Septuagint, Liber Sirach 10:

(70인역 성경, Liber Sirach 10:)

ΚΡΙΤΗΣ σοφὸσ παιδεύσει τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται. κατὰ τὸν κριτὴν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ οὕτωσ καὶ οἱ λειτουργοὶ αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆσ πόλεωσ πάντεσ οἱ κατοικοῦντεσ αὐτήν. βασιλεὺσ ἀπαίδευτοσ ἀπολεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ πόλισ οἰκισθήσεται ἐν συνέσει δυναστῶν. ἐν χειρὶ Κυρίου ἐξουσία τῆσ γῆσ, καὶ τὸν χρήσιμον ἐγερεῖ εἰσ καιρὸν ἐπ̓ αὐτῆσ. ἐν χειρὶ Κυρίου εὐοδία ἀνδρόσ, καὶ προσώπῳ γραμματέωσ ἐπιθήσει δόξαν αὐτοῦ. Ἐπὶ παντὶ ἀδικήματι μὴ μηνιάσῃσ τῷ πλησίον καὶ μὴ πρᾶσσε μηδὲν ἐν ἔργοισ ὕβρεωσ. μισητὴ ἔναντι Κυρίου καὶ ἀνθρώπων ὑπερηφανία, καὶ ἐξ ἀμφοτέρων πλημμελήσει ἄδικα. βασιλεία ἀπὸ ἔθνουσ εἰσ ἔθνοσ μετάγεται διὰ ἀδικίασ καὶ ὕβρεισ καὶ χρήματα. τί ὑπερηφανεύεται γῆ καὶ σποδόσ̣ ὅτι ἐν ζωῇ ἔρριψα τὰ ἐνδόσθια αὐτοῦ. μακρὸν ἀρρώστημα σκώπτει ἰατρόσ. καὶ βασιλεὺσ σήμερον, καὶ αὔριον τελευτήσει. ἐν γὰρ τῷ ἀποθανεῖν ἄνθρωπον κληρονομήσει ἑρπετὰ καὶ θηρία καὶ σκώληκασ. ἀρχὴ ὑπερηφανίασ ἀνθρώπου ἀφισταμένου ἀπὸ Κυρίου, καὶ ἀπὸ τοῦ ποιήσαντοσ αὐτὸν ἀπέστη ἡ καρδία αὐτοῦ. ὅτι ἀρχὴ ὑπερηφανίασ ἁμαρτία, καὶ ὁ κρατῶν αὐτῆσ ἐξομβρήσει βδέλυγμα. διὰ τοῦτο παρεδόξασε Κύριοσ τὰσ ἐπαγωγὰσ καὶ κατέστρεψεν εἰσ τέλοσ αὐτούσ. θρόνουσ ἀρχόντων καθεῖλεν ὁ Κύριοσ καὶ ἐκάθισε πρᾳεῖσ ἀντ̓ αὐτῶν. ρίζασ ἐθνῶν ἐξέτιλεν ὁ Κύριοσ καὶ ἐφύτευσε ταπεινοὺσ ἀντ̓ αὐτῶν. χώρασ ἐθνῶν κατέστρεψεν ὁ Κύριοσ καὶ ἀπώλεσεν αὐτὰσ ἕωσ θεμελίων γῆσ. ἐξήρανεν ἐξ αὐτῶν καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺσ καὶ κατέπαυσεν ἀπὸ γῆσ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν. οὐκ ἔκτισται ἀνθρώποισ ὑπερηφανία, οὐδὲ ὀργὴ θυμοῦ γεννήμασι γυναικῶν. Σπέρμα ἔντιμον ποῖον̣ σπέρμα ἀνθρώπου. σπέρμα ἔντιμον ποῖον̣ οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον. σπέρμα ἄτιμον ποῖον̣ σπέρμα ἀνθρώπου. σπέρμα ἄτιμον ποῖον̣ οἱ παραβαίνοντεσ ἐντολάσ. ἐν μέσῳ ἀδελφῶν ὁ ἡγούμενοσ αὐτῶν ἔντιμοσ, καὶ οἱ φοβούμενοι Κύριον ἐν ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ. πλούσιοσ καὶ ἔνδοξοσ καὶ πτωχόσ, τὸ καύχημα αὐτῶν φόβοσ Κυρίου. οὐ δίκαιον ἀτιμάσαι πτωχὸν συνετόν, καὶ οὐ καθήκει δοξάσαι ἄνδρα ἁμαρτωλόν. μεγιστὰν καὶ κριτὴσ καὶ δυνάστησ δοξασθήσεται, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτῶν τισ μείζων τοῦ φοβουμένου τὸν Κύριον. οἰκέτῃ σοφῷ ἐλεύθεροι λειτουργήσουσι, καὶ ἀνὴρ ἐπιστήμων οὐ γογγύσει. Μὴ σοφίζου ποιῆσαι τὸ ἔργον σου καὶ μὴ δοξάζου ἐν καιρῷ στενοχωρίασ σου. κρείσσων ἐργαζόμενοσ καὶ περισσεύων ἐν πᾶσιν ἢ περιπατῶν δοξαζόμενοσ καὶ ἀπορῶν ἄρτων. τέκνον, ἐν πραΰτητι δόξασον τὴν ψυχήν σου καὶ δὸσ αὐτῇ τιμὴν κατὰ τὴν ἀξίαν αὐτῆσ. τὸν ἁμαρτάνοντα εἰσ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίσ δικαιώσει̣ καὶ τίσ δοξάσει τὸν ἀτιμάζοντα τὴν ζωὴν αὐτοῦ̣ πτωχὸσ δοξάζεται δἰ ἐπιστήμην αὐτοῦ, καὶ πλούσιοσ δοξάζεται διὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ. ὁ δεδοξασμένοσ ἐν πτωχείᾳ, καὶ ἐν πλούτῳ ποσαχῶσ̣ καὶ ὁ ἄδοξοσ ἐν πλούτῳ, καὶ ἐν πτωχείᾳ ποσαχῶσ̣

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION