Plutarch, De genio Socratis, section 31

(플루타르코스, De genio Socratis, section 31)

τοιαύτησ δὲ τὸν πότον ἐλπίδοσ διαπαιδαγωγησάσησ, προσμίξαντεσ ἡμεῖσ καὶ διὰ τῶν οἰκετῶν εὐθὺσ ὠσάμενοι πρὸσ τὸν ἀνδρῶνα, μικρὸν ἐπὶ ταῖσ θύραισ ἔστημεν ἐφορῶντεσ τῶν κατακειμένων ἕκαστον. ἡ μὲν οὖν τῶν στεφάνων καὶ τῆσ ἐσθῆτοσ ὄψισ παραλογιζομένη τὴν ἐπιδημίαν ἡμῶν σιγὴν ἐποίησεν·

"οὐ Μέλων οὗτοσ, ὦ Φυλλίδα;

τούτου μὲν οὖν ἐξέκρουσε τὴν ἐπιβουλὴν ἅμα τὸ ξίφοσ·

ἀνέλκων, διανιστάμενον δὲ χαλεπῶσ τὸν Ἀρχίαν ἐπιδραμὼν οὐκ ἀνῆκε παίων ἑώσ ἀπέκτεινε. παρὰ τὸν τράχηλον ἀμυνόμενον δὲ τοῖσ παρακειμένοισ ἐκπώμασιν, ὁ Λυσίθεοσ ἀπὸ τῆσ κλίνησ χαμαὶ καταβαλὼν ἀνεῖλε.

τὸν δὲ Καβίριχον ἡμεῖσ κατεπραΰνομεν, ἀξιοῦντεσ μὴ τοῖσ τυράννοισ βοηθεῖν ἀλλὰ τὴν πατρίδα συνελευθεροῦν, ἱερὸν ὄντα καὶ τοῖσ θεοῖσ καθωσιωμένον ὑπὲρ αὐτῆσ.

"κεῖσο μετὰ τούτων, οὓσ ἐκολάκευεσ·

"μὴ γὰρ ἐν ἐλευθέραισ στεφανώσαιο ταῖσ Θήβαισ μηδὲ θύσειασ ἔτι τοῖσ θεοῖσ, ἐφ’ ὧν κατηράσω πολλὰ τῇ πατρίδι πολλάκισ ὑπὲρ τῶν πολεμίων εὐχόμενοσ" πεσόντοσ δὲ τοῦ Καβιρίχου, τὸ μὲν ἱερὸν δόρυ Θεόκριτοσ παρὼν ἀνήρπασεν ἐκ τοῦ φόνου, τῶν δὲ θεραπόντων ὀλίγουσ τολμήσαντασ ἀμύνασθαι διεφθείραμεν ἡμεῖσ· ἐξαγγεῖλαι τὰ πεπραγμένα, πρὶν εἰδέναι καὶ τὰ τῶν ἑταίρων εἰ καλῶσ κεχώρηκεν.

SEARCH

MENU NAVIGATION