Septuagint, Liber Maccabees II 15:

(70인역 성경, Liber Maccabees II 15:)

Ο δὲ Νικάνωρ μεταλαβὼν τοὺσ περὶ τὸν Ἰούδαν ὄντασ ἐν τοῖσ κατὰ Σαμάρειαν τόποισ, ἐβουλεύσατο τῇ τῆσ καταπαύσεωσ ἡμέρᾳ μετὰ πάσησ ἀσφαλείασ αὐτοῖσ ἐπιβαλεῖν. τῶν δὲ κατ̓ ἀνάγκην συνεπομένων αὐτῷ Ἰουδαίων λεγόντων. μηδαμῶσ οὕτωσ ἀγρίωσ καὶ βαρβάρωσ ἀπολέσῃσ, δόξαν δὲ ἀπομέρισον τῇ προτετιμημένῃ ὑπὸ τοῦ πάντα ἐφορῶντοσ μεθ̓ ἁγιότητοσ ἡμέρᾳ. ὁ δὲ τρισαλιτήριοσ ἐπηρώτησεν. εἰ ἔστιν ἐν οὐρανῷ δυνάστησ ὁ προστεταχὼσ ἄγειν τὴν τῶν σαββάτων ἡμέραν̣ τῶν δὲ ἀποφηναμένων. ἔστιν ὁ Κύριοσ ζῶν αὐτὸσ ἐν οὐρανῷ δυνάστησ ὁ κελεύσασ ἀσκεῖν τὴν ἑβδομάδα. ὁ δὲ ἕτεροσ. κἀγώ, φησί, δυνάστησ ἐπὶ τῆσ γῆσ ὁ προστάσσων αἴρειν τὰ ὅπλα καὶ τὰσ βασιλικὰσ χρείασ ἐπιτελεῖν. ὅμωσ οὐ κατέσχεν ἐπιτελέσαι τὸ σχέτλιον αὐτοῦ βούλημα. καὶ ὁ μὲν Νικάνωρ μετὰ πάσησ ἀλαζονείασ ὑψαυχενῶν, διεγνώκει κοινὸν τῶν περὶ τὸν Ἰούδαν συστήσασθαι τρόπαιον. ὁ δὲ Μακκαβαῖοσ ἦν ἀδιαλείπτωσ πεποιθὼσ μετὰ πάσησ ἐλπίδοσ ἀντιλήψεωσ τεύξασθαι παρὰ τοῦ Κυρίου καὶ παρεκάλει τοὺσ σὺν αὐτῷ μὴ δειλιᾶν τὴν τῶν ἐθνῶν ἔφοδον, ἔχοντασ δὲ κατὰ νοῦν τὰ προγεγονότα αὐτοῖσ ἀπ̓ οὐρανοῦ βοηθήματα καὶ τανῦν προσδοκᾶν τὴν παρὰ τοῦ Παντοκράτοροσ ἐσομένην αὐτοῖσ νίκην καὶ βοήθειαν. καὶ παραμυθούμενοσ αὐτοὺσ ἐκ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν, προσυπομνήσασ δὲ αὐτοὺσ καὶ τοὺσ ἀγῶνασ, οὓσ ἦσαν ἐκτετελεκότεσ, προθυμοτέρουσ αὐτοὺσ κατέστησε. καὶ τοῖσ θυμοῖσ διεγείρασ αὐτοὺσ παρήγγειλεν ἅμα παρεπιδεικνὺσ τὴν τῶν ἐθνῶν ἀθεσίαν καὶ τὴν τῶν ὅρκων παράβασιν. ἕκαστον δὲ αὐτῶν καθοπλίσασ οὐ τὴν ἀσπίδων καὶ λογχῶν ἀσφάλειαν, ὡσ τὴν ἐν τοῖσ ἀγαθοῖσ λόγοισ παράκλησιν, καὶ προσεξηγησάμενοσ ὄνειρον ἀξιόπιστον ὕπερ τι πάντασ εὔφρανεν. ἦν δὲ ἡ τούτου θεωρία τοιάδε. Ὀνίαν τὸν γενόμενον ἀρχιερέα ἄνδρα καλὸν καὶ ἀγαθόν, αἰδήμονα μὲν τὴν ἀπάντησιν, πρᾷον δὲ τὸν τρόπον καὶ λαλιὰν προϊέμενον πρεπόντωσ καὶ ἐκ παιδὸσ ἐκμεμελητηκότα πάντα τὰ τῆσ ἀρετῆσ οἰκεῖα, τοῦτον τὰσ χεῖρασ προτείναντα κατεύχεσθαι τῷ παντὶ τῶν Ἰουδαίων συστήματι. εἶθ̓ οὕτωσ ἐπιφανῆναι ἄνδρα πολιᾷ καὶ δόξῃ διαφέροντα, θαυμαστὴν