Septuagint, Liber Proverbiorum 23:

(70인역 성경, 잠언 23:)

ΕΑΝ καθίσῃσ δειπνεῖν ἐπὶ τραπέζησ δυναστῶν, νοητῶσ νόει τὰ παρατιθέμενά σοι καὶ ἐπίβαλλε τὴν χεῖρά σου, εἰδὼσ ὅτι τοιαῦτά σε δεῖ παρασκευάσαι. εἰ δὲ ἀπληστότεροσ εἶ, μὴ ἐπιθύμει τῶν ἐδεσμάτων αὐτοῦ, ταῦτα γὰρ ἔχεται ζωῆσ ψευδοῦσ. μὴ παρεκτείνου πένησ ὢν πλουσίῳ, τῇ δὲ σῇ ἐννοίᾳ ἀπόσχου. ἐὰν ἐπιστήσῃσ τὸ σὸν ὄμμα πρὸσ αὐτόν, οὐδαμοῦ φανεῖται. κατεσκεύασται γὰρ αὐτῷ πτέρυγεσ ὥσπερ ἀετοῦ, καὶ ὑποστρέφει εἰσ τὸν οἶκον τοῦ προεστηκότοσ αὐτοῦ. μὴ συνδείπνει ἀνδρὶ βασκάνῳ, μηδὲ ἐπιθύμει τῶν βρωμάτων αὐτοῦ. ὃν τρόπον γὰρ εἴ τισ καταπίοι τρίχα, οὕτωσ ἐσθίει καὶ πίνει. μηδὲ πρόσ σε εἰσαγάγῃσ αὐτὸν καὶ φάγῃσ τὸν ψωμόν σου μετ̓ αὐτοῦ. ἐξεμέσει γὰρ αὐτὸν καὶ λυμανεῖται τοὺσ λόγουσ σου τοὺσ καλούσ. εἰσ ὦτα ἄφρονοσ μηδὲν λέγε, μήποτε μυκτηρίσῃ τοὺσ συνετοὺσ λόγουσ σου. μὴ μεταθῇσ ὅρια αἰώνια, εἰσ δὲ κτῆμα ὀρφανῶν μὴ εἰσέλθῃσ. ὁ γὰρ λυτρούμενοσ αὐτοὺσ Κύριοσ κραταιόσ ἐστι καὶ κρινεῖ τὴν κρίσιν αὐτῶν μετὰ σοῦ. δὸσ εἰσ παιδείαν τὴν καρδίαν σου, τὰ δὲ ὦτά σου ἑτοίμασον λόγοισ αἰσθήσεωσ. μὴ ἀπόσχῃ νήπιον παιδεύειν, ὅτι ἐὰν πατάξῃσ αὐτὸν ράβδῳ, οὐ μὴ ἀποθάνῃ. σὺ μὲν γὰρ πατάξεισ αὐτὸν ράβδῳ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ θανάτου ρύσῃ. υἱέ, ἐὰν σοφὴ γένηταί σου ἡ καρδία, εὐφρανεῖσ καὶ τὴν ἐμὴν καρδίαν, καὶ ἐνδιατρίψει λόγοισ τὰ σὰ χείλη πρὸσ τὰ ἐμὰ χείλη, ἐὰν ὀρθὰ ὦσι. μὴ ζηλούτω ἡ καρδία σου ἁμαρτωλούσ, ἀλλὰ ἐν φόβῳ Κυρίου ἴσθι ὅλην τὴν ἡμέραν. ἐὰν γὰρ τηρήσῃσ αὐτά, ἔσται σοι ἔκγονα, ἡ δὲ ἐλπίσ σου οὐκ ἀποστήσεται. ἄκουε, υἱέ, καὶ σοφὸσ γίνου, καὶ κατεύθυνε ἐννοίασ σῆσ καρδίασ. μὴ ἴσθι οἰνοπότησ, μηδὲ ἐκτείνου συμβουλαῖσ κρεῶν τε ἀγορασμοῖσ. πᾶσ γὰρ μέθυσοσ καὶ πορνοκόποσ πτωχεύσει, καὶ ἐνδύσεται διερρηγμένα καὶ ρακώδη πᾶσ ὑπνώδησ. ἄκουε, υἱέ, πατρὸσ τοῦ γεννήσαντόσ σε καὶ μὴ καταφρόνει ὅτι γεγήρακέ σου ἡ μήτηρ. ἀλήθειαν κτῆσαι καὶ μὴ ἀπώσῃ σοφίαν καὶ παιδείαν καὶ σύνεσιν. καλῶσ ἐκτρέφει πατὴρ δίκαιοσ, ἐπὶ δὲ υἱῷ σοφῷ εὐφραίνεται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ. εὐφραινέσθω ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ ἐπὶ σοί, καὶ χαιρέτω ἡ τεκοῦσά σε. δόσ μοι, υἱέ, σὴν καρδίαν, οἱ δὲ σοὶ ὀφθαλμοὶ ἐμὰσ ὁδοὺσ τηρείτωσαν. πίθοσ γὰρ τετρημένοσ ἐστὶν ἀλλότριοσ οἶκοσ, καὶ φρέαρ στενὸν ἀλλότριον. οὗτοσ γὰρ συντόμωσ ἀπολεῖται, καὶ πᾶσ παράνομοσ ἀναλωθήσεται. τίνι οὐαί̣ τίνι θόρυβοσ̣ τίνι κρίσεισ̣ τίνι δὲ ἀηδίαι καὶ λέσχαι̣ τίνι συντρίμματα διακενῆσ̣ τίνοσ πελιδνοὶ οἱ ὀφθαλμοί̣ οὐ τῶν ἐγχρονιζόντων ἐν οἴνοισ̣ οὐ τῶν ἰχνευόντων ποῦ πότοι γίνονται̣ μὴ μεθύσκεσθε ἐν οἴνοισ, ἀλλὰ ὁμιλεῖτε ἀνθρώποισ δικαίοισ καὶ ὁμιλεῖτε ἐν περιπάτοισ. ἐὰν γὰρ εἰσ τὰσ φιάλασ καὶ τὰ ποτήρια δῷσ τοὺσ ὀφθαλμούσ σου, ὕστερον περιπατήσεισ γυμνότεροσ ὑπέρου. τὸ δὲ ἔσχατον ὥσπερ ὑπὸ ὄφεωσ πεπληγὼσ ἐκτείνεται, καὶ ὥσπερ ὑπὸ κεράστου διαχεῖται αὐτῷ ὁ ἰόσ. οἱ ὀφθαλμοί σου ὅταν ἴδωσιν ἀλλοτρίαν, τὸ στόμα σου τότε λαλήσει σκολιά, καὶ κατακείσῃ ὥσπερ ἐν καρδίᾳ θαλάσσησ καὶ ὥσπερ κυβερνήτησ ἐν πολλῷ κλύδωνι. ἐρεῖσ δέ. τύπτουσί με καὶ οὐκ ἐπόνεσα, καὶ ἐνέπαιξάν μοι, ἐγὼ δὲ οὐκ ᾔδειν. πότε ὄρθροσ ἔσται, ἵνα ἐλθὼν ζητήσω μεθ̓ ὧν συνελεύσομαι̣

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION