Plutarch, Lycurgus, chapter 10

(플루타르코스, Lycurgus, chapter 10)

ἔτι δὲ μᾶλλον ἐπιθέσθαι τῇ τρυφῇ καὶ τὸν ζῆλον ἀφελέσθαι τοῦ πλούτου διανοηθείσ, τὸ τρίτον πολίτευμα καὶ κάλλιστον ἐπῆγε, τὴν τῶν συσσιτίων κατασκευήν, ὥστε δειπνεῖν μετ’ ἀλλήλων συνιόντασ ἐπὶ κοινοῖσ καὶ τεταγμένοισ ὄψοισ καὶ σιτίοισ, οἴκοι δὲ μὴ διαιτᾶσθαι κατακλινέντασ εἰσ στρωμνὰσ πολυτελεῖσ καὶ τραπέζασ, χερσὶ δημιουργῶν καὶ μαγείρων ὑπὸ σκότοσ, ὥσπερ ἀδηφάγα ζῷα, πιαινομένουσ, καὶ διαφθείροντασ ἅμα τοῖσ ἤθεσι τὰ σώματα πρὸσ πᾶσαν ἐπιθυμίαν ἀνειμένα καὶ πλησμονήν, μακρῶν μὲν ὕπνων, θερμῶν δὲ λουτρῶν, πολλῆσ δὲ ἡσυχίασ καὶ τρόπον τινὰ νοσηλείασ καθημερινῆσ δεομένην. μέγα μὲν οὖν καὶ τοῦτο ἦν, μεῖζον δὲ τὸ τὸν πλοῦτον ἄζηλον, ὥσ φησι Θεόφραστοσ, καὶ ἄπλουτον ἀπεργάσασθαι τῇ κοινότητι τῶν δείπνων καὶ τῇ περὶ τὴν δίαιταν εὐτελείᾳ, χρῆσισ γάρ οὐκ ἦν οὐδὲ ἀπόλαυσισ οὐδὲ ὄψισ ὅλωσ ἢ ἐπίδειξισ τῆσ πολλῆσ παρασκευῆσ, ἐπὶ τὸ αὐτὸ δεῖπνον τῷ πένητι τοῦ πλουσίου βαδίζοντοσ·

ὥστε τοῦτο δὴ τὸ θρυλούμενον ἐν μόνῃ τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον πόλεων τῇ Σπάρτῃ βλέπεσθαι, τυφλὸν ὄντα τὸν πλοῦτον καὶ κείμενον ὥσπερ γραφὴν ἄψυχον καὶ ἀκίνητον.

οὐδὲ γὰρ οἴκοι προδειπνήσαντασ ἐξῆν βαδίζειν ἐπὶ τὰ συσσίτια πεπληρωμένουσ, ἀλλ’ ἐπιμελῶσ οἱ λοιποὶ παραφυλάττοντεσ τὸν μὴ πίνοντα μηδὲ ἐσθίοντα μετ’ αὐτῶν ἐκάκιζον ὡσ ἀκρατῆ καὶ πρὸσ τὴν κοινὴν ἀπομαλακιζόμενον δίαιταν.

SEARCH

MENU NAVIGATION