δέ τινα καὶ μεγαλοπρεπεστάτην εἶναι τὴν περὶ αὐτὸν ὑπεροχήν. ἀποκριθέντα δὲ τὸν Ὀνίαν εἰπεῖν. ὁ φιλάδελφοσ οὗτόσ ἐστιν ὁ πολλὰ προσευχόμενοσ περὶ τοῦ λαοῦ καὶ τῆσ ἁγίασ πόλεωσ Ἱερεμίασ ὁ τοῦ Θεοῦ προφήτησ. προτείναντα δὲ τὸν Ἱερεμίαν τὴν δεξιὰν παραδοῦναι τῷ Ἰούδᾳ ρομφαίαν χρυσῆν, διδόντα δὲ προσφωνῆσαι τάδε. λάβε τὴν ἁγίαν ρομφαίαν δῶρον παρὰ τοῦ Θεοῦ, δἰ ἧσ θραύσεισ τοὺσ ὑπεναντίουσ. παρακληθέντεσ δὲ τοῖσ Ἰούδα λόγοισ πάνυ καλοῖσ καὶ δυναμένοισ ἐπ̓ ἀρετὴν παρορμῆσαι καὶ ψυχὰσ νέων ἐπανορθῶσαι, διέγνωσαν μὴ στρατοπεδεύεσθαι, γενναίωσ δὲ ἐμφέρεσθαι καὶ μετὰ πάσησ εὐανδρίασ ἐμπλακέντεσ κρῖναι τὰ πράγματα, διὰ τὸ καὶ τὴν πόλιν καὶ τὰ ἅγια καὶ τὸ ἱερὸν κινδυνεύειν. ἦν γὰρ ὁ περὶ γυναικῶν καὶ τέκνων, ἔτι δὲ ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν ἐν ἥττονι μέρει κείμενοσ αὐτοῖσ ἀγών, μέγιστοσ δὲ καὶ πρῶτοσ ὁ περὶ τοῦ καθηγιασμένου ναοῦ φόβοσ. ἦν δὲ καὶ τοῖσ ἐν τῇ πόλει κατειλημμένοισ οὐ πάρεργοσ ἀγωνία ταρασσομένοισ τῆσ ἐν ὑπαίθρῳ προσβολῆσ. καὶ πάντων ἤδη προσδοκώντων τὴν ἐσομένην κρίσιν καὶ ἤδη συμμειξάντων τῶν πολεμίων καὶ τῆσ στρατιᾶσ ἐκταγείσησ καὶ τῶν θηρίων ἐπὶ μέροσ εὔκαιρον ἀποκατασταθέντων τῆσ τε ἵππου κατὰ κέρασ τεταγμένησ, συνιδὼν ὁ Μακκαβαῖοσ τὴν τῶν πληθῶν παρουσίαν καὶ τῶν ὅπλων τὴν ποικίλην παρασκευὴν τήν τε τῶν θηρίων ἀγριότητα, προτείνασ τὰσ χεῖρασ εἰσ τὸν οὐρανὸν ἐπεκαλέσατο τὸν τερατοποιὸν Κύριον, τὸν κατόπτην, γινώσκων ὅτι οὐκ ἔστι δἰ ὅπλων ἡ νίκη, καθὼσ δὲ ἂν αὐτῷ κριθείη, τοῖσ ἀξίοισ περιποιεῖται τὴν νίκην. ἔλεγε δὲ ἐπικαλούμενοσ τόνδε τὸν τρόπον. σὺ Δέσποτα, ἀπέστειλασ τὸν ἄγγελόν σου ἐπὶ Ἐζεκίου τοῦ βασιλέωσ τῆσ Ἰουδαίασ καὶ ἀνεῖλεν ἐκ τῆσ παρεμβολῆσ Σενναχηρεὶμ εἰσ ἑκατὸν ὀγδοηκονταπέντε χιλιάδασ. καὶ νῦν, δυνάστα τῶν οὐρανῶν, ἀπόστειλον ἄγγελον ἀγαθὸν ἔμπροσθεν ἡμῶν εἰσ δέοσ καὶ τρόμον. μεγέθει βραχίονόσ σου καταπλαγείησαν οἱ μετὰ βλασφημίασ παραγενόμενοι ἐπὶ τὸν ἅγιόν σου λαόν. καὶ οὗτοσ μὲν ἐν τούτοισ ἔληξεν. οἱ δὲ περὶ τὸν Νικάνορα μετὰ σαλπίγγων καὶ παιάνων προσῆγον. οἱ δὲ περὶ τὸν Ἰούδαν μετ̓ ἐπικλήσεωσ καὶ εὐχῶν συνέμειξαν τοῖσ πολεμίοις καὶ ταῖσ μὲν χερσὶν ἀγωνιζόμενοι, ταῖσ δὲ καρδίαισ πρὸσ τὸν Θεὸν εὐχόμενοι κατέστρωσαν οὐδὲν ἧττον μυριάδων τριῶν καὶ πεντακισχιλίων, τῇ τοῦ Θεοῦ μεγάλωσ εὐφρανθέντεσ ἐπιφανείᾳ. γενόμενοι δὲ ἀπὸ τῆσ χρείασ καὶ μετὰ χαρᾶσ ἀναλύοντεσ, ἐπέγνωσαν προπεπτωκότα Νικάνορα σὺν τῇ πανοπλίᾳ. γενομένησ δὲ κραυγῆσ καὶ ταραχῆσ, εὐλόγουν τὸν Δυνάστην τῇ πατρίῳ φωνῇ. καὶ προσέταξεν ὁ καθ̓ ἅπαν σώματι καὶ ψυχῇ πρωταγωνιστὴσ ὑπὲρ τῶν πολιτῶν, ὁ τὴν τῆσ ἡλικίασ εὔνοιαν εἰσ ὁμοεθνεῖσ διαφυλάξασ, τὴν τοῦ Νικάνοροσ κεφαλὴν ἀποτεμόντασ καὶ τὴν χεῖρα σὺν τῷ ὤμῳ φέρειν εἰσ Ἱεροσόλυμα. παραγενόμενοσ δὲ ἐκεῖ καὶ συγκαλέσασ τοὺσ ὁμοεθνεῖσ καὶ τοὺσ ἱερεῖσ πρὸ τοῦ θυσιαστηρίου στήσασ, μετεπέμψατο τοὺσ ἐκ τῆσ ἄκρασ. καὶ ἐπιδειξάμενοσ τὴν τοῦ μιαροῦ Νικάνοροσ κεφαλὴν καὶ τὴν χεῖρα τοῦ δυσφήμου, ἣν ἐκτείνασ ἐπὶ τὸν ἅγιον τοῦ Παντοκράτοροσ οἶκον ἐμεγαλαύχησε, καὶ τὴν γλῶσσαν τοῦ δυσσεβοῦσ Νικάνοροσ ἐκτεμὼν ἔφη κατὰ μέροσ δώσειν τοῖσ ὀρνέοισ, τὰ δὲ ἐπίχειρα τῆσ ἀνοίασ κατέναντι τοῦ ναοῦ κρεμάσαι. οἱ δὲ πάντεσ εἰσ τὸν οὐρανὸν εὐλόγησαν τὸν ἐπιφανῆ Κύριον λέγοντεσ. εὐλογητὸσ ὁ διατηρήσασ τὸν ἑαυτοῦ τόπον ἀμίαντον. ἐξέδησε δὲ τὴν τοῦ Νικάνοροσ κεφαλὴν ἐκ τῆσ ἄκρασ ἐπίδηλον πᾶσι καὶ φανερὸν τῆσ τοῦ Κυρίου βοηθείασ σημεῖον. καὶ ἐδογμάτισαν πάντεσ μετὰ κοινοῦ ψηφίσματοσ μηδαμῶσ ἐᾶσαι ἀπαρασήμαντον τήνδε τὴν ἡμέραν, ἔχειν δὲ ἐπίσημον τὴν τρισκαιδεκάτην τοῦ δωδεκάτου μηνὸσ —Ἄδαρ λέγεται τῇ Συριακῇ φωνῇ— πρὸ μιᾶσ ἡμέρασ τῆσ Μαρδοχαϊκῆσ ἡμέρασ. Τῶν οὖν κατὰ Νικάνορα χωρησάντων οὕτω καὶ ἀπ̓ ἐκείνων τῶν καιρῶν κρατηθείσησ τῆσ πόλεωσ ὑπὸ τῶν Ἑβραίων, καὶ αὐτὸσ αὐτόθι καταπαύσω τὸν λόγον. καὶ εἰ μὲν καλῶσ καὶ εὐθίκτωσ τῇ συντάξει, τοῦτο καὶ αὐτὸσ ἤθελον. εἰ δὲ εὐτελῶσ καὶ μετρίωσ, τοῦτο ἐφικτὸν ἦν μοι. καθάπερ γὰρ οἶνον καταμόνασ πίνειν, ὡσαύτωσ δὲ καὶ ὕδωρ πάλιν πολέμιον. ὃν δὲ τρόπον οἶνοσ ὕδατι συγκερασθεὶσ ἡδὺσ καὶ ἐπιτερπῆ τὴν χάριν ἀποτελεῖ, οὕτω καὶ τὸ τῆσ κατασκευῆσ τοῦ λόγου τέρπει τὰσ ἀκοὰσ τῶν ἐντυγχανόντων τῇ συντάξει. ἐνταῦθα δὲ ἔσται ἡ τελευτή.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION