Plutarch, Lycurgus, chapter 2

(플루타르코스, Lycurgus, chapter 2)

τῶν δὲ προγόνων αὐτοῦ μάλιστα μὲν ἐθαυμάσθη Σόοσ, ἐφ’ οὗ καὶ τοὺσ εἵλωτασ ἐποιήσαντο δούλουσ οἱ Σπαρτιᾶται καὶ χώραν προσεκτήσαντο πολλὴν Ἀρκάδων ἀποτεμόμενοι. λέγεται δὲ τὸν Σόον ἐν χωρίῳ χαλεπῷ καὶ ἀνύδρῳ πολιορκούμενον ὑπὸ Κλειτορίων, ὁμολογῆσαι τὴν δορίκτητον γῆν αὐτοῖσ ἀφήσειν, εἰ πίοι καὶ αὐτὸσ καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ πάντεσ ἀπὸ τῆσ πλησίον πηγῆσ, γενομένων δὲ τῶν ὁρκίων συναγαγόντα τοὺσ μεθ’ ἑαυτοῦ διδόναι τῷ μὴ πιόντι τὴν βασιλείαν· οὐδενὸσ δὲ καρτερήσαντοσ, ἀλλὰ πάντων πιόντων, αὐτὸν ἐπὶ πᾶσι καταβάντα καὶ περιρρανάμενον ἔτι τῶν πολεμίων παρόντων ἀπελθεῖν καὶ τὴν χώραν κατασχεῖν, ὡσ μὴ πάντων πιόντων.

ἀλλὰ καίπερ ἐπὶ τούτοισ θαυμάζοντεσ αὐτὸν οὐκ ἀπὸ τούτου τὴν οἰκίαν, ἀλλὰ τοῦ παιδὸσ αὐτοῦ προσηγόρευσαν Εὐρυπωντίδασ, ὅτι δοκεῖ πρῶτοσ Εὐρυπῶν τὸ ἄγαν μοναρχικὸν ἀνεῖναι τῆσ βασιλείασ, δημαγωγῶν καὶ χαριζόμενοσ τοῖσ πολλοῖσ. ἐκ δὲ τῆσ τοιαύτησ ἀνέσεωσ τοῦ μὲν δήμου θρασυνομένου, τῶν δ̓ ὕστερον βασιλέων τὰ μὲν ἀπεχθανομένων τῷ βιάζεσθαι τοὺσ πολλούσ, τὰ δὲ πρὸσ χάριν ἢ δι’ ἀσθένειαν ὑποφερομένων, ἀνομία καὶ ἀταξία κατέσχε τὴν Σπάρτην ἐπὶ πολὺν χρόνον ὑφ’ ἧσ καὶ τὸν πατέρα τοῦ Λυκούργου βασιλεύοντα συνέβη τελευτῆσαι.

διερύκων γάρ ἁψιμαχίαν τινά, μαγειρικῇ κοπίδι πληγεὶσ ἀπέθανε, τῷ πρεσβυτέρῳ παιδὶ Πολυδέκτῃ καταλιπὼν τὴν βασιλείαν.

SEARCH

MENU NAVIGATION