Plutarch, De virtute morali, section 2

(플루타르코스, De virtute morali, section 2)

Μενέδημοσ μὲν ὁ ἐξ Ἐρετρίασ ἀνῄρει τῶν ἀρετῶν καὶ τὸ πλῆθοσ καὶ τὰσ διαφοράσ, ὡσ μιᾶσ οὔσησ καὶ χρωμένησ πολλοῖσ ὀνόμασι· σωφροσύνην καὶ ἀνδρείαν καὶ δικαιοσύνην λέγεσθαι, καθάπερ βροτὸν καὶ ἄνθρωπον.

ἀρίστων δ’ ὁ Χῖοσ τῇ μὲν οὐσίᾳ μίαν καὶ αὐτὸσ ἀρετὴν ἐποίει καὶ ὑγίειαν ὠνόμαζε·

τῷ δὲ πρὸσ τί πωσ διαφόρουσ καὶ πλείονασ, ὡσ εἴ τισ ἐθέλοι τὴν ὁρ́ασιν ἡμῶν λευκῶν μὲν ἀντιλαμβανομένην λευκοθέαν καλεῖν, μελάνων δὲ μελανθέαν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον. ποιητέα μὲν ἐπισκοποῦσα καὶ μὴ ποιητέα κέκληται φρόνησισ, ἐπιθυμίαν δὲ κοσμοῦσα καὶ τὸ μέτριον καὶ τὸ εὔκαιρον ἐν ἡδοναῖσ ὁρίζουσα σωφροσύνη, κοινωνήμασι δὲ καὶ συμβολαίοισ ὁμιλοῦσα τοῖσ πρὸσ ἑτέρουσ δικαιοσύνη·

καθάπερ τὸ μαχαίριον ἓν μὲν ἐστιν ἄλλοτε δ’ ἄλλο διαιρεῖ, καὶ τὸ πῦρ ἐνεργεῖ περὶ ὕλασ διαφόρουσ μιᾷ φύσει χρώμενον.

ἐοίκε δὲ καὶ Ζήνων εἰσ τοῦτό πωσ ὑποφέρεσθαι ὁ Κιτιεύσ, ὁριζόμενοσ τὴν φρόνησιν ἐν μὲν ἀπονεμητέοισ δικαιοσύνην ἐν δ’ αἱρετέοισ σωφροσύνην ἐν δ’ ὑπομενετέοισ ἀνδρείαν·

ἀπολογούμενοι δ’ ἀξιοῦσιν ἐν τούτοισ τὴν ἐπιστήμην φρόνησιν ὑπὸ τοῦ Ζήνωνοσ ὠνομάσθαι.

ὀνομάτων οὐδὲν δεομένην ἐμπέπληκε φιλοσοφίαν.

SEARCH

MENU NAVIGATION