Septuagint, Liber Psalmorum 9:

(70인역 성경, 시편 9:)

Εἰσ τὸ τέλοσ, ὑπὲρ τῶν κρυφίων τοῦ υἱοῦ. ψαλμὸσ τῷ Δαυί̈δ. ‐ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΑΙ σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, διηγήσομαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου. εὐφρανθήσομαι καὶ ἀγαλλιάσομαι ἐν σοί, ψαλῶ τῷ ὀνόματί σου, Ὕψιστε. ἐν τῷ ἀποστραφῆναι τὸν ἐχθρόν μου εἰσ τὰ ὀπίσω, ἀσθενήσουσι καὶ ἀπολοῦνται ἀπὸ προσώπου σου, ὅτι ἐποίησασ τὴν κρίσιν μου καὶ τὴν δίκην μου, ἐκάθισασ ἐπὶ θρόνου ὁ κρίνων δικαιοσύνην. ἐπετίμησασ ἔθνεσι, καὶ ἀπώλετο ὁ ἀσεβήσ. τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐξήλειψασ εἰσ τὸν αἰῶνα καὶ εἰσ τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνοσ. τοῦ ἐχθροῦ ἐξέλιπον αἱ ῥομφαῖαι εἰσ τέλοσ, καὶ πόλεισ καθεῖλεσ. ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ μετ̓ ἤχου, καὶ ὁ Κύριοσ εἰσ τὸν αἰῶνα μένει. ἡτοίμασεν ἐν κρίσει τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ αὐτὸσ κρινεῖ τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ, κρινεῖ λαοὺσ ἐν εὐθύτητι. καὶ ἐγένετο Κύριοσ καταφυγὴ τῷ πένητι, βοηθὸσ ἐν εὐκαιρίαισ ἐν θλίψεσι. καὶ ἐλπισάτωσαν ἐπὶ σοὶ οἱ γινώσκοντεσ τὸ ὄνομά σου, ὅτι οὐκ ἐγκατέλιπεσ τοὺσ ἐκζητοῦντάσ σε, Κύριε. ψάλατε τῷ Κυρίῳ, τῷ κατοικοῦντι ἐν Σιών, ἀναγγείλατε ἐν τοῖσ ἔθνεσι τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ, ὅτι ἐκζητῶν τὰ αἵματα αὐτῶν ἐμνήσθη, οὐκ ἐπελάθετο τῆσ κραυγῆσ τῶν πενήτων. ἐλέησόν με, Κύριε, ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, ὁ ὑψῶν με ἐκ τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου, ὅπωσ ἂν ἐξαγγείλω πάσασ τὰσ αἰνέσεισ σου ἐν ταῖσ πύλαισ τῆσ θυγατρὸσ Σιών. ἀγαλλιάσομαι ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου. ἐνεπάγησαν ἔθνη ἐν διαφθορᾷ, ᾗ ἐποίησαν, ἐν παγίδι ταύτῃ, ᾗ ἔκρυψαν, συνελήφθη ὁ ποὺσ αὐτῶν. γινώσκεται Κύριοσ κρίματα ποιῶν, ἐν τοῖσ ἔργοισ τῶν χειρῶν αὐτοῦ συνελήφθη ὁ ἁμαρτωλόσ. . ἀποστραφήτωσαν οἱ ἁμαρτωλοὶ εἰσ τὸν ᾅδην, πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐπιλανθανόμενα τοῦ Θεοῦ, ὅτι οὐκ εἰσ τέλοσ ἐπιλησθήσεται ὁ πτωχόσ, ἡ ὑπομονὴ τῶν πενήτων οὐκ ἀπολεῖται εἰσ τέλοσ. ἀνάστηθι, Κύριε, μὴ κραταιούσθω ἄνθρωποσ, κριθήτωσαν ἔθνη ἐνώπιόν σου. κατάστησον, Κύριε, νομοθέτην ἐπ̓ αὐτούσ, γνώτωσαν ἔθνη ὅτι ἄνθρωποί εἰσιν. . . Ἱνατί, Κύριε, ἀφέστηκασ μακρόθεν, ὑπερορᾷσ ἐν εὐκαιρίαισ ἐν θλίψεσιν̣ ἐν τῷ ὑπερηφανεύεσθαι τὸν ἀσεβῆ ἐμπυρίζεται ὁ πτωχόσ, συλλαμβάνονται ἐν διαβουλίοισ, οἷσ διαλογίζονται. ὅτι ἐπαινεῖται ὁ ἁμαρτωλὸσ ἐν ταῖσ ἐπιθυμίαισ τῆσ ψυχῆσ αὐτοῦ, καὶ ὁ ἀδικῶν ἐνευλογεῖται. παρώξυνε τὸν Κύριον ὁ ἁμαρτωλόσ. κατὰ τὸ πλῆθοσ τῆσ ὀργῆσ αὐτοῦ οὐκ ἐκζητήσει. οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸσ ἐνώπιον αὐτοῦ. βεβηλοῦνται αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ, ἀνταναιρεῖται τὰ κρίματά σου ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ κατακυριεύσει. εἶπε γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ. οὐ μὴ σαλευθῶ, ἀπὸ γενεᾶσ εἰσ γενεὰν ἄνευ κακοῦ. οὗ ἀρᾶσ τὸ στόμα αὐτοῦ γέμει καὶ πικρίασ καὶ δόλου, ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ κόποσ καὶ πόνοσ. ἐγκάθηται ἐνέδρᾳ μετὰ πλουσίων, ἐν ἀποκρύφοισ τοῦ ἀποκτεῖναι ἀθῷον. οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰσ τὸν πένητα ἀποβλέπουσιν. ἐνεδρεύει ἐν ἀποκρύφῳ ὡσ λέων ἐν τῇ μάνδρᾳ αὐτοῦ, ἐνεδρεύει τοῦ ἁρπάσαι πτωχόν, ἁρπάσαι πτωχὸν ἐν τῷ ἑλκύσαι αὐτόν. ἐν τῇ παγίδι αὐτοῦ ταπεινώσει αὐτόν, κύψει καὶ πεσεῖται ἐν τῷ αὐτὸν κατακυριεῦσαι τῶν πενήτων. εἶπε γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ. ἐπιλέλησται ὁ Θεόσ, ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ μὴ βλέπειν εἰσ τέλοσ. ἀνάστηθι, Κύριε ὁ Θεόσ μου, ὑψωθήτω ἡ χείρ σου, μὴ ἐπιλάθῃ τῶν πενήτων. ἕνεκεν τίνοσ παρώργισεν ὁ ἀσεβὴσ τὸν Θεόν̣ εἶπε γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ. οὐκ ἐκζητήσει. βλέπεισ, ὅτι σὺ πόνον καὶ θυμὸν κατανοεῖσ τοῦ παραδοῦναι αὐτοὺσ εἰσ χεῖράσ σου. σοὶ ἐγκαταλέλειπται ὁ πτωχόσ, ὀρφανῷ σὺ ᾖσθα βοηθόσ. σύντριψον τὸν βραχίονα τοῦ ἁμαρτωλοῦ καὶ πονηροῦ, ζητηθήσεται ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ. βασιλεύσει Κύριοσ εἰσ τὸν αἰῶνα καὶ εἰσ τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνοσ, ἀπολεῖσθε ἔθνη ἐκ τῆσ γῆσ αὐτοῦ. τὴν ἐπιθυμίαν τῶν πενήτων εἰσήκουσε Κύριοσ, τὴν ἑτοιμασίαν τῆσ καρδίασ αὐτῶν προσέσχε τὸ οὖσ σου κρῖναι ὀρφανῷ καὶ ταπεινῷ, ἵνα μὴ προσθῇ ἔτι μεγαλαυχεῖν ἄνθρωποσ ἐπὶ τῆσ γῆσ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION