Septuagint, Liber Maccabees IV 2:

(70인역 성경, Liber Maccabees IV 2:)

Καὶ τί θαυμαστόν̣ εἰ αἱ τῆσ ψυχῆσ ἐπιθυμίαι πρὸσ τὴν τοῦ κάλλουσ μετουσίαν ἀκυροῦνται̣ ταύτῃ γοῦν ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐπαινεῖται, ὅτι τῷ λογισμῷ καὶ τῇ διανοίᾳ περιεκράτησε τῆσ ἡδυπαθείασ. νέοσ γὰρ ὢν καὶ ἀκμάζων πρὸσ συνουσιασμὸν ἠκύρωσε τῷ λογισμῷ τὸν τῶν παθῶν οἶστρον. οὐ μόνον δὲ τὴν τῆσ ἡδυπαθείασ οἰστρηλασίαν ἐπικρατεῖν ὁ λογισμὸσ φαίνεται, ἀλλὰ καὶ πάσησ ἐπιθυμίασ. λέγει γοῦν ὁ νόμοσ. οὐκ ἐπιθυμήσεισ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου οὐδὲ ὅσα τῷ πλησίον σου ἐστίν. καίτοι ὅτε μὴ ἐπιθυμεῖν ἡμᾶσ εἴρηκεν ὁ νόμοσ, πολὺ πλέον πείσαιμ’ ἂν ὑμᾶσ ὅτι τῶν ἐπιθυμιῶν κρατεῖν δύναται ὁ λογισμόσ. ‐ Ὥσπερ καὶ τῶν κωλυτικῶν τῆσ δικαιοσύνησ παθῶν. ἐπεὶ τίνα τρόπον μονοφάγοσ τισ ὢν τὸ ἦθοσ καὶ γαστρίμαργοσ καὶ μέθυσοσ μεταπαιδεύεται, εἰ μὴ δῆλον ὅτι κύριόσ ἐστι τῶν παθῶν ὁ λογισμόσ̣ αὐτίκα γοῦν τῷ νόμῳ πολιτευόμενοσ, κἂν φιλάργυρόσ τισ ᾖ, βιάζεται τὸν ἑαυτοῦ τρόπον τοῖσ δεομένοισ δανείζων χωρὶσ τόκων, καὶ τὸ δάνειον τῶν ἑβδομάδων ἐνστασῶν χρεοκοπούμενοσ. κἂν φειδωλόσ τισ ᾖ, ὑπὸ τοῦ νόμου κρατεῖται διὰ τὸν λογισμὸν μήτε ἐπικαρπολογούμενοσ τοὺσ ἀμητοὺσ μήτε ἐπιρρωγολογούμενοσ τοὺσ ἀμπελῶνασ. ‐ Καὶ ἐπὶ τῶν ἑτέρων ἔστιν ἐπιγνῶναι τοῦτο, ὅτι τῶν παθῶν ἐστιν ὁ λογισμὸσ κρατῶν. ὁ γὰρ νόμοσ καὶ τῆσ πρὸσ γονεῖσ εὐνοίασ κρατεῖ μὴ καταπροδιδοὺσ τὴν ἀρετὴν δι’ αὐτοὺς καὶ τῆσ πρὸσ γαμετὴν φιλίασ ἐπικρατεῖ διὰ παρανομίαν αὐτὴν ἀπελέγχων. καὶ τῆσ τέκνων φιλίασ κυριεύει διὰ κακίαν αὐτὰ κολάζων καὶ τῆσ φίλων συνηθείασ δεσπόζει διὰ πονηρίαν αὐτοὺσ ἐξελέγχων. καὶ μὴ νομίσητε παράδοξον εἶναι, ὅπου γε καὶ ἔχθρασ ὁ λογισμὸσ ἐπικρατεῖν δύναται διὰ τὸν νόμον, μήτε δενδροτομῶν τὰ ἥμερα τῶν πολεμίων φυτά, τὰ δὲ τῶν ἐχθρῶν τοῖσ ἀπολέσασι διασώζων καὶ τὰ πεπτωκότα συνεγείρων. Καὶ τῶν βιαιοτέρων δὲ παθῶν ἐπικρατεῖν ὁ λογισμὸσ φαίνεται, φιλαρχίασ καὶ κενοδοξίασ καὶ ἀλαζονείασ καὶ μεγαλαυχίασ καὶ βασκανίασ. πάντα γὰρ ταῦτα τὰ κακοήθη πάθη ὁ σώφρων νοῦσ εἰσ ἀγαθὸν προτρέπων ἀπωθεῖται καὶ βιάζεται, ὥσπερ καὶ τὸν θυμόν. καὶ γὰρ τούτου δεσπόζει. θυμούμενόσ γέ τοι Μωσῆσ κατὰ Δαθὰν καὶ Ἀβειρὼν οὐ θυμῷ τι κατ’ αὐτῶν ἐποίησεν, ἀλλὰ λογισμῷ τὸν θυμὸν διῄτησεν. δυνατὸσ γὰρ ὁ σώφρων νοῦσ, ὡσ ἔφην, κατὰ τῶν παθῶν ἀριστεῦσαι καὶ τὰ μὲν αὐτῶν μεταθεῖναι, τὰ δὲ καὶ ἀκυρῶσαι. ἐπεὶ διατί ὁ πάνσοφοσ ἡμῶν πατὴρ Ἰακὼβ τοὺσ περὶ Συμεὼν καὶ Λευί̈ν αἰτιᾶται, μὴ λογισμῷ τοὺσ Σικιμίτασ ἐθνηδὸν ἀποσφάξαντασ λέγων. ἐπικατάρατοσ ὁ θυμὸσ αὐτῶν̣ εἰ μὴ γὰρ ἐδύνατο τοῦ θυμοῦ ὁ λογισμὸσ κρατεῖν, οὐκ ἂν εἶπεν οὕτωσ. ὁπηνίκα γὰρ ὁ Θεὸσ τὸν ἄνθρωπον κατεσκεύασε, τὰ πάθη αὐτοῦ καὶ τὰ ἤθη περιεφύτευσεν. ἡνίκα δὲ ἐπὶ πάντων τὸν ἱερὸν ἡγεμόνα νοῦν διὰ τῶν ἔνδον αἰσθητηρίων ἐνεθρόνισε, καί τούτῳ νόμον ἔδωκε, καθ’ ὃν πολιτευόμενοσ βασιλεύσει βασιλείαν σώφρονά τε καὶ δικαίαν καὶ ἀγαθὴν καὶ ἀνδρείαν. ‐ Πῶσ οὖν, εἴποι τισ ἄν, εἰ τῶν παθῶν ὁ λογισμὸσ κρατεῖ, λήθησ καὶ ἀγνοίασ οὐ κρατεῖ̣

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION