ τὸν Ἑλλήσποντον. τὸ δ’ αὐτὸ συμβῆναι καὶ περὶ τὴν καθ’ ἡμᾶσ θάλατταν· καὶ γὰρ ἐνταῦθα τὸν κατὰ στήλασ ἐκραγῆναι πόρον, πληρωθείσησ ὑπὸ τῶν ποταμῶν τῆσ θαλάττησ, κατὰ δὲ τὴν ἔκρυσιν ἀνακαλυφθῆναι τὰ τεναγώδη πρότερον. φέρει δ’ αἰτίαν πρῶτον μὲν ὅτι τῆσ ἔξω θαλάττησ καὶ τῆσ ἐντὸσ τοὔδαφοσ ἕτερόν ἐστιν, ἔπειθ’ ὅτι καὶ νῦν ἔτι ταινία τισ ὕφαλοσ διατέτακεν ἀπὸ τῆσ Εὐρώπησ ἐπὶ τὴν Λιβύην, ὡσ ἂν [μὴ] μιᾶσ οὔσησ πρότερον τῆσ τε ἐντὸσ καὶ τῆσ ἐκτόσ. καὶ βραχύτατα μὲν εἶναι τὰ περὶ τὸν Πόντον, τὸ δὲ Κρητικὸν καὶ Σικελικὸν καὶ Σαρδῷον πέλαγοσ σφόδρα βαθέα· τῶν γὰρ ποταμῶν πλείστων καὶ μεγίστων ῥεόντων ἀπὸ τῆσ ἄρκτου καὶ τῆσ ἀνατολῆσ, ἐκεῖνα μὲν ἰλύοσ πληροῦσθαι, τὰ ἄλλα δὲ μένειν βαθέα. διὸ καὶ γλυκυτάτην εἶναι τὴν Ποντικὴν θάλατταν τάσ τ’ ἐκρύσεισ γίνεσθαι εἰσ οὓσ ἐγκέκλιται τόπουσ τὰ ἐδάφη. δοκεῖν δὲ κἂν χωσθῆναι τὸν Πόντον ὅλον εἰσ ὕστερον, ἂν μένωσιν αἱ ἐπιρρύσεισ τοιαῦται· καὶ γὰρ νῦν ἤδη τεναγίζειν τὰ ἐν ἀριστερᾷ τοῦ Πόντου, τόν τε Σαλμυδησσὸν καὶ τὰ καλούμενα στήθη ὑπὸ τῶν ναυτικῶν τὰ περὶ τὸν Ἴστρον καὶ τὴν Σκυθῶν ἐρημίαν. τάχα δὴ καὶ τὸ τοῦ Ἄμμωνοσ ἱερὸν πρότερον ἐπὶ τῆσ θαλάττησ ὂν ἐκρύσεωσ γενομένησ νῦν ἐν τῇ μεσογαίᾳ κεῖσθαι. εἰκάζει τε τὸ μαντεῖον εὐλόγωσ ἐπὶ τοσοῦτον γενέσθαι ἐπιφανέσ τε καὶ γνώριμον ἐπὶ θαλάττῃ ὄν, τόν τε ἐπὶ πολὺ οὕτωσ ἐκτοπισμὸν ἀπὸ τῆσ θαλάττησ οὐκ εὔλογον ποιεῖν τὴν νῦν οὖσαν ἐπιφάνειαν καὶ δόξαν· τήν τε Αἴγυπτον τὸ παλαιὸν θαλάττῃ κλύζεσθαι μέχρι τῶν ἑλῶν τῶν περὶ τὸ Πηλούσιον καὶ τὸ Κάσιον ὄροσ καὶ τὴν Σιρβωνίδα λίμνην· ἔτι γοῦν καὶ νῦν κατὰ τὴν Αἴγυπτον τῆσ ἁλμυρίδοσ ὀρυττομένησ ὑφάμμουσ καὶ κογχυλιώδεισ εὑρίσκεσθαι τοὺσ βόθρουσ, ὡσ ἂν τεθαλαττωμένησ τῆσ χώρασ καὶ τοῦ τόπου παντὸσ τοῦ περὶ τὸ Κάσιον καὶ τὰ Γέρρα καλούμενα τεναγίζοντοσ, ὥστε συνάπτειν τῷ τῆσ Ἐρυθρᾶσ κόλπῳ· ἐνδούσησ δὲ τῆσ θαλάττησ ἀνακαλυφθῆναι, μεῖναι δὲ τὴν Σιρβωνίδα λίμνην, εἶτ’ ἐκραγῆναι καὶ ταύτην ὥστε ἑλώδη γενέσθαι. ὡσ δ’ αὕτωσ καὶ τῆσ Μοίριδοσ λίμνησ τοὺσ αἰγιαλοὺσ [αἰγιαλοῖσ] θαλάττησ μᾶλλον ἢ ποταμοῦ προσεοικέναι. τὸ μὲν οὖν ἐπικλύζεσθαί ποτε πολὺ μέροσ τῶν ἠπείρων ἐπὶ καιρούσ τινασ καὶ πάλιν ἀνακαλύπτεσθαι δοίη τισ ἄν· ὡσ δ’ αὕτωσ καὶ τὸ τοῖσ ἐδάφεσιν ἀνώμαλον εἶναι τὴν γῆν ἅπασαν τὴν νῦν ὕφαλον, καθάπερ γε νὴ Δία καὶ τὴν ἔξαλον, ἐν ᾗ οἰκοῦμεν, τοσαύτασ δεχομένην ὅσασ αὐτὸσ Ἐρατοσθένησ εἴρηκε μεταβολάσ· ὥστε πρόσ γε τὸν Ξάνθου λόγον οὐδὲν ἂν ἔχοι τισ προσφέρειν ἄτοπον.

상위

Geography (지리학)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION