Septuagint, Prophetia Danielis 3:

(70인역 성경, 다니엘서 3:)

ΕΤΟΥΣ ὀκτωκαιδεκάτου Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺσ ἐποίησεν εἰκόνα χρυσῆν, ὕψοσ αὐτῆσ πήχεων ἑξήκοντα, εὖροσ αὐτῆσ πήχεων ἕξ, καὶ ἔστησεν αὐτὴν ἐν πεδίῳ Δεειρᾷ, ἐν χώρᾳ Βαβυλῶνοσ. καὶ ἀπέστειλε συναγαγεῖν τοὺσ ὑπάτουσ καὶ τοὺσ στρατηγοὺσ καὶ τοὺσ τοπάρχασ, ἡγουμένουσ τε καὶ τυράννουσ καὶ τοὺσ ἐπ’ ἐξουσιῶν καὶ πάντασ τοὺσ ἄρχοντασ τῶν χωρῶν ἐλθεῖν εἰσ τὰ ἐγκαίνια τῆσ εἰκόνοσ, ἣν ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύσ. καὶ συνήχθησαν οἱ τοπάρχαι, ὕπατοι, στρατηγοί, ἡγούμενοι, τύραννοι μεγάλοι, οἱ ἐπ’ ἐξουσιῶν καὶ πάντεσ οἱ ἄρχοντεσ τῶν χωρῶν εἰσ τὸν ἐγκαινισμὸν τῆσ εἰκόνοσ, ἣν ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύσ, καὶ εἱστήκεισαν ἐνώπιον τῆσ εἰκόνοσ. καὶ ὁ κήρυξ ἐβόα ἐν ἰσχύί̈. ὑμῖν λέγεται, λαοί, φυλαί, γλῶσσαι. ᾗ ἂν ὥρᾳ ἀκούσητε τῆσ φωνῆσ τῆσ σάλπιγγοσ, σύριγγόσ τε καὶ κιθάρασ, σαμβύκησ τε καὶ ψαλτηρίου, συμφωνίασ καὶ παντὸσ γένουσ μουσικῶν, πίπτοντεσ προσκυνεῖτε τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύσ. καὶ ὃσ ἂν μὴ πεσὼν προσκυνήσῃ, αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐμβληθήσεται εἰσ τὴν κάμινον τοῦ πυρὸσ τὴν καιομένην. καὶ ἐγένετο ὅταν ἤκουον οἱ λαοὶ τῆσ φωνῆσ τῆσ σάλπιγγοσ, σύριγγόσ τε καὶ κιθάρασ, σαμβύκησ τε καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίασ καὶ παντὸσ γένουσ μουσικῶν, πίπτοντεσ πάντεσ οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι, προσεκύνουν τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύσ. τότε προσήλθοσαν ἄνδρεσ Χαλδαῖοι καὶ διέβαλον τοὺσ Ἰουδαίους τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ. βασιλεῦ, εἰσ τοὺσ αἰῶνασ ζῆθι. σὺ βασιλεῦ, ἔθηκασ δόγμα πάντα ἄνθρωπον, ὃσ ἂν ἀκούσῃ τῆσ φωνῆσ τῆσ σάλπιγγοσ, σύριγγόσ τε καὶ κιθάρασ, σαμβύκησ καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίασ καὶ παντὸσ γένουσ μουσικῶν καὶ μὴ πεσὼν προσκυνήσῃ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ἐμβληθήσεται εἰσ τὴν κάμινον τοῦ πυρὸσ τὴν καιομένην. εἰσὶν ἄνδρεσ Ἰουδαῖοι, οὓσ κατέστησασ ἐπὶ τὰ ἔργα τῆσ χώρασ Βαβυλῶνοσ, Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, οἳ οὐχ ὑπήκουσαν, βασιλεῦ, τῷ δόγματί σου, τοῖσ θεοῖσ σου οὐ λατρεύουσι, καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησασ, οὐ προσκυνοῦσι. τότε Ναβουχοδονόσορ ἐν θυμῷ καὶ ὀργῇ εἶπεν ἀγαγεῖν τὸν Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγώ, καὶ ἤχθησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἀπεκρίθη Ναβουχοδονόσορ καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. εἰ ἀληθῶσ Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, τοῖσ θεοῖσ μου οὐ λατρεύετε καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησα, οὐ προσκυνεῖτε̣ νῦν οὖν εἰ ἔχετε ἑτοίμωσ, ἵνα ὡσ ἂν ἀκούσητε τῆσ φωνῆσ τῆσ σάλπιγγοσ, σύριγγόσ τε καὶ κιθάρασ, σαμβύκησ τε καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίασ καὶ παντὸσ γένουσ μουσικῶν, πεσόντεσ προσκυνήσητε τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἐποίησα. ἐὰν δὲ μὴ προσκυνήσητε, αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐμβληθήσεσθε εἰσ τὴν κάμινον τοῦ πυρὸσ τὴν καιομένην. καὶ τίσ ἐστι Θεόσ, ὃσ ἐξελεῖται ὑμᾶσ ἐκ τῶν χειρῶν μου̣ καὶ ἀπεκρίθησαν Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγὼ λέγοντεσ τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ. οὐ χρείαν ἔχομεν ἡμεῖσ περὶ τοῦ ρήματοσ τούτου ἀποκριθῆναί σοι. ἔστι γὰρ Θεὸσ ἡμῶν ἐν οὐρανοῖσ, ᾧ ἡμεῖσ λατρεύομεν, δυνατὸσ ἐξελέσθαι ἡμᾶσ ἐκ τῆσ καμίνου τοῦ πυρὸσ τῆσ καιομένησ, καὶ ἐκ τῶν χειρῶν σου, βασιλεῦ, ρύσεται ἡμᾶσ. καὶ ἐὰν μή, γνωστὸν ἔστω σοι, βασιλεῦ, ὅτι τοῖσ θεοῖσ σου οὐ λατρεύομεν καὶ τῇ εἰκόνι, ᾗ ἔστησασ, οὐ προσκυνοῦμεν. τότε Ναβουχοδονόσορ ἐπλήσθη θυμοῦ, καὶ ἡ ὄψισ τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἠλλοιώθη ἐπὶ Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγώ, καὶ εἶπεν ἐκκαῦσαι τὴν κάμινον ἑπταπλασίωσ, ἕωσ οὗ εἰσ τέλοσ ἐκκαῇ. καὶ ἄνδρασ ἰσχυροὺσ ἰσχύϊ εἶπε πεδήσαντασ τὸν Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγὼ ἐμβαλεῖν εἰσ τὴν κάμινον τοῦ πυρὸσ τὴν καιομένην. τότε οἱ ἄνδρεσ ἐκεῖνοι ἐπεδήθησαν σὺν τοῖσ σαραβάροισ αὐτῶν καὶ τιάραισ καὶ περικνημίσι καὶ ἐβλήθησαν εἰσ τὸ μέσον τῆσ καμίνου τοῦ πυρὸσ τῆσ καιομένησ, ἐπεὶ τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέωσ ὑπερίσχυσε καὶ ἡ κάμινοσ ἐξεκαύθη ἐκ περισσοῦ. καὶ οἱ τρεῖσ οὗτοι, Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγώ, ἔπεσον εἰσ μέσον τῆσ καμίνου τοῦ πυρὸσ τῆσ καιομένησ πεπεδημένοι. καὶ περιεπάτουν ἐν μέσῳ τῆσ φλογὸσ ὑμνοῦντεσ τὸν Θεὸν καὶ εὐλογοῦντεσ τὸν Κύριον. ̀ρ̀ν̀ρ̀ν————— ̀ρ̀ν̀ρ̀ν ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΖΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ · ΚΑΙ συστὰσ Ἀζαρίασ προσύξατο οὕτωσ καὶ ἀνοίξασ τὸ στόμα αὐτοῦ ἐν μέσῳ τοῦ πυρὸσ εἶπεν. Εὐλογητὸσ εἶ, Κύριε ὁ Θεὸσ τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετόσ, καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰσ τοὺσ αἰῶνασ, ὅτι δίκαιοσ εἶ ἐπὶ πᾶσιν, οἷσ ἐποίησασ ἡμῖν, καὶ πάντα τὰ ἔργα σου ἀληθινά, καὶ εὐθεῖαι αἱ ὁδοί σου, καὶ πᾶσαι αἱ κρίσεισ σου ἀλήθεια, καὶ κρίματα ἀληθείασ ἐποίησασ κατὰ πάντα, ἃ ἐπήγαγεσ ἡμῖν καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν τὴν τῶν πατέρων ἡμῶν Ἱερουσαλήμ, ὅτι ἐν ἀληθείᾳ καὶ κρίσει ἐπήγαγεσ ταῦτα πάντα, διὰ τὰσ ἁμαρτίασ ἡμῶν. ὅτι ἡμάρτομεν καὶ ἠνομήσαμεν ἀποστῆναι ἀπὸ σοῦ καὶ ἐξημάρτομεν ἐν πᾶσι καὶ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἠκούσαμεν, οὐδὲ συνετηρήσαμεν οὐδὲ ἐποιήσαμεν καθὼσ ἐνετείλω ἡμῖν, ἵνα εὖ ἡμῖν γένηται. καὶ πάντα, ὅσα ἐπήγαγεσ ἡμῖν καὶ πάντα ὅσα ἐποίησασ ἡμῖν, ἐν ἀληθινῇ κρίσει ἐποίησας καὶ παρέδωκασ ἡμᾶσ εἰσ χεῖρασ ἐχθρῶν ἀνόμων, ἐχθίστων ἀποστατῶν, καὶ βασιλεῖ ἀδίκῳ καὶ πονηροτάτῳ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν. καὶ νῦν οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀνοῖξαι τὸ στόμα. αἰσχύνη καὶ ὄνειδοσ ἐγενήθημεν τοῖσ δούλοισ σου καὶ τοῖσ σεβομένοισ σε. μὴ δὴ παραδῴησ ἡμᾶσ εἰσ τέλοσ διὰ τὸ ὄνομά σου καὶ μὴ διασκεδάσῃσ τὴν διαθήκην σου καὶ μὴ ἀποστήσῃσ τὸ ἔλεόσ σου ἀφ’ ἡμῶν διὰ Ἁβραὰμ τὸν ἠγαπημένον ὑπὸ σοῦ καὶ διὰ Ἰσαὰκ τὸν δοῦλόν σου καὶ Ἰσραὴλ τὸν ἅγιόν σου, οἷσ ἐλάλησασ πληθῦναι τὸ σπέρμα αὐτῶν ὡσ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡσ τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλοσ τῆσ θαλάσσησ. ὅτι, δέσποτα, ἐσμικρύνθημεν παρὰ πάντα τὰ ἔθνη καί ἐσμεν ταπεινοὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ σήμερον διὰ τὰσ ἁμαρτίασ ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ ἄρχων καὶ προφήτησ καὶ ἡγούμενοσ, οὐδὲ ὁλοκαύτωσισ οὐδὲ θυσία οὐδὲ προσφορὰ οὐδὲ θυμίαμα, οὐ τόποσ τοῦ καρπῶσαι ἐνώπιόν σου καὶ εὑρεῖν ἔλεοσ. ἀλλ’ ἐν ψυχῇ συντετριμμένῃ καὶ πνεύματι ταπεινώσεωσ προσδεχθείημεν ὡσ ἐν ὁλοκαυτώμασι κριῶν καὶ ταύρων καὶ ὡσ ἐν μυριάσιν ἀρνῶν πιόνων, οὕτωσ γενέσθω ἡ θυσία ἡμῶν ἐνώπιόν σου σήμερον καὶ ἐκτελέσαι ὄπισθέν σου, ὅτι οὐκ ἔσται αἰσχύνη τοῖσ πεποιθόσιν ἐπὶ σέ. καὶ νῦν ἐξακολουθοῦμεν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ καὶ φοβούμεθά σε καὶ ζητοῦμεν τὸ πρόσωπόν σου, μὴ καταισχύνῃσ ἡμᾶσ, ἀλλὰ ποίησον μεθ’ ἡμῶν κατὰ τὴν ἐπιείκειάν σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθοσ τοῦ ἐλέουσ σου καὶ ἐξελοῦ ἡμᾶσ κατὰ τὰ θαυμάσιά σου καὶ δὸσ δόξαν τῷ ὀνόματί σου, Κύριε. καὶ ἐντραπείησαν πάντεσ οἱ ἐνδεικνύμενοι τοῖσ δούλοισ σου κακὰ καὶ καταισχυνθείησαν ἀπὸ πάσησ δυναστείασ, καὶ ἡ ἰσχὺσ αὐτῶν συντριβείη. καὶ γνώτωσαν ὅτι σὺ εἶ Κύριοσ Θεὸσ μόνοσ καὶ ἔνδοξοσ ἐφ’ ὅλην τὴν οἰκουμένην. Καὶ οὐ διέλιπον οἱ ἐμβάλλοντεσ αὐτοὺσ ὑπηρέται τοῦ βασιλέωσ καίοντεσ τὴν κάμινον νάφθαν καὶ πίσσαν καὶ στυππίον καὶ κληματίδα. καὶ διεχεῖτο ἡ φλὸξ ἐπάνω τῆσ καμίνου ἐπὶ πήχεισ τεσσαρακονταεννέα. καὶ διώδευσε καὶ ἐνεπύρισεν οὕσ εὗρε περὶ τὴν κάμινον τῶν Χαλδαίων. ὁ δὲ ἄγγελοσ Κυρίου συγκατέβη ἅμα τοῖσ περὶ τὸν Ἀζαρίαν εἰσ τὴν κάμινον καὶ ἐξετίναξε τὴν φλόγα τοῦ πυρὸσ ἐκ τῆσ καμίνου καὶ ἐποίησε τὸ μέσον τῆσ καμίνου ὡσ πνεῦμα δρόσου διασυρίζον, καὶ οὐχ ἥψατο αὐτῶν τὸ καθόλου τὸ πῦρ καὶ οὐκ ἐλύπησεν οὐδὲ παρηνώχλησεν αὐτοῖσ. Τότε οἱ τρεῖσ ὡσ ἐξ ἑνὸσ στόματοσ ὕμνουν καὶ ἐδόξαζον καὶ ηὐλόγουν τὸν Θεὸν ἐν τῇ καμίνῳ λέγοντεσ. Εὐλογητὸσ εἶ, Κύριε ὁ Θεὸσ τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετὸσ καὶ ὑπερυψούμενοσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ, καὶ εὐλογημένον τὸ ὄνομα τῆσ δόξησ σου τὸ ἅγιον καὶ ὑπεραινετὸν καὶ ὑπερυψούμενον εἰσ πάντασ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογημένοσ εἶ ἐν τῷ ναῷ τῆσ ἁγίασ δόξησ σου καὶ ὑπερύμνητοσ καὶ ὑπερένδοξοσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογημένοσ εἶ ὁ ἐπιβλέπων ἀβύσσουσ, καθήμενοσ ἐπὶ Χερουβὶμ καὶ αἰνετὸσ καὶ ὑπερυψούμενοσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογημένοσ εἶ ἐπὶ θρόνου τῆσ βασιλείασ σου καὶ ὑπερύμνητοσ καὶ ὑπερυψούμενοσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογημένοσ εἶ ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὑμνητὸσ καὶ δεδοξασμένοσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, οὐρανοὶ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ἄγγελοι Κυρίου τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ὕδατα πάντα τὰ ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πᾶσαι αἱ δυνάμεισ Κυρίου τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ἥλιοσ καὶ σελήνη τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογείτω πᾶσ ὄμβροσ καὶ δρόσοσ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάντα τὰ πνεύματα τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πῦρ καὶ καῦμα τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. [ εὐλογεῖτε, ψῦχοσ καὶ καύσων τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, δρόσοι καὶ νιφετοὶ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ]. εὐλογεῖτε, νύκτεσ καὶ ἡμέραι τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, φῶσ καὶ σκότοσ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ψῦχοσ καὶ καῦμα, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάχναι καὶ χιόνεσ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ἀστραπαὶ καὶ νεφέλαι τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογείτω ἡ γῆ τὸν Κύριον. ὑμνείτω καὶ ὑπερυψούτω αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ὄρη καὶ βουνοὶ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάντα τά φυόμενα ἐν τῇ γῇ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, θάλασσα καὶ ποταμοί, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, αἱ πηγαί, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, κήτη καὶ πάντα τὰ κινούμενα ἐν τοῖσ ὕδασι, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάντα τά θηρία καὶ τὰ κτήνη, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, Ἰσραήλ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ἱερεῖσ Κυρίου, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, δοῦλοι Κυρίου, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πνεύματα καὶ ψυχαὶ δικαίων, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ὅσιοι καὶ ταπεινοὶ τῇ καρδίᾳ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, Ἀνανία, Ἀζαρία, Μισαήλ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ, ὅτι ἐξείλετο ἡμᾶσ ἐξ ᾅδου καὶ ἐκ χειρὸσ θανάτου ἔσωσεν ἡμᾶσ, ἐρρύσατο ἡμᾶσ ἐκ μέσου καμίνου καιομένησ φλογὸσ καὶ ἐκ μέσου πυρὸσ ἐρρύσατο ἡμᾶσ. ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι χρηστόσ, ὅτι εἰσ τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεοσ αὐτοῦ. εὐλογεῖτε, πάντεσ οἱ σεβόμενοι τὸν Κύριον τὸν Θεὸν τῶν θεῶν, ὑμνεῖτε καὶ ἐξομολογεῖσθε, ὅτι εἰσ τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεοσ αὐτοῦ. ———————————— Καὶ Ναβουχοδονόσορ ἤκουσεν ὑμνούντων αὐτῶν καὶ ἐθαύμασε καὶ ἐξανέστη ἐν σπουδῇ καὶ εἶπε τοῖσ μεγιστᾶσιν αὐτοῦ. οὐχὶ ἄνδρασ τρεῖσ ἐβάλομεν εἰσ τὸ μέσον τοῦ πυρὸσ πεπεδημένουσ̣ καὶ εἶπον τῷ βασιλεῖ. ἀληθῶσ, βασιλεῦ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. ἰδοὺ ἐγὼ ὁρῶ ἄνδρασ τέσσαρασ λελυμένουσ καὶ περιπατοῦντασ ἐν μέσῳ τοῦ πυρόσ, καὶ διαφθορὰ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖσ, καὶ ἡ ὅρασισ τοῦ τετάρτου ὁμοία υἱῷ Θεοῦ. τότε προσῆλθε Ναβουχοδονόσορ πρὸσ τὴν θύραν τῆσ καμίνου τοῦ πυρὸσ τῆσ καιομένησ καὶ εἶπε. Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, ἐξέλθετε καὶ δεῦτε. καὶ ἐξῆλθον Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγὼ ἐκ μέσου τοῦ πυρόσ. καὶ συνάγονται οἱ σατράπαι καὶ οἱ στρατηγοὶ καὶ οἱ τοπάρχαι καὶ οἱ δυνάσται τοῦ βασιλέωσ καὶ ἐθεώρουν τοὺσ ἄνδρασ ὅτι οὐκ ἐκυρίευσε τὸ πῦρ τοῦ σώματοσ αὐτῶν, καὶ ἡ θρὶξ τῆσ κεφαλῆσ αὐτῶν οὐκ ἐφλογίσθη, καὶ τὰ σαράβαρα αὐτῶν οὐκ ἠλλοιώθη, καὶ ὀσμὴ πυρὸσ οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖσ. καὶ ἀπεκρίθη Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺσ καὶ εἶπεν. εὐλογητὸσ ὁ Θεὸσ τοῦ Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, ὃσ ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ ἐξείλατο τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ, ὅτι ἐπεποίθεισαν ἐπ’ αὐτῷ καὶ τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέωσ ἠλλοίωσαν καὶ παρέδωκαν τὰ σώματα αὐτῶν εἰσ πῦρ, ὅπωσ μὴ λατρεύσωσι μηδὲ προσκυνήσωσι παντὶ θεῷ, ἀλλ’ ἢ τῷ Θεῷ αὐτῶν. καὶ ἐγὼ ἐκτίθεμαι δόγμα. πᾶσ λαόσ, φυλή, γλῶσσα, ἣ ἐὰν εἴπῃ βλασφημίαν κατὰ τοῦ Θεοῦ Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, εἰσ ἀπώλειαν ἔσονται καὶ οἱ οἶκοι αὐτῶν εἰσ διαρπαγήν, καθότι οὐκ ἔστι θεὸσ ἕτεροσ, ὅστισ δυνήσεται ρύσασθαι οὕτωσ. τότε ὁ βασιλεὺσ κατεύθυνε τὸν Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγὼ ἐν τῇ χώρᾳ Βαβυλῶνοσ καὶ ηὔξησεν αὐτοὺσ καὶ ἠξίωσεν. αὐτοὺσ ἡγεῖσθαι πάντων τῶν Ἰουδαίων τῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ. Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺσ πᾶσι τοῖσ λαοῖσ, φυλαῖσ καὶ γλώσσαισ τοῖσ οἰκοῦσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ. εἰρήνη ὑμῖν πληθυνθείη. τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα, ἃ ἐποίησε μετ’ ἐμοῦ ὁ Θεὸσ ὁ Ὕψιστοσ, ἤρεσεν ἐναντίον ἐμοῦ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν ὡσ μεγάλα καὶ ἰσχυρά. ἡ βασιλεία αὐτοῦ βασιλεία αἰώνιοσ καὶ ἡ ἐξουσία αὐτοῦ εἰσ γενεὰν καὶ γενεάν.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION