Septuagint, Liber Iudith 8:

(70인역 성경, 유딧기 8:)

ΚΑΙ ἤκουσεν ἐν ἐκείναισ ταῖσ ἡμέραισ Ἰουδίθ, θυγάτηρ Μεραρί, υἱοῦ Ὤξ, υἱοῦ Ἰωσήφ, υἱοῦ Ὀζιήλ, υἱοῦ Ἐλκία, υἱοῦ Ἠλιού, υἱοῦ Χελκίου, υἱοῦ Ἐλιάβ, υἱοῦ Ναθαναήλ, υἱοῦ Σαλαμιήλ, υἱοῦ Σαρασαδαί̈, υἱοῦ Ἰσραήλ. καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆσ Μανασσῆσ τῆσ φυλῆσ αὐτῆσ καὶ τῆσ πατριᾶσ αὐτῆσ, καὶ ἀπέθανεν ἐν ἡμέραισ θερισμοῦ κριθῶν. ἐπέστη γὰρ ἐπὶ τοῦ δεσμεύοντοσ τὸ δράγμα τῷ πεδίῳ, καὶ ὁ καύσων ἦλθεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ ἐτελεύτησεν ἐν Βαιτυλούᾳ τῇ πόλει αὐτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν τῷ ἀγρῷ τῷ ἀνὰ μέσον Δωθαί̈μ καὶ Βαλαμών. καὶ ἦν Ἰουδὶθ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτῆσ χηρεύουσα ἔτη τρία καὶ μῆνασ τέσσαρασ. καὶ ἐποίησεν ἑαυτῇ σκηνὴν ἐπὶ τοῦ δώματοσ τοῦ οἴκου αὐτῆσ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν ὀσφὺν αὐτῆσ σάκκον, καὶ ἦν ἐπ̓ αὐτῆσ τὰ ἱμάτια τῆσ χηρεύσεωσ αὐτῆσ. καὶ ἐνήστευε πάσασ τὰσ ἡμέρασ χηρεύσεωσ αὐτῆσ, χωρὶσ προσαββάτων καὶ σαββάτων καὶ προνουμηνιῶν καὶ νουμηνιῶν καὶ ἑορτῶν καὶ χαρμοσυνῶν οἴκου Ἰσραήλ. καὶ ἦν καλὴ τῷ εἴδει καὶ ὡραία τῇ ὄψει σφόδρα. καὶ ὑπελίπετο αὐτῇ Μανασσῆσ, ὁ ἀνὴρ αὐτῆσ, χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ παῖδασ καὶ παιδίσκασ καὶ κτήνη καὶ ἀγρούσ, καὶ ἔμενεν ἐπ̓ αὐτῶν. καὶ οὐκ ἦν ὃσ ἐπήνεγκεν αὐτῇ ρῆμα πονηρόν, ὅτι ἐφοβεῖτο τὸν Θεὸν σφόδρα καὶ ἤκουσε τὰ ρήματα τοῦ λαοῦ τὰ πονηρὰ ἐπὶ τὸν ἄρχοντα, ὅτι ὠλιγοψύχησαν ἐπὶ τῇ σπάνει τῶν ὑδάτων, καὶ ἤκουσε πάντασ τοὺσ λόγουσ Ἰουδίθ, οὓσ ἐλάλησε πρὸσ αὐτοὺσ Ὀζίασ, ὡσ ὤμοσεν αὐτοῖσ παραδώσειν τὴν πόλιν μετὰ ἡμέρασ πέντε τοῖσ Ἀσσυρίοισ. καὶ ἀποστείλασα τὴν ἅβραν αὐτῆσ τὴν ἐφεστῶσαν πᾶσι τοῖσ ὑπάρχουσιν αὐτῆσ ἐκάλεσεν Ὀζίαν καὶ Χαβρὶν καὶ Χαρμὶν τοὺσ πρεσβυτέρουσ τῆσ πόλεωσ αὐτῆσ, καὶ ἦλθον πρὸσ αὐτήν, καὶ εἶπε πρὸσ αὐτούσ. ἀκούσατε δή μου, ἄρχοντεσ τῶν κατοικούντων ἐν Βαιτυλούᾳ, ὅτι οὐκ εὐθὺσ ὁ λόγοσ ὑμῶν, ὃν ἐλαλήσατε ἐναντίον τοῦ λαοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ καὶ ἐστήσατε τὸν ὅρκον, ὃν ἐλαλήσατε ἀνὰ μέσον τοῦ Θεοῦ καὶ ὑμῶν καὶ εἴπατε ἐκδώσειν τὴν πόλιν