Plutarch, Mulierum virtutes, Χιομάρα

(플루타르코스, Mulierum virtutes, Χιομάρα)

Χιομάραν δὲ συνέβη τὴν Ὀρτιάγοντοσ αἰχμάλωτον γενέσθαι μετὰ τῶν ἄλλων γυναικῶν, ὅτε Ῥωμαῖοι καὶ Γναῖοσ ἐνίκησαν μάχῃ τοὺσ ἐν Ἀσίᾳ Γαλάτασ. ὁ δὲ λαβὼν αὐτὴν ταξίαρχοσ ἐχρήσατο τῇ τύχῃ στρατιωτικῶσ καὶ κατῄσχυνεν ἦν δ’ ἄρα καὶ πρὸσ ἡδονὴν καὶ ἀργύριον ἀμαθὴσ καὶ ἀκρατὴσ ἄνθρωποσ·

ἡττήθη δ’ ὅμωσ ὑπὸ τῆσ;

φιλαργυρίασ, καὶ χρυσίου συχνοῦ διομολογηθέντοσ ὑπὲρ τῆσ γυναικόσ, ἦγεν αὐτὴν ἀπολυτρώσων, ποταμοῦ τινοσ ἐν μέσῳ διείργοντοσ. ὡσ δὲ διαβάντεσ οἱ Γαλάται τὸ χρυσίον ἔδωκαν αὐτῷ καὶ παρελάμβανον τὴν Χιομάραν, ἡ μὲν ἀπὸ νεύματοσ προσέταξεν ἑνὶ παῖσαι τὸν Ῥωμαῖον ἀσπαζόμενον αὐτὴν καὶ φιλοφρονούμενον ἐκείνου δὲ πεισθέντοσ καὶ τὴν κεφαλὴν ἀποκόψαντοσ, ἀραμένη καὶ περιστείλασα τοῖσ κόλποισ ἀπήλαυνεν.

"ἀλλὰ κάλλιον ἕνα μόνον ζῆν ἐμοὶ συγγεγενημένον.

ταύτῃ μὲν ὁ Πολύβιόσ φησι διὰ λόγων ἐν Σάρδεσι γενόμενοσ θαυμάσαι τό τε φρόνημα καὶ τὴν σύνεσιν.

SEARCH

MENU NAVIGATION