Septuagint, Liber Leviticus 22:

(70인역 성경, 레위기 22:)

ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. εἶπον Ἀαρὼν καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ. καὶ προσεχέτωσαν ἀπὸ τῶν ἁγίων τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου, ὅσα αὐτοὶ ἁγιάζουσί μοι. ἐγὼ Κύριοσ. εἶπον αὐτοῖσ. εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν πᾶσ ἄνθρωποσ, ὃσ ἂν προσέλθῃ ἀπὸ παντὸσ τοῦ σπέρματοσ ὑμῶν πρὸσ τὰ ἅγια, ὅσα ἂν ἁγιάζωσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ̓ αὐτῷ ᾖ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπ̓ ἐμοῦ. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. καὶ ἄνθρωποσ ἐκ τοῦ σπέρματοσ Ἀαρὼν τοῦ ἱερέωσ καὶ οὗτοσ λεπρᾷ ἢ γονορρυεῖ, τῶν ἁγίων οὐκ ἔδεται, ἕωσ ἂν καθαρισθῇ. καὶ ὁ ἁπτόμενοσ πάσησ ἀκαθαρσίασ ψυχῆσ ἢ ἄνθρωποσ, ᾧ ἂν ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματοσ, ἢ ὅστισ ἂν ἅψηται παντὸσ ἑρπετοῦ ἀκαθάρτου, ὃ μιανεῖ αὐτόν, ἢ ἐπ̓ ἀνθρώπῳ, ἐν ᾧ μιανεῖ αὐτὸν κατὰ πᾶσαν ἀκαθαρσίαν αὐτοῦ. ψυχὴ ἥτισ ἐὰν ἅψηται αὐτῶν, ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. οὐκ ἔδεται ἀπὸ τῶν ἁγίων, ἐὰν μὴ λούσηται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ δύῃ ὁ ἥλιοσ καὶ καθαρὸσ ἔσται, καὶ τότε φάγεται τῶν ἁγίων, ὅτι ἄρτοσ αὐτοῦ ἐστι. θνησιμαῖον καὶ θηριάλωτον οὐ φάγεται, μιανθῆναι αὐτὸν ἐν αὐτοῖσ. ἐγὼ Κύριοσ. καὶ φυλάξονται τὰ φυλάγματά μου, ἵνα μὴ λάβωσι δἰ αὐτὰ ἁμαρτίαν καὶ ἀποθάνωσι δἰ αὐτά, ἐὰν βεβηλώσωσιν αὐτά. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὁ ἁγιάζων αὐτούσ. καὶ πᾶσ ἀλλογενὴσ οὐ φάγεται ἅγια. πάροικοσ ἱερέωσ ἢ μισθωτὸσ οὐ φάγεται ἅγια. ἐὰν δὲ ἱερεὺσ κτήσηται ψυχὴν ἔγκτητον ἀργυρίου, οὗτοσ φάγεται ἐκ τῶν ἄρτων αὐτοῦ. καὶ οἱ οἰκογενεῖσ αὐτοῦ, καὶ οὗτοι φάγονται τὸν ἄρτον αὐτοῦ. καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέωσ ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἀλλογενεῖ, αὐτὴ τῶν ἀπαρχῶν ἁγίου οὐ φάγεται. καὶ θυγάτηρ ἱερέωσ ἐὰν γένηται χήρα ἢ ἐκβεβλημένη, σπέρμα δὲ μὴ ᾖ αὐτῇ, ἐπαναστρέψει ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν πατρικὸν κατὰ τὴν νεότητα αὐτῆσ, ἀπὸ τῶν ἄρτων τοῦ πατρὸσ αὐτῆσ φάγεται. καὶ πᾶσ ἀλλογενὴσ οὐ φάγεται ἀπ̓ αὐτῶν. καὶ ἄνθρωποσ, ὃσ ἂν φάγῃ ἅγια κατ̓ ἄγνοιαν, καὶ προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον αὐτοῦ ἐπ̓ αὐτὸ καὶ δώσει τῷ ἱερεῖ τὸ ἅγιον. καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὰ ἅγια τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἃ αὐτοὶ ἀφαιροῦσι τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπάξουσιν ἐφ̓ ἑαυτοὺσ ἀνομίαν πλημμελείασ ἐν τῷ ἐσθίειν αὐτοὺσ τὰ ἅγια αὐτῶν. ὅτι ἐγὼ Κύριοσ ὁ ἁγιάζων αὐτούσ. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. λάλησον Ἀαρὼν καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ καὶ πάσῃ συναγωγῇ Ἰσραὴλ καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. ἄνθρωποσ ἄνθρωποσ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων πρὸσ αὐτοὺσ ἐν Ἰσραήλ, ὃσ ἂν προσενέγκῃ τὰ δῶρα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν ὁμολογίαν αὐτῶν ἢ κατὰ πᾶσαν αἵρεσιν αὐτῶν, ὅσα ἂν προσενέγκωσι τῷ Θεῷ εἰσ ὁλοκαύτωμα, δεκτὰ ὑμῖν ἄμωμα ἄρσενα ἐκ τῶν βουκολίων ἢ ἐκ τῶν προβάτων καὶ ἐκ τῶν αἰγῶν. πάντα, ὅσα ἂν ἔχῃ μῶμον ἐν αὐτῷ, οὐ προσάξουσι Κυρίῳ, διότι οὐ δεκτὸν ἔσται ὑμῖν. καὶ ἄνθρωποσ ὃσ ἂν προσενέγκῃ θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ διαστείλασ εὐχὴν ἢ κατὰ αἵρεσιν ἢ ἐν ταῖσ ἑορταῖσ ὑμῶν, ἐκ τῶν βουκολίων ἢ ἐκ τῶν προβάτων ἄμωμον ἔσται εἰσδεκτόν, πᾶσ μῶμοσ οὐκ ἔσται ἐν αὐτῷ. τυφλὸν ἢ συντετριμμένον ἢ γλωσσότμητον ἢ μυρμηκιῶντα ἢ ψωραγριῶντα ἢ λειχῆνασ ἔχοντα, οὐ προσάξουσι ταῦτα τῷ Κυρίῳ. καὶ εἰσ κάρπωσιν οὐ δώσετε ἀπ̓ αὐτῶν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ. καὶ μόσχον ἢ πρόβατον ὠτότμητον ἢ κολοβόκερκον σφάγια ποιήσεισ αὐτὰ σεαυτῷ, εἰσ δὲ εὐχήν σου οὐ δεχθήσεται. θλαδίαν καὶ ἐκτεθλιμμένον καὶ ἐκτομίαν καὶ ἀπεσπασμένον οὐ προσάξεισ αὐτὰ τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπὶ τῆσ γῆσ ὑμῶν οὐ ποιήσετε. καὶ ἐκ χειρὸσ ἀλλογενοῦσ οὐ προσοίσετε τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἀπὸ πάντων τούτων, ὅτι φθάρματά ἐστιν ἐν αὐτοῖσ, μῶμοσ ἐν αὐτοῖσ, οὐ δεχθήσεται ταῦτα ὑμῖν. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα, ὡσ ἂν τεχθῇ, καὶ ἔσται ἑπτὰ ἡμέρασ ὑπὸ τὴν μητέρα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ καὶ ἐπέκεινα δεχθήσεται εἰσ δῶρα, κάρπωμα Κυρίῳ. καὶ μόσχον καὶ πρόβατον, αὐτὴν καὶ τὰ παιδία αὐτῆσ, οὐ σφάξεισ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ. ἐὰν δὲ θύσῃσ θυσίαν εὐχὴν χαρμοσύνην Κυρίῳ, εἰσδεκτὸν ὑμῖν θύσετε αὐτό. αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ βρωθήσεται, οὐκ ἀπολείψετε ἀπὸ τῶν κρεῶν εἰσ τὸ πρωί̈. ἐγώ εἰμι Κύριοσ. Καὶ φυλάξετε τὰσ ἐντολάσ μου καὶ ποιήσετε αὐτάσ. καὶ οὐ βεβηλώσετε τὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. ἐγὼ Κύριοσ ὁ ἁγιάζων ὑμᾶσ, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶσ ἐκ γῆσ Αἰγύπτου, ὥστε εἶναι ὑμῶν Θεόσ, ἐγὼ Κύριοσ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION