Septuagint, Liber Isaiae 57:

(70인역 성경, 이사야서 57:)

ΙΔΕΤΕ ὡσ ὁ δίκαιοσ ἀπώλετο, καὶ οὐδεὶσ ἐκδέχεται τῇ καρδίᾳ, καὶ ἄνδρεσ δίκαιοι αἴρονται, καὶ οὐδεὶσ κατανοεῖ. ἀπὸ γὰρ προσώπου ἀδικίασ ἦρται ὁ δίκαιοσ. ἔσται ἐν εἰρήνῃ ἡ ταφὴ αὐτοῦ, ᾖρται ἐκ τοῦ μέσου ὑμεῖσ δὲ προσαγάγετε ὧδε, υἱοὶ ἄνομοι, σπέρμα μοιχῶν καὶ πόρνησ. ἐν τίνι ἐνετρυφήσατε̣ καὶ ἐπὶ τίνα ἠνοίξατε τὸ στόμα ὑμῶν̣ καὶ ἐπὶ τίνα ἐχαλάσατε τὴν γλῶσσαν ὑμῶν̣ οὐχ ὑμεῖσ ἐστε τέκνα ἀπωλείασ̣ σπέρμα ἄνομον̣ οἱ παρακαλοῦντεσ εἴδωλα ὑπὸ δένδρα δασέα, σφάζοντεσ τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν ταῖσ φάραγξιν ἀναμέσον τῶν πετρῶν. ἐκείνη σου ἡ μερίσ, οὗτόσ σου ὁ κλῆροσ, κἀκείνοισ ἐξέχεασ σπονδὰσ κἀκείνοισ ἀνήνεγκασ θυσίασ. ἐπὶ τούτοισ οὖν οὐκ ὀργισθήσομαι̣ ἐπ̓ ὄροσ ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, ἐκεῖ σου ἡ κοίτη, καὶ ἐκεῖ ἀνεβίβασασ θυσίασ σου. καὶ ὀπίσω τῶν σταθμῶν τῆσ θύρασ σου ἔθηκασ μνημόσυνά σου. ᾤου ὅτι ἐὰν ἀπ̓ ἐμοῦ ἀποστῇσ, πλεῖόν τι ἕξεισ. ἠγάπησασ τοὺσ κοιμωμένουσ μετὰ σοῦ καὶ ἐπλήθυνασ τὴν πορνείαν σου μετ̓ αὐτῶν καὶ πολλοὺσ ἐποίησασ τοὺσ μακρὰν ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπέστειλασ πρέσβεισ ὑπὲρ τὰ ὅριά σου καὶ ἀπέστρεψασ καὶ ἐταπεινώθησ ἕωσ ᾅδου. ταῖσ πολιοδίαισ σου ἐκοπίασασ καὶ οὐκ εἶπασ. παύσομαι ἐνισχύουσα, ὅτι ἔπραξασ ταῦτα, διὰ τοῦτο οὐ κατεδεήθησ μου σύ. τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθησ καὶ ἐψεύσω με καὶ οὐκ ἐμνήσθησ μου, οὐδὲ ἔλαβέσ με εἰσ τὴν διάνοιαν οὐδὲ εἰσ τὴν καρδίαν σου̣ καὶ ἐγώ σε ἰδὼν παρορῶ, καὶ ἐμὲ οὐκ ἐφοβήθησ. καὶ ἐγὼ ἀπαγγελῶ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὰ κακά σου, ἃ οὐκ ὠφελήσει σε. ὅταν ἀναβοήσῃσ, ἐξελέσθωσάν σε ἐν τῇ θλίψει σου. τούτουσ γὰρ πάντασ ἄνεμοσ λήψεται καὶ ἀποίσει καταιγίσ. οἱ δὲ ἀντεχόμενοί μου κτήσονται γῆν καὶ κληρονομήσουσι τὸ ὄροσ τὸ ἅγιόν μου. καὶ ἐροῦσι. καθαρίσατε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ὁδοὺσ καὶ ἄρατε σκῶλα ἀπὸ τῆσ ὁδοῦ τοῦ λαοῦ μου. ‐ Τάδε λέγει Κύριοσ ὁ Ὕψιστοσ, ὁ ἐν ὑψηλοῖσ κατοικῶν τὸν αἰῶνα, ἅγιοσ ἐν ἁγίοισ ὄνομα αὐτῷ, Κύριοσ Ὕψιστοσ ἐν ἁγίοισ ἀναπαυόμενοσ καὶ ὀλιγοψύχοισ διδοὺσ μακροθυμίαν καὶ διδοὺσ ζωὴν τοῖσ συντετριμμένοισ τὴν καρδίαν. οὐκ εἰσ τὸν αἰῶνα ἐκδικήσω ὑμᾶσ, οὐδὲ διαπαντὸσ ὀργισθήσομαι ὑμῖν. πνεῦμα γὰρ παῤ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ πνοὴν πᾶσαν ἐγὼ ἐποίησα. δἰ ἁμαρτίαν βραχύ τι ἐλύπησα αὐτὸν καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ̓ αὐτοῦ, καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐπορεύθη στυγνὸσ ἐν ταῖσ ὁδοῖσ αὐτοῦ. τὰσ ὁδοὺσ αὐτοῦ ἑώρακα καὶ ἰασάμην αὐτὸν καὶ παρεκάλεσα αὐτὸν καὶ ἔδωκα αὐτῷ παράκλησιν ἀληθινήν, εἰρήνην ἐπ̓ εἰρήνῃ τοῖσ μακρὰν καὶ τοῖσ ἐγγὺσ οὖσι. καὶ εἶπε Κύριοσ. ἰάσομαι αὐτούσ, οἱ δὲ ἄδικοι οὕτωσ κλυδωνισθήσονται καὶ ἀναπαύσασθαι οὐ δυνήσονται. οὐκ ἔστι χαίρειν τοῖσ ἀσεβέσιν, εἶπε Κύριοσ ὁ Θεόσ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION