Septuagint, Liber Maccabees III 3:

(70인역 성경, Liber Maccabees III 3:)

Α καὶ μεταλαμβάνων ὁ δυσσεβὴσ ἐπὶ τοσοῦτον ἐχόλησεν, ὥστε οὐ μόνον τοῖσ κατ’ Ἀλεξάνδρειαν διοργίζεσθαι, ἀλλὰ καὶ τοῖσ ἐν τῇ χώρᾳ βαρυτέρωσ ἐναντιωθῆναι καὶ προστάξαι σπεύσαντασ συναγαγεῖν πάντασ ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ χειρίστῳ μόρῳ τοῦ ζῆν μεταστῆσαι. τούτων δὲ οἰκονομουμένων φήμη δυσμενὴσ ἐξηχεῖτο κατὰ τοῦ γένουσ ἀνθρώποισ συμφρονοῦσιν εἰσ κακοποίησιν, ἀφορμῆσ διδομένησ εἰσ διάθεσιν, ὡσ ἂν ἀπὸ τῶν νομίμων αὐτοὺσ κωλυόντων. οἱ δὲ Ἰουδαῖοι τὴν μὲν πρὸσ τοὺσ βασιλεῖσ εὔνοιαν καὶ πίστιν ἀδιάστροφον ἦσαν διαφυλάσσοντεσ, σεβόμενοι δὲ τὸν Θεὸν καὶ τῷ τούτου νόμῳ πολιτευόμενοι χωρισμὸν ἐποίουν ἐπὶ τῷ κατὰ τὰσ τροφάσ, δι’ ἣν αἰτίαν ἐνίοισ ἀπεχθεῖσ ἐφαίνοντο. τῇ δὲ τῶν δικαίων εὐπραξίᾳ κοσμοῦντεσ τὴν συναναστροφὴν ἅπασιν ἀνθρώποισ εὐδόκιμοι καθειστήκεισαν. τὴν μὲν οὖν περὶ τοῦ γένουσ ἐν πᾶσι θρυλουμένην εὐπραξίαν οἱ ἀλλόφυλοι οὐδαμῶσ διηριθμήσαντο, τὴν δὲ περὶ τῶν προσκυνήσεων καὶ τροφῶν διάστασιν ἐθρύλουν, φάσκοντεσ μήτε τῷ βασιλεῖ μήτε ταῖσ δυνάμεσιν ὁμοσπόνδουσ τοὺσ ἀνθρώπουσ γενέσθαι, δυσμενεῖσ δὲ εἶναι καὶ μέγα τι τοῖσ πράγμασιν ἐναντιουμένουσ. καὶ οὐ τῷ τυχόντι περιῆψαν ψόγῳ. οἱ δὲ κατὰ τὴν πόλιν Ἕλληνεσ οὐδὲν ἠδικημένοι, ταραχὴν ἀπροσδόκητον περὶ τοὺσ ἀνθρώπουσ θεωροῦντεσ καὶ συνδρομὰσ ἀπροσκόπτουσ γινομένασ, βοηθεῖν μὲν οὐκ ἔσθενον, τυραννικὴ γὰρ ἦν ἡ διάθεσισ, παρεκάλουν δὲ καὶ δυσφόρωσ εἶχον καὶ μεταπεσεῖσθαι ταῦτα ὑπελάμβανον. μὴ γὰρ οὕτωσ παροραθήσεσθαι τηλικοῦτο σύστεμα μηδὲν ἠγνοηκόσ. ἤδη δὲ καί τινεσ γείτονέσ τε καὶ φίλοι καὶ συμπραγματευόμενοι μυστικῶσ τινασ ἐπισπώμενοι, πίστεισ ἐδίδουν συνασπιεῖν καὶ πᾶν ἐκτενὲσ προσοίσεσθαι πρὸσ ἀντίληψιν. Ἐκεῖνοσ μὲν οὖν τῇ κατὰ τὸ παρὸν εὐημερίᾳ γεγαυρωμένοσ καὶ οὐ καθορῶν τὸ τοῦ μεγίστου Θεοῦ κράτοσ, ὑπολαμβάνων δὲ διηνεκῶσ ἐν τῇ αὐτῇ διαμένειν βουλῇ, ἔγραψε κατ’ αὐτῶν ἐπιστολὴν τήνδε. «Βασιλεὺσ Πτολεμαῖοσ Φιλοπάτωρ τοῖσ κατ’ Αἴγυπτον καὶ κατὰ τόπον στρατηγοῖσ καὶ στρατιώταισ χαίρειν καὶ ἐρρῶσθαι. ἔρρωμαι δὲ καὶ ἐγὼ αὐτὸσ καὶ τὰ πράγματα ἡμῶν. τῆσ εἰσ τὴν Ἀσίαν γενομένησ ἡμῖν ἐπιστρατείασ, ἧσ ἴστε καὶ αὐτοί, τῇ τῶν θεῶν πρὸσ ἡμᾶσ ἀπροπτώτῳ συμμαχίᾳ καὶ τῇ ἡμετέρᾳ δὲ ρώμῃ κατὰ λόγον ἐπ’ ἄριστον τέλοσ ἀχθείσησ, ἡγησάμεθα μὴ βίᾳ δόρατοσ, ἐπιεικείᾳ δὲ καὶ πολλῇ φιλανθρωπίᾳ τιθηνήσασθαι τὰ κατοικοῦντα Κοίλην Συρίαν καὶ Φοινίκην ἔθνη εὐ ποιῆσαί τε ἀσμένωσ. καὶ τοῖσ κατὰ πόλεσιν ἱεροῖσ ἀπονείμαντεσ προσόδουσ πλείστασ, προήχθημεν καὶ εἰσ τὰ Ἱεροσόλυμα ἀναβάντεσ τιμῆσαι τὸ ἱερὸν τῶν ἀλιτηρίων καὶ μηδέποτε ληγόντων τῆσ ἀνοίασ. οἱ δὲ λόγῳ μὲν τὴν ἡμετέραν ἀποδεξάμενοι παρουσίαν, τῷ δὲ πράγματι νόθωσ, προθυμηθέντων ἡμῶν εἰσελθεῖν εἰσ τὸν ναὸν αὐτῶν καὶ τοῖσ ἐκπρεπέσι καὶ καλλίστοισ ἀναθήμασι τιμῆσαι, τύφοισ φερόμενοι παλαιοτέροισ, εἶρξαν ἡμᾶσ τῆσ εἰσόδου, ἀπολειπόμενοι τῆσ ἡμετέρασ ἀλκῆσ δι’ ἣν ἔχομεν πρὸσ ἅπαντασ ἀνθρώπουσ φιλανθρωπίαν. τὴν δὲ αὐτῶν εἰσ ἡμᾶσ δυσμένειαν ἔκδηλον καθιστάντεσ, ὡσ μονώτατοι τῶν ἐθνῶν βασιλεῦσι καὶ τοῖσ ἑαυτῶν εὐεργέταισ ὑψαυχενοῦντεσ, οὐδὲν γνήσιον βούλονται φέρειν. ἡμεῖσ δὲ τῇ τούτων ἀνοίᾳ συμπεριενεχθέντεσ καὶ μετὰ νίκησ διακομισθέντεσ καὶ εἰσ τὴν Αἴγυπτον τοῖσ πᾶσιν ἔθνεσι φιλανθρώπωσ ἀπαντήσαντεσ καθὼσ ἔπρεπεν ἐποιήσαμεν. ἐν δὲ τούτοισ πρὸσ τοὺσ ὁμοφύλουσ αὐτῶν ἀμνησικακίαν ἅπασι γνωρίζοντεσ, διά τε τὴν συμμαχίαν καὶ τὰ πεπιστευμένα μετὰ ἁπλότητοσ αὐτοῖσ ἀρχῆθεν μύρια πράγματα τολμήσαντεσ ἐξαλλοιῶσαι, ἐβουλήθημεν καὶ πολιτείασ αὐτοὺσ Ἀλεξανδρέων καταξιῶσαι καὶ μετόχουσ τῶν ἀεὶ ἱερέων καταστῆσαι. οἱ δὲ τοὐναντίον ἐκδεχόμενοι καὶ τῇ συμφύτῳ κακοηθείᾳ τὸ καλὸν ἀπωσάμενοι, διηνεκῶσ δὲ εἰσ τὸ φαῦλον ἐκνεύοντεσ, οὐ μόνον ἀπεστρέψαντο τὴν ἀτίμητον πολιτείαν, ἀλλὰ καὶ βδελύσσονται λόγῳ τε καὶ σιγῇ τοὺσ ἐν αὐτοῖσ ὀλίγουσ πρὸσ ἡμᾶσ γνησίωσ διακειμένουσ, παρέκαστα ὑφορώμενοι διὰ τῆσ δυσκλεεστάτησ ἐμβιώσεωσ διὰ τάχουσ ἡμᾶσ καταστρέψαι τὰ κατορθώματα. διὸ καὶ τεκμηρίοισ καλῶσ πεπεισμένοι, τούτουσ κατὰ πάντα δυσνοεῖν ἡμῖν τρόπον καὶ προνοούμενοι μήποτε αἰφνιδίου μετέπειτα ταραχῆσ ἐνστάσησ ἡμῖν τοὺσ δυσσεβεῖσ τούτουσ κατὰ νώτου προδότασ καὶ βαρβάρουσ ἔχωμεν πολεμίους προστετάχαμεν ἅμα τῷ προσπεσεῖν τὴν ἐπιστολὴν τήνδε αὐθωρεὶ τοὺσ ἐννεμομένουσ σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοισ μετὰ ὕβρεων καὶ σκυλμῶν ἀποστεῖλαι πρὸσ ἡμᾶσ ἐν δεσμοῖσ σιδηροῖσ πάντοθεν κατακεκλεισμένουσ, εἰσ ἀνήκεστον καὶ δυσκλεῆ πρέποντα δυσμενέσι φόνον. τούτων γὰρ ὁμοῦ κολασθέντων, διειλήφαμεν εἰσ τὸν ἐπίλοιπον χρόνον τελείωσ ἡμῖν τὰ πράγματα ἐν εὐσταθείᾳ καὶ βελτίστῃ διαθέσει κατασταθήσεσθαι. ὃσ δι’ ἂν σκεπάσῃ τινὰ τῶν Ἰουδαίων ἀπὸ γηραιοῦ μέχρι νηπίου μέχρι τῶν ὑπομαστιδίων, αἰσχίσταισ βασάνοισ ἀποτυμπανισθήσεται πανοικί. μηνύειν δὲ τὸν βουλόμενον, ἐφ’ ᾧ τὴν οὐσίαν τοῦ ἐμπίπτοντοσ ὑπὸ τὴν εὔθυναν λήψεται καὶ ἐκ τοῦ βασιλικοῦ ἀργυρίου δραχμὰσ δισχιλίασ καὶ τῆσ ἐλευθερίασ τεύξεται καὶ στεφανωθήσεται. πᾶσ δὲ τόποσ, οὗ ἐὰν φωραθῇ τὸ σύνολον σκεπαζόμενοσ Ἰουδαῖοσ, ἄβατοσ καὶ πυριφλεγὴσ γινέσθω καὶ πάσῃ θνητῇ φύσει κατὰ πάντα ἄχρηστοσ φανήσεται εἰσ τὸν ἀεὶ χρόνον». Καὶ ὁ μὲν τῆσ ἐπιστολῆσ τύποσ οὕτωσ ἐγέγραπτο.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION