Sophocles, Oedipus at Colonus, choral, strophe 1

(소포클레스, Oedipus at Colonus, choral, strophe 1)

αἰαῖ, φεῦ, ἔστιν ἔστι νῷν δὴ οὐ τὸ μέν, ἄλλο δὲ μή, πατρὸσ ἔμφυτον ἄλαστον αἷμα δυσμόροιν στενάζειν, ᾧτινι τὸν πολὺν ἄλλοτε μὲν πόνον ἔμπεδον εἴχομεν, ἐν πυμάτῳ δ’ ἀλόγιστα παροίσομεν ἰδόντε καὶ παθόντε. τί δ’ ἔστιν; ἔστιν μὲν εἰκάσαι, φίλοι. βέβηκεν; ὡσ μάλιστ’ ἂν ἐν πόθῳ λάβοισ. τί γάρ, ὅτῳ μήτ’ Ἄρησ μήτε πόντοσ ἀντέκυρσεν, ἄσκοποι δὲ πλάκεσ ἔμαρψαν ἐν ἀφανεῖ τινι μόρῳ φερόμενον. τάλαινα· νῶν δ’ ὀλεθρία νὺξ ἐπ’ ὄμμασιν βέβακε. πῶσ γὰρ ἤ τιν’ ἀπίαν γᾶν ἢ πόντιον κλύδων’ ἀλώμεναι, βίου δύσοιστον ἕξομεν τροφάν; οὐ κάτοιδα. κατά με φόνιοσ Αἴ̈δασ ἕλοι πατρὶ ξυνθανεῖν γεραιῷ τάλαιναν, ὡσ ἔμοιγ’ ὁ μέλλων βίοσ οὐ βιωτόσ. ὦ διδύμα τέκνων ἀρίστα, τὸ φέρον ἐκ θεοῦ φέρειν, μηδὲν ἄγαν φλέγεσθον· οὔ τοι κατάμεμπτ’ ἔβητον.

SEARCH

MENU NAVIGATION