Plutarch, De genio Socratis, section 12 1:

(플루타르코스, De genio Socratis, section 12 1:)

"Φειδόλαε, περὶ τούτων, εἴ τι Σωκράτουσ αὐτὸσ λέγοντοσ ἤκουσεν, ἕτοιμοσ ἀκροᾶσθαι καὶ πείθεσθαι μεθ’ ὑμῶν· "τὰ δ’ ὑπὸ σοῦ λελεγμένα καὶ Πολύμνιοσ οὐ χαλεπὸν ἀνελεῖν. ὡσ γὰρ ἐν ἰατρικῇ σφυγμὸσ ἢ φλύκταινα μικρὸν οὐ μικροῦ δὲ σημεῖόν ἐστι, καὶ κυβερνήτῃ πελάγουσ φθόγγοσ ὄρνιθοσ ἢ διαδρομὴ κνηκίδοσ ἀραιᾶσ πνεῦμα σημαίνει καὶ κίνησιν τραχυτέραν θαλάσσησ· "οὕτω μαντικῇ ψυχῇ πταρμὸσ ἢ κληδὼν οὐ μέγα καθ’ αὑτὸ σύμβολον δὲ μεγάλου συμπτώματοσ· "οὐδεμιᾶσ γὰρ τέχνησ καταφρονεῖται τὸ μικροῖσ μεγάλα καὶ δι’ ὀλίγων, πολλὰ προμηνύειν. "ἀλλ’ ὥσπερ εἴ τισ ἄπειροσ γραμμάτων δυνάμεωσ ὁρῶν ὀλίγα πλήθει καὶ φαῦλα τὴν μορφὴν ἀπιστοίη ἄνδρα γραμματικὸν ἐκ τούτων ἀναλέγεσθαι πολέμουσ μεγάλουσ, οἳ τοῖσ πάλαι συνέτυχον, καὶ κτίσεισ πόλεων πράξεισ τε καὶ παθήματα βασιλέων, εἶτα φαίη φωνὴν ἢ ὅμοιόν τι μηνύειν καὶ καταλέγειν ἐκείνῳ τῶν ἱστορικῶν τούτων ἕκαστον, ἡδὺσ ἄν, ὦ φίλε, γέλωσ σοι τοῦ ἀνθρώπου τῆσ ἀπειρίασ ἐπέλθοι οὕτω σκόπει, μὴ καὶ ἡμεῖσ τῶν μαντικῶν ἑκάστου τὴν δύναμιν ἀγνοοῦντεσ, ᾗ συμβάλλει πρὸσ τὸ μέλλον, εὐήθωσ ἀγανακτῶμεν, εἰ νοῦν ἔχων ἄνθρωποσ ἐκ τούτων ἀποφαίνεταί τι περὶ τῶν ἀδήλων, καὶ ταῦτα φάσκων αὐτὸσ οὐ πταρμὸν οὐδὲ φωνὴν ἀλλὰ δαιμόνιον αὐτῷ τῶν πράξεων ὑφηγεῖσθαι. "μέτειμι γὰρ ἤδη πρὸσ σέ, ὦ Πολύμνι, θαυμάζοντα Σωκράτουσ ἀνδρὸσ ἀτυφίᾳ καὶ ἀφελείᾳ μάλιστα δὴ φιλοσοφίαν ἐξανθρωπίσαντοσ, εἰ μὴ πταρμὸν μηδὲ κληδόνα τὸ σημεῖον ἀλλὰ τραγικῶσ πάνυ τὸ δαιμόνιον ὠνόμαζεν. "ἐγὼ γὰρ ἂν τοὐναντίον ἐθαύμαζον ἀνδρὸσ ἄκρου διαλέγεσθαι καὶ κρατεῖν ὀνομάτων, ὥσπερ Σωκράτησ, εἰ μὴ τὸ δαιμόνιον ἀλλὰ τὸν πταρμὸν αὑτῷ σημαίνειν ἔλεγεν· "ὥσπερ εἴ τισ ὑπὸ τοῦ βέλουσ φαίη τετρῶσθαι μὴ τῷ βέλει ὑπὸ τοῦ βαλόντοσ, μεμετρῆσθαι δ’ αὖ τὸ βάροσ ὑπὸ τοῦ ζυγοῦ μὴ τῷ ζυγῷ ὑπὸ τοῦ ἱστάντοσ. "οὐ γὰρ τοῦ ὀργάνου τὸ ἔργον, ἀλλ’ οὗ καὶ τὸ ὄργανον ᾧ χρῆται πρὸσ τὸ ἔργον· "ὄργανον δέ τι καὶ τὸ σημεῖον ᾧ χρῆται τὸ σημαῖνον· "ἀλλ’ ὅπερ εἶπον, εἴ τι Σιμμίασ ἔχοι λέγειν, ἀκουστέον, ὡσ εἰδότοσ ἀκριβέστερον.

SEARCH

MENU NAVIGATION