Plutarch, De primo frigido, chapter, section 2

(플루타르코스, De primo frigido, chapter, section 2)

ἢ πρῶτον μὲν ἄν τισ ὑπίδοιτο τοῦ λόγου τούτου τὸ πολλὰσ τῶν ἐμφανῶν ἀναιρεῖν δυνάμεων, ὡσ οὐ ποιότητασ οὐδ’ ἕξεισ ἕξεων δὲ καὶ ποιοτήτων στερήσεισ, βαρύτητα μὲν κουφότητοσ καὶ σκληρότητα μαλακότητοσ τὸ μέλαν δὲ τοῦ λευκοῦ καὶ τὸ πικρὸν αξ τοῦ γλυκέοσ, καὶ ὧν ἕκαστον ἑκάστῳ πέφυκεν ἀντιδε πριιιιδο. ἀντικεῖσθαι κατὰ δύναμιν, οὐχ ὼγ ἕξει στέρησισ·

ἔπειθ’ ὅτι πᾶσα στέρησισ ἀργόν ἐστι καὶ ἄπρακτον, ὡσ τυφλότησ; καὶ κωφότησ καὶ σιωπὴ καὶ θάνατοσ; ἐκστάσεισ γάρ εἰσιν εἰδῶν καὶ ἀναιρέσεισ οὐσιῶν, οὐ φύσεισ τινὲσ οὐδ’ οὐσίαι καθ’ ἑαυτάσ ἡ δὲ ψυχρότησ οὐκ ἐλάττονα τῆσ θερμότητοσ ἐγγιγνομένη τοῖσ σώμασι πάθη καὶ μεταβολὰσ ἐνεργάζεσθαι πέφυκε· καὶ γὰρ πήγνυται πολλὰ τῷ ψυχρῷ καὶ συγκρίνεται καὶ πυκνοῦται ·

καὶ τὸ στάσιμον αὐτῷ καὶ δυσκίνητον οὐκ ἀργόν ἐστιν, ἀλλ’ ἐμβριθὲσ καὶ βέβαιον, ὑπὸ ῥώμησ συνερειστικὸν καὶ συνεκτικὸν ἐχούσησ; τόνον.

ὅθεν ἡ μὲν στέρησισ ἔκλειψισ γίγνεται καὶ ὑποχώρησισ τῆσ ἀντικειμένησ δυνάμεωσ, ψύχεται δὲ πολλά, πολλῆσ αὐτοῖσ θερμότητοσ ἐνυπαρχούσησ ἔνια δὲ καὶ μᾶλλον ἡ ψυχρότησ, ἂν λάβῃ θερμότερα, πήγνυσι καὶ συνάγει, καθάπερ τὸν βαπτόμενον σίδηρον οἱ δὲ Στωικοὶ καὶ τὸ πνεῦμα λέγουσιν ἐν τοῖσ σώμασι τῶν βρεφῶν τῇ περιψύξει στομοῦσθαι καὶ μεταβάλλον ἐκ φύσεωσ γίγνεσθαι ψυχήν· τοῦτο μὲν ἀμφισβητήσιμον, ἑτέρων δὲ πολλῶν τὴν ψυχρότητα φαινομένην δημιουργὸν οὐκ ἄξιον ἡγεῖσθαι στέρησιν.

SEARCH

MENU NAVIGATION