Plutarch, De primo frigido, chapter, section 12

(플루타르코스, De primo frigido, chapter, section 12)

ἔτι τοίνυν τὰ μὲν ἀποσπασθέντα τῆσ πηγῆσ ὕδατα μᾶλλον πήγνυται μᾶλλον γὰρ ὁ ἀὴρ ἐπικρατεῖ τοῦ ἐλάττονοσ. ἂν.

δέ τισ ψυχρὸν ἐκ φρέατοσ ὕδωρ λαβὼν ἐν ἀγγείῳ καὶ καθεὶσ αὖθισ εἰσ τὸ φρέαρ ὥστε μὴ ψαύειν τοῦ ὕδατοσ τὸ ἀγγεῖον ἀλλ’ ἐν τῷ ἀέρι κρέμασθαι, περιμείνῃ χρόνον οὐ πολύν, ἔσται ψυχρότερον τὸ ὕδωρ· μάλοστα δηλοῦται τὸ μὴ, τοῦ ὕδατοσ εἶναι τὴν πρώτην αἰτίαν τῆσ ψυχρότητοσ ἀλλὰ τοῦ ἀέροσ.

·

τῶν γε μὴν μεγάλων ποταμῶν οὐδεὶσ πήγνυται διὰ βάθουσ· οὐ γὰρ καθίησιν εἰσ ὅλον ὁ ἀήρ,. ἀλλ’ ὅσα τῇ ψυχρότητι περιλαμβάνει ψαύων καὶ πλησιάζων, ταῦθ’ ἵστησιν· ὅθεν οἱ βάρβαροι διαβαίνουσι πεζῇ, προβαλόντεσ ἀλώπεκασ· ἄν γὰρ μὴ πολὺσ ἀλλ’ ἐπιπόλαιοσ ὁ πάγοσ ᾖ, αἰσθανόμεναι τῷ ψόφῳ τοῦ ὑπορρέοντοσ ὕδατοσ ἀναστρέφουσιν ἔνιοι δὲ καὶ θηρεύουσιν ἰχθῦσ, ὕδατι θερμῷ τοῦ πάγου παραλύοντεσ καὶ χαλῶντεσ;

τό γε τὴν ὁρμιὰν δεξόμενον.

οὕτωσ οὐδὲν ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ τὸ ἐν βάθει πέπονθε. καίτοι τῶν ἄνω τοσαύτη γίγνεται μεταβολὴ διὰ τὴν πῆξιν, ὥστε συντρίβειν τὰ πλοῖα τὸ ὕδωρ ἀποβιαζόμενον εἰσ ἑαυτὸ καὶ συνθλιβόμενον, ὡσ ἱστοροῦσιν οἱ νῦν μετὰ τοῦ Καίσαροσ ἐπὶ τοῦ Ἴστρου διαχειμάσαντεσ.

οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸ περὶ.

ἡμᾶσ συμβαῖνον ἱκανὴν μαρτυρίαν δίδωσι μετὰ γὰρ τὰ λουτρὰ καὶ τὰσ ἐξιδρώσεισ περιψυχόμεθα μᾶλλον, τοῖσ σώμασιν ἀνειμένοισ καὶ διακεχυμένοισ πολλὴν ψυχρότητα μετὰ τοῦ ἀέροσ καταδεχόμενοι. τὸ δ’ αὐτὸ τοῦτο καὶ τὸ ὕδωρ πάσχει· ψύχεται γάρ, ἂν προθερμανθῇ, μᾶλλον, εὐπαθέστερον τῷ ἀέρι γενόμενον ὁπότε τὰ ζέοντα τῶν ὑδάτων ἀναρύτοντεσ καὶ μετεωρίζοντεσ οὐδὲν ἄλλο δήπου ποιοῦσιν ἢ πρὸσ ἀέρα πολὺν ἀνακεραννύουσιν.

τοιαύταισ ἐστὶ πιθανότησιν.

SEARCH

MENU NAVIGATION