Plutarch, Quaestiones Convivales, book 1, Διὰ τί μᾶλλον ἀκράτῳ χαίρουσιν οἱ γέροντεσ. 3:

(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 1, Διὰ τί μᾶλλον ἀκράτῳ χαίρουσιν οἱ γέροντεσ. 3:)

καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων ταὐτὸ συμβέβηκε. δυσκίνητοι γάρ εἰσι καὶ δυσμετάβλητοι πρὸσ τὰσ ἀντιλήψεισ τῶν ποιοτήτων, ἂν μὴ κατάκοροι καὶ σφοδραὶ προσπέσωσιν αἰτία δ’ ἡ τῆσ ἕξεωσ ἄνεσισ· ἐκλυομένη γὰρ καὶ ἀτονοῦσα πλήττεσθαι φιλεῖ. διὸ τῇ τε γεύσει μάλιστα τοὺσ δηκτικοὺσ προσίενται χυμούσ, ἣ τ’ ὄσφρησισ αὐτῶν ὅμοια πέπονθε πρὸσ τὰσ ὀσμάσ·

SEARCH

MENU NAVIGATION