Plutarch, Λύσανδρος, chapter 12

(플루타르코스, Λύσανδρος, chapter 12)

ἦσαν δέ τινεσ οἱ τοὺσ Διοσκούρουσ ἐπὶ τῆσ Λυσάνδρου νεὼσ ἑκατέρωθεν, ὅτε τοῦ λιμένοσ ἐξέπλει πρῶτον ἐπὶ τοὺσ πολεμίουσ, ἄστρα τοῖσ οἰάξιν ἐπιλάμψαι λέγοντεσ. οἱ δὲ καὶ τὴν τοῦ λίθου πτῶσιν ἐπὶ τῷ πάθει τούτῳ σημεῖόν φασι γενέσθαι· κατηνέχθη γάρ, ὡσ ἡ δόξα τῶν πολλῶν, ἐξ οὐρανοῦ παμμεγέθησ λίθοσ εἰσ Αἰγὸσ ποταμούσ. καὶ δείκνυται μὲν ἔτι νῦν, σεβομένων αὐτὸν τῶν Χερρονησιτῶν· λέγεται δὲ Ἀναξαγόραν προειπεῖν ὡσ τῶν κατὰ τὸν οὐρανὸν ἐνδεδεμένων σωμάτων, γενομένου τινὸσ ὀλισθήματοσ ἢ σάλου, ῥῖψισ ἔσται καὶ πτῶσισ ἑνὸσ ἀπορραγέντοσ·

εἶναι δὲ καὶ τῶν ἄστρων ἕκαστον οὐκ ἐν ᾗ πέφυκε χώρᾳ· λιθώδη γὰρ ὄντα καὶ βαρέα λάμπειν μὲν ἀντερείσει καὶ περικλάσει τοῦ αἰθέροσ, ἕλκεσθαι δὲ ὑπὸ βίασ σφιγγόμενα δίνῃ καὶ τόνῳ τῆσ περιφορᾶσ, ὥσ που καὶ τὸ πρῶτον ἐκρατήθη μὴ πεσεῖν δεῦρο, τῶν ψυχρῶν καὶ βαρέων ἀποκρινομένων τοῦ παντόσ. ἔστι δέ τισ πιθανωτέρα δόξα ταύτησ, εἰρηκότων ἐνίων ὡσ οἱ διᾴττοντεσ ἀστέρεσ οὐ ῥύσισ εἰσὶν οὐδ’ ἐπινέμησισ αἰθερίου πυρὸσ ἐν ἀέρι κατασβεννυμένου περὶ τὴν ἔξαψιν αὐτήν, οὐδὲ ἀέροσ εἰσ τὴν ἄνω χώραν πλήθει λυθέντοσ ἔκπρησισ καὶ ἀνάφλεξισ, ῥῖψισ δὲ καὶ πτῶσισ οὐρανίων σωμάτων οἱο͂ν ἐνδόσει τινὶ τόνου καὶ περιτρόπου κινήσεωσ ἐκπαλῶν φερομένων οὐ πρὸσ τὸν οἰκούμενον τόπον τῆσ γῆσ, ἀλλὰ τῶν πλείστων ἐκτὸσ εἰσ τὴν μεγάλην ἐκπιπτόντων θάλατταν· διὸ καὶ λανθάνουσι.

τῷ δ’ Ἀναξαγόρᾳ μαρτυρεῖ καὶ Δαί̈μαχοσ ἐν τοῖσ Περὶ εὐσεβείασ, ἱστορῶν ὅτι πρὸ τοῦ πεσεῖν τὸν λίθον ἐφ’ ἡμέρασ ἑβδομήκοντα καὶ πέντε συνεχῶσ κατὰ τὸν οὐρανὸν ἑωρᾶτο πύρινον σῶμα παμμέγεθεσ, ὥσπερ νέφοσ φλογοειδέσ, οὐ σχολάζον, ἀλλὰ πολυπλόκουσ καὶ κεκλασμένασ φορὰσ φερόμενον, ὥστε ὑπὸ σάλου καὶ πλάνησ ἀπορρηγνύμενα πυροειδῆ σπάσματα φέρεσθαι πολλαχοῦ καὶ ἀστράπτειν, ὥσπερ οἱ διᾴττοντεσ ἀστέρεσ.

ἐπεὶ δὲ ἐνταῦθα τῆσ γῆσ ἔβρισε καὶ παυσάμενοι φόβου καὶ θάμβουσ οἱ ἐπιχώριοι συνῆλθον, ὤφθη πυρὸσ μὲν οὐδὲν ἔργον οὐδ’ ἴχνοσ τοσοῦτο, λίθοσ δὲ κείμενοσ, ἄλλωσ μὲν μέγασ, οὐθὲν δὲ μέροσ, ὡσ εἰπεῖν, ἐκείνησ τῆσ πυροειδοῦσ περιοχῆσ ἔχων.

ὅτι μὲν οὖν εὐγνωμόνων ὁ Δαί̈μαχοσ ἀκροατῶν δεῖται δῆλόσ ἐστιν· ἐξελέγχει κατὰ κράτοσ τοὺσ φάσκοντασ ἔκ τινοσ, ἀκρωρείασ ἀποκοπεῖσαν πνεύμασι καὶ ζάλαισ πέτραν, ὑποληφθεῖσαν δ’ ὥσπερ οἱ στρόβιλοι, καὶ φερομένην, ᾗ πρῶτον ἐνέδωκε καὶ διελύθη τὸ περιδινῆσαν, ἐκριφῆναι καὶ πεσεῖν.

εἰ μὴ νὴ Δία πῦρ μὲν ἦν ὄντωσ τὸ φαινόμενον ἐπὶ πολλὰσ ἡμέρασ, σβέσισ δὲ καὶ φθορὰ μεταβολὴν ἀέρι παρέσχεν εἰσ πνεύματα βιαιότερα καὶ κινήσεισ, ὑφ’ ὧν συνέτυχε καὶ τὸν λίθον ἐκριφῆναι.

ταῦτα μὲν οὖν ἑτέρῳ γένει γραφῆσ διακριβωτέον.

SEARCH

MENU NAVIGATION