τοῖσ ἐχθροῖσ ἡμῶν, ἐὰν μὴ ἐν αὐταῖσ ἐπιστρέψῃ ὁ Κύριοσ βοηθῆσαι ἡμῖν. καὶ νῦν τίνεσ ἐστὲ ὑμεῖσ, οἳ ἐπειράσατε τὸν Θεὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ σήμερον καὶ ἵστατε ὑπὲρ τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ υἱῶν ἀνθρώπων̣ καὶ νῦν Κύριον παντοκράτορα ἐξετάζετε καὶ οὐθὲν ἐπιγνώσεσθε ἕωσ τοῦ αἰῶνοσ, ὅτι βάθοσ καρδίασ ἀνθρώπου οὐχ εὑρήσετε καὶ λόγουσ τῆσ διανοίασ αὐτοῦ οὐ διαλήψεσθε. καὶ πῶσ τὸν Θεόν, ὃσ ἐποίησε τὰ πάντα ταῦτα, ἐρευνήσετε καὶ τὸν νοῦν αὐτοῦ ἐπιγνώσεσθε καὶ τὸν λογισμὸν αὐτοῦ κατανοήσετε̣ μηδαμῶσ, ἀδελφοί, μὴ παροργίζετε Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν. ὅτι ἐὰν μὴ βούληται ἐν ταῖσ πέντε ἡμέραισ βοηθῆσαι ἡμῖν, αὐτὸσ ἔχει τὴν ἐξουσίαν ἐν αἷσ θέλει σκεπάσαι ἡμέραισ ἢ καὶ ὀλοθρεῦσαι ἡμᾶσ πρὸ προσώπου τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. ὑμεῖσ δὲ μὴ ἐνεχυράζετε τὰσ βουλὰσ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ὅτι οὐχ ὡσ ἄνθρωποσ ὁ Θεὸσ ἀπειληθῆναι, οὐδὲ ὡσ υἱὸσ ἀνθρώπου διαιτηθῆναι. διόπερ ἀναμένοντεσ τὴν παῤ αὐτοῦ σωτηρίαν ἐπικαλεσώμεθα αὐτὸν εἰσ βοήθειαν ἡμῶν, καὶ εἰσακούσεται τῆσ φωνῆσ ἡμῶν, ἐὰν ᾖ αὐτῷ ἀρεστόν. ὅτι οὐκ ἀνέστη ἐν ταῖσ γενεαῖσ ἡμῶν οὐδέ ἐστιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ σήμερον οὔτε φυλὴ οὔτε πατριὰ οὔτε δῆμοσ οὔτε πόλισ ἐξ ἡμῶν, οἳ προσκυνοῦσι θεοῖσ χειροποιήτοισ, καθάπερ ἐγένετο ἐν ταῖσ πρότερον ἡμέραισ. ὧν χάριν ἐδόθησαν εἰσ ρομφαίαν καὶ εἰσ διαρπαγὴν οἱ πατέρεσ ἡμῶν καὶ ἔπεσον πτῶμα μέγα ἐνώπιον τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. ἡμεῖσ δὲ ἕτερον θεὸν οὐκ ἐπέγνωμεν πλὴν αὐτοῦ. ὅθεν ἐλπίζομεν ὅτι οὐχ ὑπερόψεται ἡμᾶσ, οὐδ̓ ἀπὸ τοῦ γένουσ ἡμῶν. ὅτι ἐν τῷ ληφθῆναι ἡμᾶσ οὕτωσ καθήσεται πᾶσα ἡ Ἰουδαία, καὶ προνομευθήσεται τὰ ἅγια ἡμῶν, καὶ ζητήσει τὴν βεβήλωσιν αὐτῶν ἐκ τοῦ αἵματοσ ἡμῶν καὶ τὸν φόνον τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τῆσ γῆσ καὶ τὴν ἐρήμωσιν τῆσ κληρονομίασ ἡμῶν ἐπιστρέψει εἰσ κεφαλὴν ἡμῶν ἐν τοῖσ ἔθνεσιν, οὗ ἐὰν δουλεύσωμεν ἐκεῖ, καὶ ἐσόμεθα εἰσ πρόσκομμα καὶ εἰσ ὄνειδοσ ἐναντίον τῶν κτωμένων ἡμᾶσ. ὅτι οὐ κατευθυνθήσεται ἡ δουλεία ἡμῶν εἰσ χάριν, ἀλλ̓ εἰσ ἀτιμίαν θήσει αὐτὴν Κύριοσ ὁ Θεὸσ ἡμῶν. καὶ νῦν, ἀδελφοί, ἐπιδειξώμεθα τοῖσ ἀδελφοῖσ ἡμῶν, ὅτι ἐξ ἡμῶν κρέμαται ἡ ψυχὴ αὐτῶν, καὶ τὰ ἅγια καὶ ὁ οἶκοσ καὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπιστήρικται ἐφ̓ ἡμῖν. παρὰ ταῦτα πάντα εὐχαριστήσωμεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, ὃσ πειράζει ἡμᾶσ καθὰ καὶ τοὺσ πατέρασ ἡμῶν. μνήσθητε ὅσα ἐποίησε μετὰ Ἁβραὰμ καὶ ὅσα ἐπείρασε τὸν Ἰσαὰκ καὶ ὅσα ἐγένετο τῷ Ἰακὼβ ἐν Μεσοποταμίᾳ τῆσ Συρίασ ποιμαίνοντι τὰ πρόβατα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆσ μητρὸσ αὐτοῦ. ὅτι οὐ καθὼσ ἐκείνουσ ἐπύρωσεν εἰσ ἐτασμὸν τῆσ καρδίασ αὐτῶν, καὶ ἡμᾶσ οὐκ ἐξεδίκησεν, ἀλλ̓ εἰσ νουθέτησιν μαστιγοῖ Κύριοσ τοὺσ ἐγγίζοντασ αὐτῷ. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὴν Ὀζίασ. πάντα, ὅσα εἶπασ, ἀγαθῇ καρδίᾳ ἐλάλησασ, καὶ οὐκ ἔστιν ὃσ ἀντιστήσεται τοῖσ λόγοισ σου. ὅτι οὐκ ἐν τῇ σήμερον ἡ σοφία σου πρόδηλόσ ἐστιν, ἀλλὰ ἀπ̓ ἀρχῆσ ἡμερῶν σου ἔγνω πᾶσ ὁ λαὸσ τὴν σύνεσίν σου, καθότι ἀγαθόν ἐστι τὸ πλάσμα τῆσ καρδίασ σου. ἀλλ̓ ὁ λαὸσ ἐδίψησε σφόδρα καὶ ἠνάγκασαν ποιῆσαι ἡμᾶσ καθὰ ἐλαλήσαμεν αὐτοῖσ καὶ ἐπαγαγεῖν ὅρκον ἐφ̓ ἡμᾶσ, ὃν οὐ παραβησόμεθα. καὶ νῦν δεήθητι περὶ ἡμῶν, ὅτι γυνὴ εὐσεβὴσ εἶ, καὶ ἀποστελεῖ Κύριοσ τὸν ὑετὸν εἰσ πλήρωσιν τῶν λάκκων ἡμῶν, καὶ οὐκ ἐκλείψωμεν ἔτι. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτοὺσ Ἰουδίθ. ἀκούσατέ μου, καὶ ποιήσω πρᾶγμα, ὃ ἀφίξεται εἰσ γενεὰσ γενεῶν υἱοῖσ τοῦ γένουσ ἡμῶν. ὑμεῖσ στήσεσθε ἐπὶ τῆσ πύλησ τὴν νύκτα ταύτην, καὶ ἐξελεύσομαι ἐγὼ μετὰ τῆσ ἅβρασ μου, καὶ ἐν ταῖσ ἡμέραισ, μεθ̓ ἃσ εἴπατε παραδώσειν τὴν πόλιν τοῖσ ἐχθροῖσ ἡμῶν, ἐπισκέψεται Κύριοσ τὸν Ἰσραὴλ ἐν χειρί μου. ὑμεῖσ δὲ οὐκ ἐξερευνήσετε τὴν πρᾶξίν μου, οὐ γὰρ ἐρῶ ὑμῖν, ἕωσ τοῦ τελεσθῆναι ἃ ἐγὼ ποιῶ. καὶ εἶπεν Ὀζίασ καὶ οἱ ἄρχοντεσ πρὸσ αὐτήν. πορεύου εἰσ εἰρήνην, καὶ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ἔμπροσθέν σου εἰσ ἐκδίκησιν τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. καὶ ἀποστρέψαντεσ ἐκ τῆσ σκηνῆσ ἐπορεύθησαν ἐπὶ τὰσ διατάξεισ αὐτῶν.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION