Plutarch, De genio Socratis, section 2

(플루타르코스, De genio Socratis, section 2)

καφ. τοιαύτησ διατριβῆσ.

καὶ γὰρ ὁ Σιμμίασ πολὺν χρόνον ἐπὶ τῆσ ξένησ γεγονὼσ καὶ πεπλανημένοσ ἐν ἀλλοδαποῖσ ἀνθρώποισ, ὀλίγῳ πρόσθεν εἰσ Θήβασ ἀφῖκτο μύθων τε παντοδαπῶν καὶ λόγων βαρβαρικῶν ὑπόπλεωσ· ὧν, ὁπότε τυγχάνοι σχολὴν ἄγων ὁ Ἀρχίασ, ἡδέωσ ἠκροᾶτο συγκαθεσθεὶσ μετὰ τῶν νέων καὶ βουλόμενοσ ἡμᾶσ ἐν λόγοισ διάγειν μᾶλλον ἢ προσέχειν τὸν νοῦν οἷσ ἔπραττον ἐκεῖνοι.

τῆσ δ’ ἡμέρασ ἐκείνησ, ἐν σκότουσ ἔδει γενομένου τοὺσ φυγάδασ ἥκειν κρύφα πρὸσ τὸ τεῖχοσ, ἀφικνεῖταί τισ ἐνθένδε, Φερενίκου πέμψαντοσ, ἄνθρωποσ οὐδενὶ ἢ Χάρωνι τῶν παρ’ ἡμῖν γνώριμοσ·

ἐδήλου δὲ τῶν φυγάδων ὄντασ δώδεκα τοὺσ νεωτάτουσ μετὰ κυνῶν περὶ τὸν Κιθαιρῶνα θηρεῦσαι ὡσ πρὸσ ἑσπέραν ἀφιξομένουσ·

αὐτὸσ δὲ πεμφθῆναι ταῦτά τε προερῶν, καὶ τὴν οἰκίαν, ἐν κρυβήσονται παρελθόντεσ, ὃσ παρέξει γνωσόμενοσ, ὡσ ἂν εἰδότεσ εὐθὺσ ἐκεῖ βαδίζοιεν.

ἀπορουμένων δ’ ἡμῶν καὶ σκοπούντων, αὐτὸσ ὡμολόγησεν ὁ Χάρων παρέξειν.

ὁ μὲν οὖν ἄνθρωποσ ἔγνω πάλιν ἀπελθεῖν σπουδῇ πρὸσ τοὺσ φυγάδασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION