Plutarch, Lycurgus, chapter 26

(플루타르코스, Lycurgus, chapter 26)

τοὺσ δὲ γέροντασ αὐτὸσ μέν, ὡσ εἴρηται, κατέστησε τὸ πρῶτον ἐκ τῶν μετασχόντων τοῦ βουλεύματοσ· ὕστερον δὲ ἀντὶ τοῦ τελευτῶντοσ ἔταξε καθιστάναι τὸν ἄριστον ἀρετῇ κριθέντα τῶν ὑπὲρ ἑξήκοντα ἔτη γεγονότων, καὶ μέγιστοσ ἐδόκει τῶν ἐν ἀνθρώποισ ἀγώνων οὗτοσ εἶναι καὶ περιμαχητότατοσ· οὐ γὰρ ἐν ταχέσι τάχιστον οὐδ’ ἐν ἰσχυροῖσ ἰσχυρότατον, ἀλλ’ ἐν ἀγαθοῖσ καὶ σώφροσιν ἄριστον καὶ σωφρονέστατον ἔδει κριθέντα νικητήριον ἔχειν τῆσ ἀρετῆσ διὰ βίου τὸ σύμπαν, ὡσ εἰπεῖν, κράτοσ ἐν τῇ πολιτείᾳ, κύριον ὄντα καὶ θανάτου καὶ ἀτιμίασ καὶ ὅλωσ τῶν μεγίστων, ἐγίνετο δὲ ἡ κρίσισ τόνδε τὸν τρόπον. ἐκκλησίασ ἀθροισθείσησ ἄνδρεσ αἱρετοὶ καθείργνυντο πλησίον εἰσ οἴκημα, τὴν μὲν ὄψιν οὐχ ὁρῶντεσ οὐδὲ ὁρώμενοι, τὴν δὲ κραυγὴν μόνον ἀκούοντεσ ἐκκλησιαζόντων.

βοῇ γάρ ὡσ τἆλλα καὶ τοὺσ ἁμιλλωμένουσ ἔκρινον, οὐχ ὁμοῦ πάντων, ἀλλ’ ἑκάστου κατὰ κλῆρον εἰσαγομένου καὶ σιωπῇ διαπορευομένου τὴν ἐκκλησίαν. ἔχοντεσ οὖν οἱ κατάκλειστοι γραμματεῖα, καθ’ ἕκαστον ἐπεσημαίνοντο τῆσ κραυγῆσ τὸ μέγεθοσ, οὐκ εἰδότεσ ὅτῳ γένοιτο, πλὴν ὅτι πρῶτοσ ἢ δεύτεροσ ἢ τρίτοσ ἢ ὁποστοσοῦν εἰή τῶν εἰσαγομένων.

ὅτῳ δὲ πλείστη γένοιτο καὶ μεγίστη, τοῦτον ἀνηγόρευον. ὁ δὲ στεφανωσάμενοσ περιῄει τοὺσ θεούσ· εἵποντο δὲ πολλοὶ νέοι ζηλοῦντεσ τὸν ἄνδρα καὶ μεγαλύνοντεσ, πολλαί τε γυναῖκεσ ἐγκωμιάζουσαι δι’ ᾠδῆσ τὴν ἀρετὴν καὶ τὸν βίον εὐδαιμονίζουσαι. τῶν δὲ ἐπιτηδείων ἕκαστοσ αὐτῷ δεῖπνον παρατιθεὶσ ἔλεγεν ὅτι ἡ πόλισ ταύτῃ τιμᾷ τῇ τραπέζῃ.

περιελθὼν δὲ εἰσ τὸ συσσίτιον ἀπῄει· καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἐγίνετο συνήθωσ, δευτέρασ δὲ μερίδοσ αὐτῷ παρατεθείσησ ἐφύλαττεν ἀράμενοσ· καὶ μετὰ τὸ δεῖπνον ἐπὶ ταῖσ θύραισ τοῦ φιδιτίου τῶν οἰκείων παρουσῶν γυναικῶν, ἣν μάλιστα τυγχάνοι τιμῶν προσεκαλεῖτο, καὶ διδοὺσ τὴν μοῖραν ἔλεγεν ὅτι ταύτην αὐτὸσ λαβὼν ἀριστεῖον ἐκείνῃ δίδωσιν, ὥστε κἀκείνην ζηλουμένην ὑπὸ τῶν ἄλλων προπέμπεσθαι γυναικῶν.

SEARCH

MENU NAVIGATION