Plutarch, De genio Socratis, section 27

(플루타르코스, De genio Socratis, section 27)

ὡσ οὖν ἅπαντεσ ἔνδον ἦμεν, πεντήκοντα δυεῖν δέοντεσ, ἤδη τοῦ Θεοκρίτου καθ’ ἑαυτὸν ἐν οἰκίσκῳ τινὶ σφαγιαζομένου, πολὺσ ἦν τῆσ θύρασ ἀραγμόσ· τοῦ Ἀρχίου δύο κόπτειν τὴν αὔλειον ἀπεσταλμένουσ σπουδῇ πρὸσ Χάρωνα, καὶ κελεύειν ἀνοίγειν καὶ ἀγανακτεῖν, βράδιον ὑπακουόντων.

θορυβηθεὶσ οὖν ὁ Χάρων, ἐκείνοισ μὲν εὐθὺσ ἀνοιγνύναι προσέταξεν, αὐτὸσ δ’ ἀπαντήσασ ἔχων στέφανον ὡσ τεθυκὼσ καὶ πίνων, ἐπυνθάνετο τῶν ὑπηρετῶν ὅ τι βούλοιντο.

"Ἀρχίασ καὶ Φίλιπποσ ἔπεμψαν ἡμᾶσ κελεύοντεσ ὡσ τάχιστὰ σ’ ἣκειν πρὸσ αὐτούσ.

"πλέον·

"ἀλλὰ τί λέγωμεν αὐτοῖσ; "θεὶσ τὸν στέφανον ἢδη καὶ λαβὼν τὸ ἱμάτιον ἕπομαι μεθ’ ὑμῶν γὰρ τηνικαῦτα βαδίζων διαταράξω τινὰσ ὡσ· "ἀγόμενοσ. "ποίει καὶ γὰρ ἡμᾶσ δεῖ τοῖσ ὑπὸ πόλιν φρουροῖσ κομίσαι τι πρόσταγμα παρὰ τῶν ἀρχόντων" ἐκεῖνοι μὲν οὖν ᾤχοντο.

τοῦ δὲ Χάρωνοσ εἰσελθόντοσ;

πρὸσ ἡμᾶσ καὶ ταῦτα φράσαντοσ, ἔκπληξισ ἅπαντασ ἔσχεν οἰομένουσ μεμηνῦσθαι καὶ τὸν Ἱπποσθενείδαν ὑπενόουν οἱ πλεῖστοι, κωλῦσαι μὲν ἐπιχειρήσαντα τὴν κάθοδον διὰ τοῦ Χλίδωνοσ, ἐπεὶ δ’ ἀπέτυχε καὶ συνῆπται τῷ καιρῷ τὸ δεινόν, ἐξενηνοχέναι πιθανὸν ὄντα τὴν πρᾶξιν ὑπὸ δέουσ· ᾠόμεθα χρῆναι βαδίζειν καὶ ὑπακούειν τοῖσ ἄρχουσι καλούμενον.

"ὦ ἄνδρεσ, ἐμοὶ μόνοσ ἐστὶ καὶ ἀγαπητόσ, ὥσπερ ἴστε·

"τοῦτον ὑμῖν παραδίδωμι πρὸσ θεῶν ἅπασι πρὸσ δαιμόνων ἐπισκήπτων· "εἰ φανείην ἐγὼ πονηρὸσ περὶ ὑμᾶσ, ἀποκτείνατε, μὴ φείσησθ’ ἡμῶν· "τὸ δὲ λοιπόν, ὦ ἄνδρεσ ἀγαθοί, πρὸσ τὸ συμπεσὸν ἀντιτάξασθε, μὴ πρόησθε τὰ σώματα διαφθεῖραι τοῖσ αἰσχίστοισ ἀνάνδρωσ καὶ ἀκλεῶσ, ἀλλ’ ἀμύνασθε τὰσ ψυχὰσ ἀηττήτουσ τῇ πατρίδι φυλάττοντεσ· ταῦτα τοῦ Χάρωνοσ λέγοντοσ, τὸ μὲν φρόνημα καὶ τὴν καλοκἀγαθίαν ἐθαυμάζομεν, πρὸσ δὲ τὴν ὑποψίαν ἠγανακτοῦμεν καὶ ἀπάγειν ἐκελεύομεν τὸν παῖδα.

"οὐδ’ εὖ βεβουλεῦσθαι δοκεῖσ ἡμῖν, ὦ Χάρων, μὴ μεταστησάμενοσ εἰσ οἰκίαν ἑτέραν τὸν υἱόν·

"τί γὰρ αὐτὸν δεῖ κινδυνεύειν μεθ’ ἡμῶν ἐγκαταλαμβανόμενον; "καὶ νῦν ἐκπεμπτέοσ, ἵν’ ἡμῖν, ἐάν τι πάσχωμεν, εὐγενὴσ ὑποτρέφηται τιμωρὸσ; "ἐπὶ τοὺσ τυράννουσ. "αὐτοῦ παραμενεῖ καὶ κινδυνεύσει μεθ’ ὑμῶν·

"οὐδὲ γὰρ τούτῳ καλὸν ὑποχείριον γενέσθαι τοῖσ ἐχθροῖσ ἀλλὰ τόλμα παρ’ ἡλικίαν, ὦ παῖ , γευόμενοσ ἄθλων ἀναγκαίων, καὶ κινδύνευε μετὰ πολλῶν καὶ ἀγαθῶν πολιτῶν ὑπὲρ ἐλευθερίασ καὶ ἀρετῆσ· "πολλὴ δ’ ἐλπὶσ ἔτι λείπεται· "καὶ πού τισ ἐφορᾷ θεῶν ἡμᾶσ ἀγωνιζομένουσ περὶ τῶν δικαίων.

SEARCH

MENU NAVIGATION