Septuagint, Liber Psalmorum 34:

(70인역 성경, 시편 34:)

Τῷ Δαυί̈δ. ‐ ̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν ΔΙΚΑΣΟΝ, Κύριε, τοὺσ ἀδικοῦντάσ με, πολέμησον τοὺσ πολεμοῦντάσ με. ἐπιλαβοῦ ὅπλου καὶ θυρεοῦ καὶ ἀνάστηθι εἰσ τὴν βοήθειάν μου, ἔκχεον ῥομφαίαν καὶ σύγκλεισον ἐξ ἐναντίασ τῶν καταδιωκόντων με. εἶπον τῇ ψυχῇ μου. Σωτηρία σού εἰμι ἐγώ. αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντεσ τὴν ψυχήν μου, ἀποστραφήτωσαν εἰσ τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ λογιζόμενοί μοι κακά. γενηθήτωσαν ὡσεὶ χνοῦσ κατὰ πρόσωπον ἀνέμου, καὶ ἄγγελοσ Κυρίου ἐκθλίβων αὐτούσ. γενηθήτω ἡ ὁδὸσ αὐτῶν σκότοσ καὶ ὀλίσθημα, καὶ ἄγγελοσ Κυρίου καταδιώκων αὐτούσ. ὅτι δωρεὰν ἔκρυψάν μοι διαφθορὰν παγίδοσ αὐτῶν, μάτην ὠνείδισαν τὴν ψυχήν μου. ἐλθέτω αὐτῷ παγίσ, ἣν οὐ γινώσκει, καὶ ἡ θήρα, ἣν ἔκρυψε, συλλαβέτω αὐτόν, καὶ ἐν τῇ παγίδι πεσεῖται ἐν αὐτῇ. ἡ δὲ ψυχή μου ἀγαλλιάσεται ἐπὶ τῷ Κυρίῳ, τερφθήσεται ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ αὐτοῦ. πάντα τὰ ὀστᾶ μου ἐροῦσι. Κύριε, τίσ ὅμοιόσ σοι̣ ρυόμενοσ πτωχὸν ἐκ χειρὸσ στερεωτέρων αὐτοῦ καὶ πτωχὸν καὶ πένητα ἀπὸ τῶν διαρπαζόντων αὐτόν. ἀναστάντεσ μοι μάρτυρεσ ἄδικοι, ἃ οὐκ ἐγίνωσκον, ἐπηρώτων με. ἀνταπεδίδοσάν μοι πονηρὰ ἀντὶ ἀγαθῶν καὶ ἀτεκνίαν τῇ ψυχῇ μου. ἐγὼ δὲ ἐν τῷ αὐτοὺσ παρενοχλεῖν μοι ἐνεδυόμην σάκκον καὶ ἐταπείνουν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου, καὶ ἡ προσευχή μου εἰσ κόλπον μου ἀποστραφήσεται. ὡσ πλησίον, ὡσ ἀδελφῷ ἡμετέρῳ οὕτωσ εὐηρέστουν. ὡσ πενθῶν καὶ σκυθρωπάζων, οὕτωσ ἐταπεινούμην. καὶ κατ̓ ἐμοῦ εὐφράνθησαν καὶ συνήχθησαν, συνήχθησαν ἐπ̓ ἐμὲ μάστιγεσ, καὶ οὐκ ἔγνων, διεσχίσθησαν καὶ οὐ κατενύγησαν. ἐπείρασάν με, ἐξεμυκτήρισάν με μυκτηρισμῷ, ἔβρυξαν ἐπ’ ἐμὲ τοὺσ ὀδόντασ αὐτῶν. Κύριε, πότε ἐπόψῃ̣ ἀποκατάστησον τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῆσ κακουργίασ αὐτῶν, ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου. ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἐκκλησίᾳ πολλῇ, ἐν λαῷ βαρεῖ αἰνέσω σε. μὴ ἐπιχαρείησάν μοι οἱ ἐχθραίνοντέσ μοι ἀδίκωσ, οἱ μισοῦντεσ με δωρεὰν καὶ διανεύοντεσ ὀφθαλμοῖσ. ὅτι ἐμοὶ μὲν εἰρηνικὰ ἐλάλουν καὶ ἐπ̓ ὀργὴν δόλουσ διελογίζοντο. καὶ ἐπλάτυναν ἐπ̓ ἐμὲ τὸ στόμα αὐτῶν, εἶπαν. εὖγε, εὖγε, εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν. εἶδεσ, Κύριε, μὴ παρασιωπήσῃσ, Κύριε, μὴ ἀποστῇσ ἀπ̓ ἐμοῦ. ἐξεγέρθητι, Κύριε, καὶ πρόσχεσ τῇ κρίσει μου, ὁ Θεόσ μου καὶ ὁ Κύριόσ μου, εἰσ τὴν δίκην μου. κρῖνόν με, Κύριε, κατὰ τὴν δικαιοσύνην σου, Κύριε ὁ Θεόσ μου, καὶ μὴ ἐπιχαρείησάν μοι. μὴ εἴποισαν ἐν καρδίαισ αὐτῶν. εὖγε, εὖγε τῇ ψυχῇ ἡμῶν. μηδὲ εἴποιεν. Κατεπίομεν αὐτόν. αἰσχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ἐπιχαίροντεσ τοῖσ κακοῖσ μου, ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ μεγαλοῤῥημονοῦντεσ ἐπ̓ ἐμέ. ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφρανθήτωσαν οἱ θέλοντεσ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ εἰπάτωσαν διαπαντόσ. μεγαλυνθήτω ὁ Κύριοσ, οἱ θέλοντεσ τὴν εἰρήνην τοῦ δούλου αὐτοῦ. καὶ ἡ γλῶσσά μου μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου, ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαινόν σου.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION